15 Δεκ 2008

Ουγκ

Ούτε χαλάρωση, ούτε έλλειψη... οίστρου (σιγά τον οίστρο και την έμπνευση που χρειάζεται για να γράψει κανείς δυο μπούρδες σε ένα ιστολόγιο του κώλου...), που με περισσή ευκολία διαγιγνώσκει η Go-Go στην προηγούμενη ανάρτησή της. Κάποιες φορές, όπως αυτές τις μέρες, γίνομαι τόσο απότομος, που, ενώ συνήθως είμαι λακωνικός και μονολεκτικός, πλέον έχω γίνει σχεδόν αλεκτικός... Δεν ανοίγω το στόμα μου, δεν χρειάζεται: υπάρχουν κάποιοι που με τη δράση τους και/ή με τις αναρτήσεις τους τα λένε καλύτερα από μένα.

Ποιοι;

Ο Ριζοσπαστικός Προβληματισμός

Ο Αρσέν

Ο Βάαλ

Ο Αργος

Το διαρκώς ανανεούμενο ποστ του Ονειρου

O Εξόριστος στο Βερολίνο

Ο TeacherDude

H Meniek

O Ιn love with life

Και εννοείται ότι οι απόψεις, θέσεις, ματιές, στάσεις των προαναφερόμενων κάποιες φορές συγκλίνουν, αλλά συχνότερα αποκλίνουν... Και ναι, για μένα αυτό είναι καλό. Δεν ψάχνω απόψεις με τις οποίες να συμφωνώ, άλλωστε για μένα προσωπικά τα ζητήματα αυτές τις μέρες είναι δύο: τροφή για σκέψη και δράση παντού, όπου μπορεί ο καθείς, όσο μπορεί.

ΥΓ. Πολύτιμο εργαλείο για τις ώρες που δεν ήμουν έξω αποδείχθηκε το twitter, στον κόσμο του οποίου με έμπασε ο Αργος, και συγκεκριμένα το griots.

3 σχόλια:

Go-Go είπε...

Καλά, εγώ μιλούσα για τη ραθυμία του σ/κ και συ συγχίστηκες... τς τς τς

ΠανωςΚ. είπε...

Δεν συγχύστηκα, δεν ήμουν ράθυμος.
Δεν υπονόησα ότι υπονόησες κάτι...

Ioannis Skordopoutsoglou είπε...

Πάντως και εγώ στο διάβασμα το έχω ρίξει περισσότερο αυτές τις ημέρες