14 Φεβ 2009

Εχμ...γκουχ γκουχ...

Επειδή πολύ λογοτεχνία έχει πέσει τελευταία και δε θέλω να χαλάσω το σειρά μας (όχι δεν έκανα λάθος ΤΟ σειρά μας είναι έτσι το λέει η γιαγιά μου και έτσι είναι το σωστό) είπα και εγώ να προσθέσω λίγο.
Πριν πω ή μάλλον γράψω οτιδήποτε θα πρέπει να πω το εξής:
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΑΙ Ο ΤΥΠΟΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΑΡΠΑΞΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΕΔΟΥΑΡΔΟ ΓΑΛΕΑΝΟ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΦΕΡΕΙ ΠΙΣΩ.
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΚΛΑΠΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΛΑΜΟ ΠΟΥ ΦΙΛΟΞΕΝΕΙ (ΜΕ ΠΛΟΥΣΙΑ ΚΟΜΦΟΡ) ΤΟΥΣ ΦΑΝΤΑΡΟΥΣ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΛΟΧΟΥ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ. (πριν 2 χρόνια και...)
Ευχαριστώ.







Ξεκινήσαμε με Κ. Καμάρα. Ωραίο βιβλιαράκι και καλογραμμένο μπορώ να πω. Κάτι σαν το Fever Pitch για όσους ξέρουν (να ένα βιβλίο που πρέπει να βρω να πάρω τώρα που το λέμε). Κορυφαία στιγμή όταν μιλάει για το ματς της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με τον Αθηναϊκό: "Το πρώτο πράγμα που είδα ήταν η γυαλάδα από την καράφλα του Τζαλακώστα" γράφει χαρακτηριστικά. Χρίστος Χαραλαμπόπουλος. Για μένα η κορυφαία πένα στην αθλητική δημοσιογραφία. Γι' αυτό και πήρα το βιβλίο του. Βέβαια μετά ξενέρωσα γιατί κατάλαβα ότι είναι απλώς μαζεμένα τα κείμενα που έχει γράψει στο Active και με αυτήν την έννοια τα είχα αλλά δε βαριέσαι...








Η φανέλα με το 9. Η πιο cult σειρά της ελληνικής τηλεόρασης. Δεν έχω ιδέα αν πρώτα έπαιξε η ταινία ή η σειρά στην τηλεόραση πάντως ο Σερέτης ήταν idol για μια εποχή. Κορυφαία στιγμή εκεί που πουλάει το παιχνίδι και δένει τα κορδόνια του στη σέντρα για να δείξει ότι είναι μέσα.John King The Football Factory. Γυρίστηκε στη συνέχεια και σε ταινία. Νομίζω όμως ότι η κινηματογραφική μεταφορά δεν ήταν τόσο επιτυχημένη. Το βιβλίο (δώρο του Πάνου Κ.) έχει ένα κεφάλαιο με σούτια και ένα με τη ζωή των 30 κάτι στην Αγγλία. Η ταινία έχει να κάνει μόνο με το ξύλο. Κορυφαία σκηνή; Όλο το βιβλίο...








Βιογραφίες για τη συνέχεια. Κανένα λογοτεχνικό ενδιαφέρον αυτή του Μπέκαμ. Προσπαθεί ωστόσο να είναι λιττός και ταπεινός. Έτσι προσπαθεί να παρουσιάζεται τουλάχιστο. Έχει ενδιαφέρον από την πλευρά του ότι εξηγεί καλά το πως είναι να είσαι σούπερ σταρ στο άθλημα. Κορυφαία στιγμή όταν παραδέχεται ότι στο παιχνίδι με την εθνική μας στο Μάντσεστερ (αυτό με τα δυο φάουλ στο τέλος που τους πήγε μουντιαλ) τα φάουλ εκείνα δεν υπήρξαν ποτέ και φυσικά τους έσπρωξε ο διαιτητής.
Τζόρτζ Μπέστ. Αυτό το βιβλίο σε περίπτωση που γουστάρετε το ποδόσφαιρο και ακόμα περισσότερο το αγγλικό ΠΡΕΠΕΙ να το διαβάσετε. Ξεκάθαρος, χωρίς υπεκφυγές τα ξεκαθαρίζει όλα ο Μπέστ. Εξηγεί τη μανία του με το ποτό και τον τρόπο ζωής που είχε αναπτύξει. Κορυφαία στιγμή; Όταν (νομίζω) ο Ντένις Λο είπε στον Μπόμπι Τσάρλτον: "Αν νομίζεις ότι είσαι καλός, περίμενε να δεις τον Β. Ιρλανδό που έφεραν σήμερα".









Η πιο μαλακία βιβλίο που έχω διαβάσει ποτέ. Το πήρα κατά λάθος γιατί νόμιζα ότι ήταν το My side που είδατε πιο πάνω. Το έχει γράψει μια λάιφ στάιλ μαλακισμένη και βρίθει από βλακείες. Δε λέει κάτι για την μπάλα αλλά πόσο ερωτευμένοι είναι η Πός με τον Ντέιβιντ από που πήρε τα φορέματα της η ηλίθια και τέτοια. ΜΑΚΡΙΑ!!!
Χαμένος χρόνος και τούτο το βιβλίο. Ο Κολίνα είναι καλός διαιτητής αλλά κακός συγγραφέας. Έχει το χάζι του αλλά επιμένω δεν είναι σοβαρό βιβλίο. Κορυφαία στιγμή όταν λέει ότι είναι στα πρώτα του βήματα και περίμενε μέσα στα αποδυτήρια γιατί περιμέναν απ' έξω οι ηττημένοι για να τον σπάσουν στο ξύλο. Αν επιθυμία σας είναι να γίνετε διαιτητής πάρτε το.








Όποιος διαβάζει ποδοσφαιρική λογοτεχνία και δεν έχει μια τουλάχιστο βιογραφία του Μαραντόνα δεν είναι καλά. Αυτή, ανάμεσα στις χιλιάδες που έχουν γραφεί, θεωρώ ότι είναι η καλύτερη. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ!!!!
Ωραίος ο Μολντανμπάν. Με αρέζει. Ωραίο και το βιβλίο. Αλλά: Αποτελεί ουσιαστικά ένα "συμμάζεμα" δημοσιευμάτων του και το κακό είναι ότι δεν ξέρεις ούτε πότε αναφέρονται και καμιά φορά ούτε και το για ποιόν. Αν για παράδειγμα παρακολουθείς καθημερινά τα πράγματα στην Ισπανία πολλά θα καταλάβεις. Διαφορετικά είναι λίγο μπερδεγουέι.








Η ιστορία της Barca. Μου την έφερε ένας φίλος από τη Βαρκελώνη. Το θέμα είναι ότι δεν πρόσεξε ότι το βιβλίο είναι γραμμένο στα Καταλά...Ανατρέχω στις σελίδες και πρέπει να καταλάβω με τα συμφραζόμενα και με τη βοήθεια τόσο των Ισπανικών όσο και των Γαλλικών...Φοβερή έκδοση όμως...
Βιβλίο του Διακογιάννη το οποίο πήρα αλλά τελικά αποδεικνύεται πολύ κακό για το τίποτα. Τίποτα φοβερό. Τίποτα που να μη ξέρετε ήδη.









Αν σας αρέσουν τα στατιστικά εδώ είστε. ΤΑ ΠΑΝΤΑ σε μια έκδοση που κάθε χρόνο συμπληρώνεται. Εδώ αυτή που έχω είναι του 2000 εξ ου και οι Τζιοβάνι Νικολαΐδης και Βαζέχα. Πραγματικά όμως έχει μέσα απίστευτες λεπτομέρειες...Πόσο δηλαδή μπορεί να ήρθε το ΠΑΟΚ-Άρης του 69;;και όμως μπορείτε να το δείτε και αυτό...
Όχι δε πήρα το έθνος για να το αποκτήσω. Ουσιαστικά είναι δώρο από κάποιον που είχε κονέ μέσα στην εφημερίδα, δεν ασχολείται ο ίδιος με το ποδόσφαιρο και πίστεψε ότι θα με ενδιέφερε. Να σας πω. Καλή έκδοση είναι, καλούλης και ο Σεφτελής αλλά θα είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν οι παίκτες αυτοί ήταν της εποχής μου. Και να σας πω και κάτι; Βαρέθηκα πια να λένε πόσο καλοί και σπουδαίοι ήταν όλοι αυτοί...

7 σχόλια:

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Ιωάννη,
του Γκαλεάνο τόχω εγώ. Δεν το έκλεψα από σένα, καθότι είμαι πολύ παλαιότερος... Χοχοχο...

Ψάξε και για του John King «Εργοστάσιο Ποδοσφαίρου», εκδόσεις Οξύ, σειρά Παρά-μόρφωση. Καραλέει, σχετικά με χουλιγκάνιζμό και τοιαύτα.
Φιλιά στις πατούνες του Μπαοχτσή!

Ioannis Skordopoutsoglou είπε...

Το έχω βάλει σκυλούκο σαν football Factory. Η φωτογραφία του βιβλίου όμως λέει με τεράστια γράμματα: ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ...Αχ...έπαιξα λίγο με το html βγήκαν τεράστια κενά ανάμεσα στα κείμενα...ποιός να κάτσει να σε διαβάσει...

ΠανωςΚ. είπε...

Κανα βιβλίο για τους χεσμένους που μπαίνουν και σφυράνε στο Καραϊσκάκη, έχει γραφτεί; Τι είναι αυτό το σημερινό ρε; Ο ΟΣΦΠ έπρεπε να παίζει με δέκα (δέυτερη κίτρινη στον Αντζα που δεν δόθηκε) και το γκολ του είναι οφσάιντ, και συν τοις άλλοις μόλις σφύριξε πέναλτι, επειδή ο Ντουντού έκανε ζεπεκιά στην μικρή περιοχή του Αρεως και ήταν στο μισό μέτρο αμυντικός. Ντροπη ρε, ντροπή... Μετά σας φταίει ο Πάμπλο Γκαρσία, ρε. Μπουνίδια που σας πρέπουν....

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Α ναι, ρε σύ! Αλλά έτσι βιαστικός που είμαι να πώ την μλκία μου κι όπως δεν εμφανίζουνται οι φωτογραφίεζ, την είπα τη χαζομάρα μου και βγήκα οφφ σάιντ!

MenieK είπε...

αγνοώ τα σχόλια περί δέκα παικτών, ένδεκα βημάτων και τριαντατριών στροφών (όόοοοοχι, δεν είναι καθόλου που δεν με συμφέρει, να λείπουν τα ειρωνικά χαμογελάκια) και επισημαίνω ότι καλά όλα τα βιβλιαράκια σας αλλά λείπει ένα από τη συλλογή σας:
σαρανταπέντε χρόνια βάζω γκολ στους βάζελους

ΠανωςΚ. είπε...

Ο τίτλος θα με αφηνε αδιάφορο Μενιέκ, αν δεν έβλεπα το όνομα του συγγραφέως, το οποίο είναι όνομα βαρύ, ωσάν την ιστορία του ΟΣΦΠ...
(πέρα απ' την πλάκα, τον είχα ξώφαλτσα καθηγήτη στο πανεπιστήμιο, δηλαδή όχι εγώ ακριβώς, τεσπά μεγάάάλη ιστορία..., αλλά ακόμη και στα οπαδικά σε αντίπαλα στρατόπεδα ήμασταν γαμώτο!)

MenieK είπε...

έχεις μπει στα βλόγα του? χανείς