Farewell, my lovely

Κυκλώσανε από παντού... Από θάλασσες και από βουνά. Η απαγόρευση είναι γεγονός.

This is a new era.

Οι συνειρμοί, δικοί σας.

Σημεία των Καιρών (15)

Ερωτήσεις που αναζητάνε απαντήσεις:

• Μπορεί κάποιος απ' το think tank του Γιωργάκη (γιατί δεν νομίζω να δύναται να μου απαντήσει ο ίδιος) να μου εξηγήσει τί σημαίνει "μηδενική ανοχή στους λαθρομετανάστες"; Είναι κάτι παρόμοιο με αυτό που παπαγαλίζει συνεχώς για τη διαφθορά; Ή μήπως προσπαθεί να εγείρει τα εξαρτημένα αντανακλαστικά των ψηφοφόρων του Καρατζαφέρη; Και αφού δεν θα δείξει ανοχή, τί προτίθεται να κάνει;
  
  
• Είναι τόσο άσχημο να αισθάνομαι ντροπή για ένα τρανσφόρμερ και λαϊκίστικο "κεντροαριστερό" κόμμα που έχει το θράσος να ζητάει την ψήφο μου για να να φύγει η "χολέρα" (αέρα, αέρα);
  
  
• Όταν θα καεί πάλι η Αθήνα, κι αυτή τη φορά απ' τους παρίες της, ποιός θα φταίει; Οι αναρχικοί; Το ΚΚΕ; Ο Αλαβάνος;
  
  
• Νέες Μακρονήσους σχεδιάζουν οι ευαισθητοποιημένοι πολιτικοί της Νέας Δημοκρατίας. Νέα, μεταμοντέρνα και αμφίσημα Νταχάου για να "φιλοξενούν" (να γιατί χρειάζεται ένας Βέλτσος, γιατί σφάζει με το...μετάξι) τους λαθρομετανάστες. ΄Γίνεται να μην νιώσεις εθνικά υπερήφανος;
  
  
• Άντε Χρυσαυγίτες...Νομίζω πως σας έφεξε πάλι. Θα βγούν θέσεις αορίστου χρόνου για την ασφάλεια των στρατοπέδων...
  
  
• Όταν ο Καρατζαφέρης προτείνει συγκυβέρνηση με τον Καραμανλή και υπερθεματίζει με το παράδειγμα Μπερλουσκόνι - Φίνι, γιατί δεν γίνεται πιο γλαφυρός;
  
  
• Γιατί δεν κάνει και τους ανάλογους παραλληλισμούς (έτσι, για να χαρούμε κι εμείς λίγο);



• Μπορεί κάποιος απ' το Έθνος να μου εξηγήσει αυτό το πρωτοσέλιδο (δικό του είναι, για να αναφέρουμε και την πηγή του);



• Αυτή η εισβολή πότε θα γίνει; Πρέπει να ξέρω. Να πάρω τα κατάλληλα μέτρα...

Insomnia

Δεν ξέρω τί μπορεί να φταίει απόψε και δεν μπορώ να κοιμηθώ. Από τις 3.30 που ξύπνησα, το μυαλό μου γυρίζει. Χαζεύω τα φώτα κάτω στο λιμάνι, την υποτονική κίνηση στο δρόμο και σκέφτομαι ότι στη δεδομένη κατάσταση θα ήθελα να βρισκόμουν σε μια μεγάλη μητρόπολη που αγρυπνά μαζί με μένα. Δεν είναι η πρώτη φορά που η ηρεμία της επαρχίας με ταράζει... Και με κάνει να νιώθω όλο και πιο μόνη, παράξενο πράγμα, όλοι μιλάνε για το πόσο απρόσωπη είναι η σύγχρονη Metropolis και την απέραντη μοναξιά με την οποία κατακλύζει τον ανθρώπινο ψυχισμό. Εκεί όμως δε νιώθω μόνη, είναι οι χιλιάδες άλλοι ανώνυμοι κρυμμένοι άγρυπνοι μοναχικοί τύποι που με περιβάλλουν με ένα αίσθημα ασφάλειας και αλληλεγγύης...

Ακούω κάτι φακέλους Sarah Vaughan που ξέκλεψα από τον ΠάνωΚ. και περιμένω να ξημερώσει. Ακόμη και εκείνος που είναι κρυφοσκυλάς και παλαιοροκάς (στερεότυπο, αλλά αυτός φταίει που γεννήθηκε Σαλονικιός;) θα συμφωνούσε ότι το κατάλληλο σάουντρακ για τη δεδομένη στιγμή δε θα μπορούσε παρά να έχει γεύση από τζαζ ήχους και μόνο.

Αλλά από την άλλη, για την αγρύπνια μου ίσως να φταίνε όλες αυτές οι εικόνες από την πανέμορφη ανοιξιάτικη ελληνική φύση στα οποία αλώνιζα όλες αυτές τις μέρες με το μικρό μου κάρο (το οποίο χρειαζόταν λίγη αναψυχή μετά από όλα αυτά που πέρασε, του το χρωστούσα). Και που σε πολλά σημεία, τολμώ να το πω και εγώ που είμαι σκληροπυρηνική λάτρης της γείτονος, θύμιζαν έντονα τα λατρεμένα τοπία της Τοσκάνης...

Αν και τελικά νομίζω ότι ξέρω τί φταίει. Αυτό που μου λείπει περισσότερο... Οικογένεια, Έλενα, Σοφία, Χρυσάνθη, Πάνω, Σταυρούλα, pipermaru, Μαράκι, Γιώργο, Κωνσταντίνα, κάνατε αυτές τις δυο βδομάδες ένα αγαπημένο ταξίδι και θα 'θελα τόσο να κατάφερνα κάποια στιγμή να σας είχα κοντά μου, για παραπάνω από 2-3 μέρες ή λίγες ώρες στις οποίες προσπαθούμε να πλέξουμε τα νήματα δύο χρόνων με παράλληλες, αλλά πουθενά συγκλίνουσες, καθημερινότητες.

Μπαααα, μάλλον θα σας βαριόμουν. Εδώ ο Πάνως ήθελε να με διώξει στο πρώτο δίωρο. Ένας σίφουνας στην νωχελική ενορχήστρωση των κινήσεών του...

Θα βάλω και γω ένα τραγουδάκι, χμ, μάλλον έχω γίνει ένας μπασμένος κλώνος του Πάνου...

"Ζήτω η οικονομική κρίση!!!"

...ανέκραξε φίλος, πρώην, νυν και ες αεί αριστεριστής σάββατο πρωί πρωί, την ώρα που πίναμε καφέ σπίτι του. Έντρομη εγώ πετάχτηκα από το διπλανό δωμάτιο του υπολογιστή όπου τσέκαρα τα μέηλ μου (πρώην, νυν και ες αεί ντεμέκ τζάνκι του διαδικτύου εγώ) καθώς ο εν λόγω φίλος αποτελεί μία εκ των πιο σταθερών βραχονησίδων του μαρξισμού-λενινισμού.
Έλα μου όμως που δεν είχα υπολογίσει ότι η φύση του ανθρώπου υπερισχύει κάθε άλλης επίκτητης κλίσης. Και δεν άργησα βέβαια να διαπιστώσω ότι αιτία αυτής της ιδεολογικής βεβήλωσης ήταν ένα άρθρο της Ελευθεροτυπίας του σαββάτου όπου ανέφερε ότι όλο και περισσότερες γυναίκες βγάζουν τα ρούχα τους προκειμένου να αντιμετωπίσουν την οικονομική κρίση. Τώρα, τί δουλειές είναι αυτές, μπορείτε να φανταστείτε. Στριπτήζ, πορνό και τα συναφή.
Είναι ξεκάθαρο λοιπόν, το σεξ ποτέ δεν πεθαίνει.
Γι'αυτό σας λέω, πιάστε όλοι από ένα τούμπο και λικνιστείτε όσοι μπορείτε (φαντάζομαι στην Τούμπα θα έχουν πολλλλλά! - χα χα, εφηβικό αστειάκι για τους φίλους από Σαλονίκη, κοσμοπολίτες και μη).



Υ.Γ.: Κι εγώ που νόμιζα ότι μόνο ο ΠάνωςΚ. περιμένει πως και πως την άνοιξη για να αρχίσουν τα κορίτσια να κυκλοφορούν στους δρόμους ξέσκεπα (που λέει και η μάνα μου). Αλλά τελικά, όλοι ίδιοι είστε...

Ακαδημαϊκή μασονία?;!?

Έλαβα πριν από λίγες μέρες στο υπηρεσιακό μου mail το κάτωθι κείμενο, το οποίο σας παραθέτω αυτούσιο:

****************************
AMA DEN SE LENE XRISTIANAKH, XESE MESA,.....

"Κύριε Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών απαντήστε.

Στο τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κοσμήτωρ είναι η Ελένη Χριστινάκη, καθηγητής ο Παναγιώτης Χριστινάκης.
Από κει και πέρα παρακολουθήστε την πορεία της οικογένειας:

Η κόρη Ειρήνη Χριστινάκη έλαβε διδακτορικό τον Αύγουστο του 2004 από τον πατέρα της Παναγιώτη Χριστινάκη τότε Πρόεδρο του Τμήματος που ήταν επιβλέπων του διδακτορικού της, έχοντας αποτύχει στις προσπάθειές της για διδακτορικό στη Νομική
Αθηνών και στη Νομική Θράκης. Σε λίγους μήνες εκλέγεται... κατ΄ ευθείαν επίκουρη καθηγήτρια, παρακάμπτοντας το νόμο που απαιτεί κάποια χρόνια διδασκαλίας σε ΑΕΙ μετά την απόκτηση του διδακτορικού. Χαρακτηρίστηκε διεθνούς κύρους επιστήμων!!! και άκουσον άκουσον μέσα σε τρία χρόνια το 2008 σε ηλικία 35 ετώ! ν γίνεται τακτική ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ!!!, παρακάμπτοντας πάλι το νόμο.

Στη συνέχεια ο γαμπρός Χριστινάκη, Αθανάσιος Γλάρος και σύζυγος της Ειρήνης Χριστινάκη εκλέγεται επίκουρος καθηγητής στο ίδιο Τμήμα. Ο αδελφός του γαμπρού Χριστινάκη, Γεώργιος Γλάρος ετοιμάζεται και αυτός για άλλη θέση στο ίδιο Τμήμα.

Η άλλη κόρη του Χριστινάκη, Όλγα Χριστινάκη, ετοιμάζεται και αυτή για τη Σχολή και πήρε θέμα διδακτορικού με επιβλέπουσα την αδελφή της, Ειρήνη Χριστινάκη.

Ο άλλος γιός Χριστινάκη, Επαμεινώνδας Χριστινάκης, πτυχιούχος Παιδαγωγικής Ακαδημίας, δάσκαλος στην Κύπρο, χωρίς πτυχίο Θεολογίας και χωρίς μάστερ που είναι απαραίτητο, γίνεται και αυτός υποψήφιος διδάκτωρ και στην επιβλέπουσα επιτροπή ορίζεται πάλι ο καθηγητής Χριστινάκης.

Κύριε Πρύτανη τι έχετε να πείτε στους φοιτητές που αξίζουν και αγωνίζονται τίμια αλλά δεν έχουν το προνόμιο να είναι παιδιά καθηγητών;

Τι έχετε να πείτε στους χιλιάδες αδιόριστους εκπαιδευτικούς;

Γιατί συμφωνείτε με την προκλητική συμπεριφορά της οικογένειας Χριστινάκη;


ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΩΘΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΡΟΜΠΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑΚΗ

ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ!

ΑΝ ΒΕΒΑΙΑ ΜΑΣ ΕΜΕΙΝΕ ΛΙΓΗ ΝΤΡΟΠΗ ΕΠΑΝΩ ΜΑΣ............

**********************************************

Δεν μπορώ να επαληθεύσω τα όσα καταγγέλει ο αποστολέας του μηνύματος. Το μόνο που μπόρεσα να κάνω είναι να μπω στην ιστοσελίδα του τμήματος και να βεβαιωθώ ότι όντως τα ονόματα αυτά υπάρχουν και καταλαμβάνουν τις αναφερόμενες θέσεις. Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε, αν τίθεται θέμα καταπάτησης του νόμου, ας ερευνηθεί από τα αρμόδια όργανα.

Το μόνο που ξέρω καλά είναι ότι ο νεποτισμός εδώ και χρόνια κυριαρχεί στον ακαδημαϊκό χώρο, χρόνια και γω εργάζομαι και έχω δει να παρακάμπτονται το ΑΣΕΠ και κάθε "αξιοκρατική" οδός κατάληψης θέσεων. Τα έχουμε και μεις στο σπίτι μας. Πολύ αγαπημένος φίλος, εξαιρετικό παιδί φυσικά και γι'αυτό δεν το κάνουμε περισσότερο θέμα, καρπώθηκε θέση διοικητικού σε κάποιο πανεπιστήμιο εν μια νυκτί. Αν δεν ήταν βέβαια αυτός ο ανιψιός του τάδε, θα ήταν κάποιος μπατζανάκης του δείνα. Τί τα ψάχνετε...

Εντάξει, άμα έχεις κάποιον γνωστό, συνήθως είναι πιο εύκολο να κάνεις οτιδήποτε. Και γω αν ήμουν καθηγήτρια (λέμε τώρα, είστε με τα καλά σας; Όταν το ρομάντζο αναδειχτεί σε πανεπιστημιακό κλάδο, ίσως στρωθώ και γω με τη σειρά μου να διαβάσω!) μάλλον θα δεχόμουν αίτηση της αδερφής μου για επίβλεψη της διατριβής της (και δω πάλι, αν το θέμα ήταν οι αθλητικές εφημερίδες, διότι είναι το μόνο έντυπο που η αδερφή μου καταδέχεται να μελετήσει...). Βέβαια, θα ήμουν μεγάλη σκύλα μαζί της για να μάθει να μου γκρινιάζει όταν έχω ανοιχτό το φως τη νύχτα που διαβάζω και μυξοκλαίω συμπάσχοντας με την ηρωίδα... Αφήστε που δε μ'αφήνει να βάψω το εξωτερικό του σπιτιού φούξια...

Για να σοβαρευτώ και λίγο, η εκπόνηση διδακτορικού παρακάμπτοντας το θέμα του μάστερ μπορεί να γίνει με κάθε νομιμότητα, από τη στιγμή που στο τμήμα δεν υπάρχει μεταπτυχιακό πρόγραμμα. Το γνωρίζω αυτό και από τη δική μας σχολή, παλιά, πολύ παλιά... Συνήθως συμβαίνει σε νεοσύστατα τμήματα, που καμιά φορά η διδασκαλία γίνεται κάτω από τα πεύκα ή σε καφενέδες ελλείψει αιθουσών.

Τώρα αν σε λένε Χριστινάκη κατά πως φαίνεται σου χτίζουν και πανεπιστήμιο. Αλλά σας ξαναλέω, τηρώ κάποιες επιφυλάξεις, αν και δε θα με παραξένευε καθόλου να είναι όλα αλήθεια, γι'αυτό και σας το μεταφέρω.

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΗΜΕΙΩΝ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

• Να 'μαι πάλι εδώ. Πώς αλλιώς; Ο αδέσποτος (σκύλος) γνωρίζει πάντοτε πολύ καλά την στέγη που θα τον φιλοξενήσει.

• Εκλέχτηκε τελικά ο Ομπάμα. Αλλά ο αδέσποτος (νιχιλιστής;) δεν πλησιάζει τόσο εύκολα στο προτεταμένο χέρι.

• Αυτές τις ημέρες διαβάζω τον Πεσσόα. Μόνο μ' έναν Καρυωτάκη ή έναν Καβάφη μπορεί να συγκριθεί. Μου φαίνεται όμως ότι είναι πιο σπουδαίος, κι αυτό, διότι ψυχανεμίζεται ακόμα και την σκόνη που 'ναι κρυμμένη πίσω απ' το κομοδίνο. Κι απ' την ψυχή του.

• Έχω σιχαθεί την ιστορία με το Βατοπέδι. Ειδικά τώρα, που τσακώνονται οι δεκανείς για να καλυφθούν οι βρωμιές των στρατηγών.

• Ακόμα και το θρόισμα μιας σκιάς.

• Λευτεριά στους συντρόφους-αγωνιστές Νίκο Καρβέλα-Αννίτα Πάνια. Όλοι στα δικαστήρια.

• Δεν ήμουν στα Προπύλαια, στην εκδήλωση συμπαράστασης για τους απεργούς πείνας στις φυλακές. Προτίμησα να γυρίσω σπίτι. Πεινούσα πολύ. Δεν ξέρω αν θα με συγχωρέσω ποτέ γι' αυτό. Αλλά θα συγχωρέσω αυτούς που πεινάνε καθημερινά. Που δεν ήταν.

• Μετά την "Στιγμή της Αλήθειας" είμαι αισιόδοξος. Δεν έχουμε πιάσει πάτο. Ακόμα...

• Κάθε μέρα ξεφυλλίζω βιβλία τέχνης. Το προτιμώ, απ' το να ξεφυλλίζω διαφημίσεις, καταλόγους ομορφιάς, life style περιοδικά. Kαι τον εαυτό μου.

• Τις εκλογές θα τις κερδίσει το ΠΑΣΟΚ. Και η δρακουμελίτσα.

• Στο μετρό και στον ηλεκτρικό, κάθε μέρα, παρατηρώ τη ζωή. Άνθρωποι πηγαίνουν στις δουλειές τους, γιαγιάδες ονειρεύονται τον θάνατο, πιτσιρίκια την αγάπη, γυναίκες το πρώτο τους εξώφυλλο, ηλικιωμένοι που διαβάζουν "Ριζοσπάστη" και "Αυγή" συγκρατούν με μορφασμούς τη νιότη που ξυπνάει από κώμα σ' ένα τσακισμένο σώμα, ελληνίδες μάνες και αλβανίδες μάνες κουβεντιάζουν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν με τα παιδιά τους, πακιστανοί σμίγουν ερωτικά με αθηναίες (αν και αυτό δεν οφείλεται στην πανσπερμική αντίληψη του Μ. Αλεξάνδρου), σεκιουριτάδες καψουρεύονται τα κορίτσια των laserline clinics, μαύροι μικροπωλητές στοιβάζουν σε μια μαύρη (λες και νιώθουν την ειρωνική αντιστοιχία) σακούλα σκουπιδιών την πραμάτειά τους και τη ζωή τους, άνθρωποι γυρνούν απ' τις δουλειές τους. Νιώθω πως το μίσος έχει καταλαγιάσει. Το ίδιο και η υστερία, ο ρατσισμός. Κουράστηκαν μάλλον. Ή τους ξεγελάει η αναζήτηση της χειμωνιάτικης θαλπωρής. Ή μεγάλωσα. Και δεν βλέπω καθαρά πλέον.

• Ακόμα κι αν δεν είμαι, κάποτε θα είμαι. Κι όπως λέει και η Δημουλά, φυσικά ονειρεύομαι. Δεν γίνεται να ζήσω μόνο μ΄έναν ξερό μισθό. Κι έναν εαυτό που κάθε μέρα παριστάνω.

Μεγάλες κουβέντες νο981 - Διαβάζω, σκέφτομαι και γράφω

Αλζο σπραχ ΠανωςΚ: Φοβάμαι εξαιρετικά τους νεοφιλελεύθερους, "δημοκράτες", "ανθρωπιστές", "αντιρατσιστές", αστούς πολιτικούς στοχαστές (sic) όταν αναφέρονται με κολακευτικά λόγια στους μετανάστες "που τόσο συνέβαλαν και συμβάλλουν στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας".

Ιδρυματοποίηση: Οταν, φτάνοντας μπροστά στο κτίριο όπου εργάζεσαι, ψάχνεις στις τσέπες σου για τα κλειδιά του σπιτιού.

Η φοβερή απολογία μου επί της ιεράς κατηγορίας ότι είμαι δήθεν: Η αυθεντικότητα αγαπητέ είναι μια υπερεκτιμημένη ουτοπία.

Εγραψαν σε άπταιστον Γραμμικήν Γάμα(τα): Η πρώτη μάχη του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ασία δόθηκε στον ποταμό Γραμμικό.

Γραφή αιχμηρή, σαν υπόμνημα: Το θέμα της αυτής καθαυτής κατασκευής των υπόγειων χώρων στάθμευσης στη Θεσσαλονίκη βρίσκεται στην αιχμή του υπομνήματος που θα κατατεθεί στον πρωθυπουργό από το δήμαρχο Θεσσαλονίκης.

Ιστολόγια: Καινοί χώροι κενών συναισθημάτων.

Πώς να γλιτώσετε απ' τον αλκοολισμό: Παλιά, έβγαινα στα μπαρ για να γνωρίσω κόσμο. Επινα πολύ για να ξεπεράσω τις αναστολές μου και να πιάσω κουβέντα με μιαν άγνωστη. Τώρα, ευτυχώς, υπάρχει το Facebook και γινόμαστε κοινωνοί της μέθεξης χάρη στα εικονικά ποτά.

Μια θλιβερή διαπίστωση: Μούδιασε ο κωλος μου να κάθομαι όλη μέρα στο γραφείο. Πόσο θα ήθελα να δουλεύω σε μιαν οικοδομή! Αλλά δεν γίνεται, εκεί δουλεύουν οι ξένοι.

Συντηρητισμός: Βαριέμαι τις αλλαγές (στο pro evolution soccer του PS2).

Δημιουργικότητα: Παγίδα.

Φιλοδοξία: Παγίδα στην οποία οδηγεί η δημιουργικότητα.

Απόκτηση προσόντων για την αγορά εργασίας: Παγίδα στην οποία οδηγεί η φιλοδοξία.

Το αίτημα δικαίωσης ηθικής και υλικής των "ικανών": Μασκαρεμένος και σκληρός νεοφιλελευθερισμός. Οι "ανίκανοι"; Τι; Πού; Δεν υπάρχει χώρος για αυτούς;

Το χόμπι μου το έκανα επάγγελμα: Ναι, και μετά το σιχάθηκες. Το χόμπι.

Και τι προτείνεις: Τίποτα.

Τι σου θυμίζει αυτό που διαβάζεις: Ενα κακέκτυπο των Σημείων των Καιρών του Νικολάκη Διάσελου. Διάσελε, γύρνα πίσω!

Ναι σωστά, αλλα επίσης μου θυμίζει αποτυχημένη αντιγραφή και κάποιου άλλου: Προφανώς εννοείς τη σημερινή ταπεινή βιβλιοπρόταση: Τ' αλφαβητάρι του διαβόλου, του Αμπροουζ Μπηρς, εκδόσεις Ηλέκτρα, που μου χάρισε ο μεσιές Παράλληλος κάποια στιγμή την άνοιξη, δώρο πολύτιμο και ανάγνωσμα απολαυστικό.

Πόσο στημένη είναι η φωτογραφία, πόσο δήθεν είσαι: Ναι, εντάξει, τα είπαμε αυτά. Βλέπε παραπάνω.

ΔΕΚΑ ΜΙΚΡΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

• Το ανθρώπινο, φυσικό δίκαιο είναι ένα εγκαθιδρυμένο βασίλειο των σκατών (σκατά συναντάς μέσα στην λεκάνη, στις αποχετεύσεις, τη νύχτα όπου περπατείς και λάσπες πατείς, στη γαλλική κουλτούρα της απογοήτευσης που συμπυκνώνεται στη φράση "merd", στο δέρμα των ίδιων των Γάλλων που δεν πλένονταν ποτέ, σ' αυτά που θα φάει ο συνταγματάρχης του Μάρκες που δεν είχε κανέναν να του γράψει, και στα μικροαστικά μυαλά του νεοελληνικού πολιτισμού).

  
  
• Ανδρών πιθηκοειδών πάσα εκπομπή Πάνιας.

  
  
• Όποια κυβέρνηση ανακατεύεται με τα πίτουρα του ασφαλιστικού, τρώει και τις κότες (εκτός κι αν αυτές προλάβουν ν' αποχωρήσουν απ' τον περιλάλητο διάλογο).




• Non est potestas nisi a Deo. Που σημαίνει, δεν υφίσταται κυριαρχία αν δεν εκπορεύεται απ' την Μαργαρίτα Παπανδρέο (οέο).
  




• Αγνοείται η τύχη δύο ψηφιακών δίσκων με προσωπικά δεδομένα Βρετανών πολιτών που έστειλε η εφορία σε κρατική υπηρεσία. Ένας σαμάνος ευχήθηκε ν' αγνοούταν η εφορία.
  




• Άνοιξε την τηλεόραση σαν να ρύθμιζε ένα αλχημιστικό αθανόρ. Διαπίστωσε ότι ο φόβος είναι ο τοποτηρητής του ρατσισμού και ο ρατσισμός τοποτηρητής του φόβου. Στις ειδήσεις δεν υπήρχαν αυγό και κότα.
  

• Ο συγγραφέας του "Αιμίλιου", Ζαν-Ζακ Ρουσσώ, προτεστάντης και καθολικός μαζί, παράτησε τα 5 παιδιά του. Το είδα στην Άννα Δρούζα. Δεν το είδε ποτέ η εκκλησία.

  
  
• Δισεκατομμύριες μοβ Μέδουσες εξόντωσαν 100.000 σολομούς στη Β. Ιρλανδία. Στην Ελλάδα, μια χούφτα μπακαλιάροι εξοντώνουν τις ζωές μας.
  
  
• Όλοι είμαστε Emo. Ακόμα και τα καταστήματα ένδυσης στο Κολωνάκι.
  
  
• Ο El Greco ήταν λεβέντης ρε. Εισήγαγε στην Ισπανία τις νοστιμιές της κρητικής κουζίνας, έπινε ένα λίτρο ρακί την ημέρα, έριχνε μπαλωθιές σε γάμους στο Τολέδο και κάπνιζε το καλύτερο χόρτο. Στον ακόλουθο πίνακα τον βλέπουμε περιστοιχισμένο από κατοίκους των Ζωνιανών, που τον υποδέχονται σαν λυτρωτή τους.

ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΚΑΙ ΔΕΚΑ ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Έλληνες ψηφοφόροι αναμένουν τα αποτελέσματα των εκλογών ( KLIMT, Auditorium of Old Castle Theatre, 1888)

• Αλληλεγγύη στον χουντοβασιλικό και πυρόπληκτο κάτοικο της Ζαχάρως που μέχρι πριν λίγες μέρες ξεσπούσε σε ολοφυρμούς στην τηλεοπτική αλέα των ναυαγοσωστών - δημοσιογράφων, πικραμένος απ' την έλλειψη κρατικού συντονισμού.

• Αλληλεγγύη στο 70% των κατοίκων της Εκάλης που ψήφισαν ΝΔ. Διότι συνειδητοποίησαν ότι έφτασε η ώρα της αλλαγής και ο πρωθυπουργός θα ενδιαφερθεί πραγματικά για τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες.

• Αλληλεγγύη στον βουλετή Μάκη Βορίδη, επικεφαλή των ΕΠΕΝιτών, στις 22/4/1986, κατά την αιματηρή επίθεση στην Νομική Σχολή, διότι ύστερα από τόσα χρόνια εξορίας, φυλακίσεων και διωγμών απ' το παρακράτος της Αριστεράς έφτασε η ώρα της δικαίωσης.

• Αλληλεγγύη στον Βύρωνα Πολύδωρα που κατόρθωσε να επανεκλεγεί παρά τις μηχανορραφίες των αντιεξουσιαστών.

• Αλληλεγγύη στον Νικολό Μακιαβέλι που αηδιασμένος απ' τους Μεδίκους της Φλωρεντίας υποστήριξε τον Καίσαρα Βοργία, γόνο καλοσκαλισμένου τζακιού σμιλεμένης οικογενειοκρατίας, και προειδοποίησε τους απηυδησμένους πολίτες ότι "το χάσμα ανάμεσα στο πώς πρέπει να ζει κανείς και στο πώς πραγματικά ζει είναι τόσο μεγάλο, ώστε ο άνθρωπος που αμελεί αυτό που πραγματικά γίνεται προς χάριν αυτού που θα έπρεπε να γίνεται παίρνει τον δρόμο προς την αυτοκαταστροφή και όχι προς την αυτοσυντήρηση". Οι χωρικοί στο Μιλχάουζεν ανταποκρίθηκαν στο φλογερό του κάλεσμα και άδραξαν την ευκαιρία που τους προσφέρονταν και πήραν τα όπλα. Ο Μακιαβέλι κάγχασε. Κανείς όμως δεν κατάλαβε. Ούτε ο πίθηκος ούτε και το φίδι. Οι χωρικοί απ' το Μιλχάουζεν στριμώχτηκαν τελικά στο Μαουτχάουζεν μ' ένα πορφυρό αστέρι χαραγμένο στο τραχύ και ρυτιδιασμένο μέτωπό τους. Το 1517, ένας Γερμανός τεντιμπόης από ράσο, θυροκόλλησε 95 θέσεις στην εξώπορτα του μητροπολιτικού ναού της Βιτεμβέργης. Η καταχωνιασμένη Διαθήκη έσπασε και η σκόνη των παραβολών της έγινε αλεύρι για τους πεινασμένους. Λίγο καιρό μετά, ο Λούθηρος επιθεώρησε τους έγκλειστους στο Μαουτχάουζεν καβάλα στο ίδιο άλογο με τον Μακιαβέλι. Ο τρελός του στρατοπέδου, φαφούτης και μονόφθαλμος, διαφήμισε την επανεμφάνιση των Ναϊτών. Ο πιο παραιτημένος είπε βαριεστημένα ότι πρόκειται απλώς για δύο κραγμένες αδερφές.

• Αλληλεγγύη στα αγάλματα παλαιολιθικών εποχών και στο σκοτάδι. Γιατί τ' αγάλματα μας αποκρύπτουν την νοσταλγία της αρμονίας και το σκοτάδι την ίδια την νοσταλγία.

• Αλληλεγγύη σε όσους υπέγραψαν την Συμφωνία της Βάρκιζας και παραχώρησαν την Ελλάδα στους κάθε λογής ταγματασφαλίτες, χίτες, δοσίλογους, εργολάβους και βουλευτές της δεξιάς παράταξης.

• Αλληλεγγύη σ' αυτούς που κατέστρεψαν κι εξαφάνισαν την 96η, αφανή θέση του Λούθηρου για την οποία ο μύθος θρυλεί ότι δεν την συνέγραψε ο ίδιος αλλά ένας Ρώσος σκηνοθέτης, ο Αντρέι Ταρκόφσκι, βοηθός του αλλά και πράκτορας των χωρικών. Επειδή ο Λούθηρος θεωρούσε ότι δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα απ' έναν εξεγερμένο άνθρωπο, φρόντισε να τιμωρήσει τον Ταρκόφσκι παρακαλώντας τον Θεό να του στείλει τον καρκίνο.

• Αλληλεγγύη στον "φρέσκο" κι ολόδροσο Υπουργό Πολιτισμού, Μιχάλη Λιάπη. Απ' την πρώτη μέρα κιόλας έπιασε δουλειά, ποζάροντας σε δύο γλύπτες για την αποκατάσταση της μαυρισμένης προτομής του Τρισμέγιστου Ερμή.

• Αλληλεγγύη στους εκατοντάδες μπάτσους της ατομικής συνέντευξης και των συμβάσεων έργου. Προσλαμβάνεσαι για 8 μήνες απ' το Υπουργείο Εσωτερικών και πληρώνεσαι με το κομμάτι, π.χ., πήγα σε 7 πορείες, έδειρα 26 διαδηλωτές, 7Χ26= 182 ευρώ.

Υ.Γ. Η 96η θέση του Λούθηρου, γραμμένη απ' τον Αντρέι Ταρκόφσκι, διασώθηκε και απαγγέλεται απ' τον τρελό (τον υποδύεται ο Έρλαντ Γιόζεφσον) στην ταινία του σκηνοθέτη, Νοσταλγία:

"Στους προγόνους μου μιλάω. Δεν μπορώ να ζω ταυτόχρονα στο μυαλό και στο κορμί μου. Γι' αυτό δεν μπορώ να είμαι μόνο ένας άνθρωπος. Μπορώ να αισθάνομαι μονομιάς αμέτρητα πράγματα. Δεν έμειναν πια μεγάλοι δάσκαλοι. Αυτό είναι το κακό της εποχής μας. Ο δρόμος της καρδιάς μας είναι σκεπασμένος με σκιές. Πρέπει να ακούσουμε τις φωνές που ακούγονται άχρηστες. Σε μυαλά γεμάτα μακριές αποχετεύσεις, τοίχους σχολείων, άσφαλτο κι έντυπα επιδόματος ανεργίας, πρέπει να εισχωρήσει το βουητό των εντόμων. Πρέπει να γεμίσουμε τα μάτια μας και τ' αυτιά μας με πράγματα που είναι η αρχή ενός μεγάλου ονείρου. Κάποιος πρέπει να φωνάξει ότι θα χτίσουμε πυραμίδες. Δεν έχει σημασία αν δεν τις χτίσουμε. Πρέπει να ενισχύουμε αυτήν την επιθυμία και ν' απλώνουμε τις πτυχές της ψυχής σαν ένα αέναο σεντόνι. Αν θέλετε να προχωρήσει ο κόσμος, πρέπει να πιαστούμε απ' τα χέρια. Πρέπει ν' αναμείξουμε τους "υγιείς" με τους "ασθενείς". Εσείς οι "υγιείς"! Τί σημαίνει η υγεία σας; Τα μάτια της ανθρωπότητας κοιτάνε το βάραθρο μέσα στο οποίο πέφτουμε. Η ελευθερία είναι άχρηστη αν δεν έχετε το θάρρος να μας κοιτάξετε στα μάτια, να φάτε, να πιείτε και να κοιμηθείτε μαζί μας. Όλοι εσείς οι "υγιείς" οδηγήσατε στον κόσμο στο χείλος της καταστροφής. Άνθρωπε άκου! Μέσα σου νερό, φωτιά και μετά στάχτες. Και τα κόκκαλα στις στάχτες. Τα κόκκαλα και οι στάχτες.".

ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ (ΟΤΑΝ ΕΥΕΡΓΕΤΩ, ΗΣΥΧΑ ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΩ)

Η κάμερα των "Σημείων των Καιρών" τρύπωσε στην εκδήλωση του Mega για τα παιδιά που πάσχουν από την επάρατη νόσο.

Είδε κι ελάλησε:

1. Τον φαντασμαγορισμό των κοσμικών προσώπων, τις χλιδάτες κυρίες των Αθηνών με αισθητική και στήσιμο μεταξύ βλαχο-Jolie και μητέρας Τερέζας.
2. Το εθνικό, καλλιτεχνικό άλλοθι-Άρλεκιν του τηλεοπτικού Ολύμπου, το νεοελληνικό και ψευδογκονταρικό γκρο πλαν των διανοούμενων ηθοποιών με τα παχυλά συμβόλαια και τους φουσκωμένους, υποκριτικούς καβάλους που υπόσχονται αίμα, δάκρυα και μελόδραμα στις οθόνες των μικροαστικών νοικοκυριών. Ξέρω τι κάνατε πέρσι το καλοκαίρι Mr. Καλιγούλα.
3. Τους δρυίδες της ελληνικής κτηνοτροφίας, τους θιασώτες του σανού, με μάτια δακρυσμένα λες και αντικρίζουν το θαύμα της αγελαδινής ζωής στα υπόκωφα μουγκητά του νεογέννητου τέκνου κάποιας Κλάρας.
4. Τους μεγάλους εφοπλιστές που έχουν μελετήσει εμβριθώς το σύστημα της ελληνικής φορολογίας και γι' αυτό και προσφέρουν αφειδώς την υπεραξία των λιμενεργατών τους.
5. Τους παρά πέντε και καρτέρι να μετατρέπονται, εκτός από εθνικοί διασκεδαστές, τηλεδιαφημιστές και γιουροφαύνοι, σε Ναϊτες Ιπότες του ιερού Graal της φιλανθρωπίας με 10 τόνους μακιγιάζ στην μούρη, σολάριουμ και τριάντα αυτοκρατορικά πεκινούα να τους συνοδεύουν στο παραδεισένιο βασίλειο του καθήκοντος και της χριστιανικής ελπίδας.
6. Ναυτιλιακές εταιρίες να δηλώνουν ότι εκτός απ' την επιχειρηματικότητα (ναυάγια, υπέρογκο κόστος εισιτηρίων, ανασφάλιστοι και χαμηλόμισθοι εργάτες, δωροδοκημένοι έλεγχοι καταλληλότητας, μιαούλικο κουμάντο στην παλιγγενεσία του ελληνκού τουρισμού) οφείλουν να ασχοληθούν και με τον (επικερδή) τομέα των αγαθοεργιών.
7. Το Ωνάσειο που προσφέρει μερικά ψίχουλα αντί να σταματήσει να λειτουργεί πια με μασονική λογική για τους προνομιούχους και να ενδιαφερθεί εμπράκτως για ανθρώπους που δεν έχουν τη δυνατότητα να ευεργετηθούν απ' τις υπηρεσίες του. Τις τράπεζες-αυτό κι αν είναι αστείο.
8. Την παντελή έλλειψη κρατικής ευαισθησίας και κοινωνικής πολιτικής που μεταθέτει τα κοινωνικά προβλήματα στους δακρυγόνους αδένες του πολίτη. Το κράτος που υφαρπάζει και ληστεύει τον μόχθο των εργαζομένων για να χρηματοδοτεί κρατικούς δημοσιογραφίσκους, εφοπλιστές, βιομήχανους, ιδιωτικά πανεπιστήμια, γιουροβιζιονάδες, μειζαδόρους και κομματοσκύλα, κουμπάρους κι εκτυφλωτικούς επιχειρηματίες, γιους, συζύγους, γκόμενες βουλευτών και δικαστικών.
9. Τον κοτζαμπασικό, ημι-φεουδαρχικό καπιταλισμό που στηρίζεται στο ανεξέλεγκτο κέρδος και την ελεγκτική ελεημοσύνη.
10. Το περίβλημα της απανθρωπιάς και του κυνισμού που δεν είναι τίποτε άλλο απ' αυτό ενδύθηκαν οι εκλεκτοί καλεσμένοι του Mega για να συγχωρεθεί η ψυχούλα τους, να τους έχει καλά ο σπλαχνικός Θεός (ναι, ο ίδιος που βλέπει αλλά υποκρίνεται για το αντίθετο μιας και καλύτερους υποστηριχτές δεν θα βρει όσο κι αν ψάξει), να διαφημιστούν και να παρουσιάσουν τις καινούργιες δουλειές τους, να κοιμηθούν ήσυχα το βράδυ για να έχουν δυνάμεις, την επόμενη ήμέρα, ώστε να συμβάλλουν στη διατήρηση ενός συστήματος με το οποίο αλληλοτροφοδοτούνται.

Ας είναι. Τουλάχιστον, ώσπου ν' αλλάξουν όλα, να πάνε τα χρήματα εκεί που πρέπει...

ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ, ΒΑΣΑΝΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ, ΚΑΙ Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ (6)

Πρώτο Σημείο: Με αγωνία διαβάζω τις εξελίξεις σχετικά με την αγιοποίηση του Ιωάννη Παύλου Β’ απ’ τον νέο πάπα, Βενέδικτο ΙΣΤ΄. Αυτή την στιγμή ο Ιωάννης βρίσκεται στο στάδιο της οσιοποίησης, μιας κι όσο ζούσε είχε προλάβει να κάνει μόνο ένα θαύμα, θεραπεύοντας μια μοναχή που έπασχε από Πάρκινσον (όχι δεν ήταν στημένο, όχι είναι τυχαίο που ήταν μοναχή, εσείς αμφιβάλλετε, όχι εγώ). Για ν’ ανακηρυχθεί άγιος ο άνθρωπος που αγιοποίησε 464 άτομα θα πρέπει να βρεθεί κι άλλο ένα θαύμα, άγνωστο μέχρι πρότινος, αλλά τόσο εκθαμβωτικό που στον ρωμαιοκαθολικό ουρανό θα φτερουγίσουν τα χίλια περιστέρια του ομώνυμου άσματος. Αυτό που με καθησυχάζει κάπως είναι ότι ο μεγαλόψυχος και ταπεινός Γερμανός ποντίφιξ παρέκαμψε την 5ετή (σαφώς επηρεασμένη απ’ τη φιλοσοφική τακτική του σπουδαίου Αλμπέρτο Μαλεζάνι) περίοδο αναμονής που απαιτείται για μιας πλήρης αγιοποίηση.

Δεύτερο Σημείο: Ανάμεσα στους άλλους που αγιοποιήθηκαν απ’ τον Ιωάννη ήταν κι ο ιερέας Πίο της Πιετρελτσίνα που είχε επανειλημμένως κατηγορηθεί για τις στενές του επαφές χριστιανικού τύπου με την μαφία, καθώς κι ο αρχηγός της φοβερής και τρομερής οργάνωσης Opus Dei, Χοσεμαρία Εσκριβά.
Άντε, άγιος κι ο Παπαδόπουλος, άγιος κι ο Μάλλιος!

Τρίτο Σημείο: Πάντως αν ψάχνουν απεγνωσμένα για κάποιο θαύμα και πληρώνουν καλά, μπορώ να τους διακομίσω πλαστές φωτογραφίες μου πριν 5 χρόνια που είχα πάει στην Ρώμη για ένα ποδοσφαιρικό αγώνα και με κυρίευσε στο ημίχρονο το δαιμονικό πνεύμα της μπάλας που έστειλε στο γάμα των διχτύων ο Γκαμπριέλ Μπατιστούτα. Ευτυχώς που είδα τον πάπα στο μπαλκόνι την επόμενη μέρα κι έτσι επικοινώνησα ξανά με το περιβάλλον, γιατί αλλιώς ούτε το άγιο φως δεν μ’ έσωζε στο στούντιο της Τατιάνας…

Τέταρτο Σημείο: Η Αγία Τριάδα: Βιομηχανία συγχωροχαρτιών, βιομηχανία αγίων, βιομηχανία ηλίθιων που δουλεύουν εθελοντικά για την εκκλησία. Κι αναπαράγουν τον εαυτό τους ανακυκλώνοντας μια βλακεία που ίσως είναι πια το μόνο κομμουνιστικό πράγμα που έχει απομείνει σ’ αυτόν τον έρημο κόσμο.

Πέμπτο Σημείο: Μια χαρά τα πάει η κυβέρνηση τον τελευταίο καιρό. Ένας νεκρός από δω, δύο από κει, υποψήφια θύματα – φοιτητές απ’ τον ποιητή Βύρωνα και τους Ασασίνους του, νεκροί ναυτεργάτες, αυτόχειρες συνταξιούχοι και πάει λέγοντας. Για φορέας άσκησης κρατικής τρομοκρατίας μια χαρά δουλεύει. Και σίγουρα πιο φαντασμαγορικά απ’ τα επαναστατικά, τρομοκρατικά γκρουπούσκουλα με τις πενιχρές στατιστικές.

Έκτο Σημείο: Έκανα γαργάρες με μπεταντίν, καθάρισα το στόμα μου και τώρα θέλω να μιλήσω: Πώς αισθάνεστε άραγε εσείς, Έλληνες μαλάκες φορολογούμενοι (εις την διπλούν μαλάκες, αν είστε αγνωστικιστές ή μουσουλμάνοι ή άθεοι) που ο Χριστόδουλος έκανε κρουαζιέρα κόστους 214.000 ευρώ που του δώρισε ο Ε.Ο.Τ για να συναντήσει αυτός, ο αρχι-σκοταδιστής κι ακροδεξιός πολιτικάντης, το ομοούσιο πνεύμα του Σαούλ;

‘Εβδομο Σημείο: Πληρώνουμε τους παπάδες, πληρώνουμε τους μικροαστούς, κακόβουλους δημοσίους υπαλλήλους, τους μουσουλινικούς δασκαλίσκους που έχουν ονειρώξεις με την υπουργό της ανίας και περιμένουν με ανυπομονησία να φτάσει το μεσημέρι για να την κάνουν σε κανένα καφενείο, νεοδημοκρατικούς τοπάρχες μ’ έμβλημα τον αετό του κορπορατισμού και το ρουσφέτι, πληρώνουμε ολυμπιακές κονόμες, συνέδρια για τον όγδοο δρόμο-ενώ περπατάς, περπατάς εις το δάσος όταν ο δρόμος έχει χαθεί, δρόμε, δρόμε, είσαι δω;-, χουντικές, παλαιολιθικές ενώσεις, φασιστικά περιοδικά απόστρατων σκατών που πολέμησαν τους εαμοβούλγαρους με ντουφέκια που τους δώσανε οι Γερμανοί και μου περνιούνται για ήρωες κι αξιώνουν να τιμάμε με στεφάνια δάφνης το μνημείο της μαλάκυνσης τους και τα γέρικα μα ακόμα ζόρικα αρχίδια τους, γιουροβιζιονάδες, νεόδμητα ιδιωτικά πανεπιστήμια, εφοπλιστές εκ Λονδίνου κι εγχώριους επιχειρηματίες, μαικήνες της παιδείας και της τσέπης, τριπλοθεσίτες δημοσιογράφους της κρατικής ραδιοτηλεόρασης, πολιτικούς και μπάτσους, ρουφιάνους, χαφιέδες, ανίκανους και τρελούς.
Καμιά φορά νιώθω ότι πήραμε ταυτοχρόνως διαζύγιο από τρεις σταρ του κινηματόγραφου κι ακόμα πληρώνουμε τα σπασμένα…

Όγδοο Σημείο: Σκέφτονται λέει οι παροικούντες της τρομοκρατίας να θεσπίσουν ένα μέτρο που θα επιτρέπει σε μυστικούς μπάτσους να ταξιδεύουν ως κανονικοί επιβάτες κατά τη διάρκεια μιας αεροπορικής πτήσης. Δεν μας φτάνουν οι υψοφοβίες και τα κενά αέρος, τώρα θα κατουριόμαστε πάνω μας κι απ’ τις ανά μισάωρο ασκήσεις ετοιμότητας.

Ένατο Σημείο: Ποτέ μου δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί οι άρχοντες επιδιώκουν πάντοτε να εξαλείφουν τα σημεία αντί τα τέρατα. Το κακό ως φαινόμενο, αντί του κακού ως γενεσιουργό αίτιο. Ή μάλλον, κάνω ότι δεν καταλαβαίνω.

Δέκατο Σημείο: Δε δύναμαι να συμμετέχω στις κοκορομαχίες για το βιβλίο της ιστορίας. Για να είμαι πιο ειλικρινής, βαριέμαι σφόδρα. Και για να κοιμηθώ με ήσυχη συνείδηση το βράδυ, θεωρώ ότι επ’ ουδενί δεν αποτελεί το μείζον θέμα προβληματισμού σε σχέση με όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό γύρω μας. Άποψη μου, δικαίωμά μου. Αυτό που μ’ εκνευρίζει όμως και θεωρώ αισχρό είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι απ’ αυτούς (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) που καταδικάζουν το περιεχόμενο και τις ελλείψεις του βιβλίου, τόσα χρόνια σφύριζαν ανέμελα και υποβουλιμαίως παράβλεπαν τα ουσιαστικά προβλήματα (τόσο στον γνωστικό τομέα όσο και στο διαδραστικό) μιας εθνοψυχωτικής, ελληνοχριστιανικής και φασιστικής (με την έννοια του ολοκληρωτικού αποπροσανατολισμού) εκπαίδευσης.

Ενδέκατο Σημείο: Σ’ αυτόν τον Μπούσι πρέπει να κόψουμε την μπάλα και να τον απελάσουμε. Κι αν δεν πειθαρχήσει, να τον καρατομήσουμε και να τοποθετήσουμε το κεφάλι του κοινή θέα σε εραλδικό οικόσημο καφετερίας στην Καλαμαριά.

Δωδέκατο Σημείο: Καλή κι άγια η διαφήμιση για το νέο βιβλίο της γυναίκας του συγγραφέα-ψυχοθεραπευτή περί γυναικείου στήθους. Καλύτερη όμως και πιο εποικοδομητική η σινεφίλ πρόταση των καυτών DVD που μας προσφέρουν τζάμπα οι εφημερίδες.

Δέκατο Τρίτο Σημείο: Προς επίρρωση της αναλαμπής που έφαγα την Μ. Βδομάδα για τα άγια πάθη του κινήματος και τον εκφυλισμό της επαναστατικής διεργασίας, καταθέτω την πάντοτε επίκαιρη και ιστορική πλάνη του Ένγκελς όταν υποστήριζε ότι οι μπουρζουαζία δε φοβάται πλέον τις σφαίρες αλλά τις ψήφους. Ο Βίσμαρκ όμως είχε αντίθετη άποψη, διότι αυτό που τον ενδιέφερε πραγματικά ήταν να τελειώνει με τους καθολικούς. Και για να ξεμπερδέψει μαζί τους ήξερε ότι θα πρέπει να επεκτείνει το δικαίωμα ψήφου προς την τάξη των εργατών οι οποίοι σαφώς και θα ψήφιζαν τους σοσιαλδημοκράτες. Άγιες οι εκλογές, άγια και η ψήφος, ειδικά απ’ την στιγμή που εκλέγεις αυτόν που υποτίθεται ότι θέλεις, αλλά συγχρόνως δεν μπορείς να ελέγξεις τον τρόπο με τον οποίο θα κυβερνήσει. Ο Γιοχάνες Ανιόλι, μακαρίτης πανεπιστημιακός, οπαδός της ανθρώπινης χειραφέτησης κι αυτονομίας, τα έγραψε καλύτερα από έναν διάσελο…

Δέκατο Τέταρτο Σημείο: Αθωώθηκαν τελικά οι 49 κατηγορούμενοι της κρατικής τρομοκρατίας. Κάτι το οποίο ήταν απ’ την αρχή ηλίου φαεινότερο, ευτυχώς, επισφραγίσθηκε κι από μια δικαστική απόφαση. Αν μάλιστα η υπόθεση γυρίσει – όπως ακούγεται τουλάχιστον- μπούμερανγκ και διαπεράσει τις σχιζοειδείς, αυταρχικές ασπίδες των λεβεντών του Πολύδωρα, τότε θέλω πολύ να τον ακούσω, να δω τι θα ΄χει να λέει για να πείθει τους φανατικούς της – όπως και να ‘ χει- μετριοτάτης (κακο)ποίησής του.

Δέκατο Πέμπτο Σημείο: Η υπουργός της παιδείας που δήλωσε σε τηλεοπτική συνέντευξη ότι είναι επαναστάτρια. Μάλιστα. Ή είναι τελείως αγράμματη, ή μας κοροϊδεύει. Διότι στο λεξιλόγιό μας υπάρχει και η λέξη αντεπανάσταση. Για κάθε χρήση και συμμόρφωση.

Δέκατο Έκτο Σημείο: Πολλά κέφια έχει τον τελευταίο καιρό ο Πρετεντέρης. Από μια άποψη, καλά κάνει ο άνθρωπος. Τη δουλειά του την έφερε εις πέρας μια χαρά, οι καταλήψεις σταμάτησαν, κι αυτός για άλλη μια φορά δικαιώθηκε. Φαντάζεστε να τον έπνιγε πάλι το άδικο και να εκτόξευε καμιά μπουκάλα; Φυλακή θα το έχωναν το παλικάρι και θα τον κατηγορούσαν ότι είναι μέλος του συνδέσμου-γιάφκα των Άνω Κουκουβάουνων.

Δέκατο Έβδομο Σημείο: Όσον αφορά τα μεταγραφικά των ομάδων, πριν λίγες μέρες έγινε γνωστό ότι η διοίκηση της Καθημερινής έσπασε το συμβόλαιό της με τον «ακραίο» χαφ Γιώργο Δελαστίκ. Έγκυρες πηγές απ’ την διοίκηση της ομάδας τονίζουν ότι άνθρωποι του στενού περιβάλλοντος του παίχτη διαμαρτύρονταν για τις στενές διασυνδέσεις Αμερικάνων διαιτητών με τους προέδρους των επαγγελματικών σωματείων.

Δέκατο Όγδοο Σημείο: Οι φτωχούληδες του Θεού και τα λιοντάρια: Υπολογίζεται ότι περίπου 3.000 εργάτες απασχολούνται σήμερα με το καθεστώς της «ενοικίασης» από εργολάβους που αναλαμβάνουν έργα της ΔΕΗ στην Μακεδονία. 1.000 μάλιστα απ’ αυτούς δουλεύουν με μηνιαίο μισθό 400 ευρώ, χωρίς να τους έχουν καταβληθεί ακόμη δώρα κι επιδόματα. Αν νοικιάσουμε μόνο Βούλγαρους, λέτε να τα καταφέρουμε με 250;

Δέκατο Ένατο Σημείο: Βοσκοτόπια στην Αιτωλοακαρνανία, γρασίδια στην Βιρτζίνια. Το ίδιο κάνει. Μας βόσκουν, μας τρελαίνουν, μπουχτίζουμε απ’ το κουτόχορτο και μπαμ! Νέοι και γέροι θύματα, αγγελούδια κι άγγελοι στα πόδια ενός Θεού που κάνει ότι δεν βλέπει.

Εικοστό Σημείο (και τελευταίο): Ο διπλανός πίνακας αποτελεί την μεσαία όψη του αριστουργηματικού τρίπτυχου "Ο Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου" που ζωγράφισε ο Ιερώνυμος Μπος. Μελετήστε τον προσεκτικά και δείτε ποιους πειρασμούς και ποιες αμαρτίες πρέπει να αποφύγετε στη ζωή σας για να γίνετε κι εσείς, κάποια στιγμή, άγιοι με τα ούλα σας.

ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ, ΤΟ ΦΙΛΙ ΤΟΥ ΚΛΙΜΤ, ΚΑΙ Η ΜΑΝΤΩ ΠΡΙΝ ΤΗΝ EURONISION (5)

ΑΓΚΑΛΙΤΣΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΑΚΙΑ

Σημείο Πρώτο: Οι ληστοσυμμορίτες μπουρζουάδες του κράτους διήγαν την Dolce Vita τους στο Λονδίνο, ενώ εδώ, οι γνωστοί άγνωστοι των χουντογλεντιών και του Byron, εφορμούμενοι από το ιερό, δημόσιο αίσθημα του καθήκοντος, προστάτευαν τα πάτρια εδάφη με τη γνωστή και μη εξαιρετέα μέθοδο του πυξ-λαξ. Και το μεγάλο ερώτημα, έγκειται στο εξής: Είναι σε θέση ο μπαλασκισμός – τραγιασκισμός να υποκαταστήσει με επιτυχία όλους τους απολιθωμένους κι απαρχαιωμένους –ισμούς;

Σημείο Δεύτερο: Πάντως, καλά έκανε ο Καραμανλής και μάζεψε όλο του το σόι και την κοπρητοπαρέα (μέχρι 6ου βαθμού) κι έσκασαν περιχαρείς στο London. Γιορτές πλησιάζουν, από πού θα ψώνιζαν οι άνθρωποι; Σαν και μας είναι; Που παίρνουμε σβάρνα τις λαϊκές και τους Κινέζους για ν’ αγοράσουμε 10 σωβρακοφανέλες only five euros και παπουτσάκι nikei 10 και στο χέρι; Φάε λαέ σκατά, αυτό είναι το λαχείο, να λιώσεις σαν κερί κι εσύ, να μπεις και σε μουσείο…

Σημείο Τρίτο: Ο νομάρχης της Μποταφούγκο συναντήθηκε με τον αρχι-cow (γκάου) νομάρχη της Καλιφόρνια. Απ΄ ότι μάθαμε, οι δύο άντρες ανέλυσαν ενδελεχώς τα πολιτικά και κινηματογραφικά δρωμένα. Όσον αφορά τους ομοφυλόφιλους και τους κομμουνιστάς, συμφώνησαν ν’ αναλάβουν από κοινού μια σειρά πρωτοβουλιών για την πλήρη εξόντωσή τους. Ο κύριος Άρνολντ μάλιστα, σε μια μεγαλόψυχη πράξη εθολοδοσίας, προσέφερε το υπερσύγχρονο όπλο του με το οποίο εξολόθρευε τους κακούς στο Terminator. Ο κύριος Μποταφούγκος με την σειρά του, μειδίασε και είπε: «Άρνολντ, εγώ δεν χρειάζομαι τίποτα. Οι σύμμαχοι μου εμένα είναι η Παναγιά κι ο Πόντος!».
«He has fun!», σχολίασε καταγοητευμένος ο Καλιφορνέζος στους δημοσιογράφους.

Σημείο Τέταρτο: Nouvelle Botafague. Το νέο κύμα του πατριδοψυχωτικού και νέο-macho ελληνικού κινηματογράφου.

Σημείο Πέμπτο: Να ρωτήσω κάτι στα σοβαρά; Όποτε θα γίνεται κάτι στο εξωτερικό, που υποτίθεται ότι θα καθιστά παγκοσμίως γνωστή την Ελλαδίτσα, η Βασίλω και οι άλλες ψωροκώσταινες θα τρέχουν πάντοτε να φάνε σοκολατάκια και να βγάζουν λόγους; Δηλαδή, εάν βραβευτεί ο εκάστοτε Jim Patakas, ως ο πιο σπουδαίος ιδιοκτήτης εστιατορίου στην Astoria, θα τρέξουμε οι λιγούρηδες να τιμήσουμε το φιλανθρωπικό έργο που επιτελεί για τη εξάπλωση της παχυσαρκίας;

Σημείο Έκτο: Καραμανλάκο, λεφτά δεν έχουμε, αλλά εσύ μέχρι και τον κηπουρό σου πήρες παρέα! Μήπως η γιατρός με σύνορα, είχε ξυπνήσει στραβωμένη εκείνη την μέρα και της την έσπασε το μηχανάκι του γκαζόν;

Σημείο Έβδομο: Atrevete (τόλμα)!!!!. Αυτό ήταν το εύηχο κι επαναστατικό σύνθημα της εκ των Η.Π.Α. χρηματοδοτούμενης προεκλογικής εκστρατείας εναντίον του Τσάβες. Τολμάτε τώρα μαλάκες φαστφουντογεράκια να τον ρίξετε…

Σημείο Όγδοο: Κώστας Πλέκας. Από το soft porno στα εθνικά τηλεοπτικά πάνελ των επετείων. Μια ερώτηση μόνο (γιατί τα υπόλοιπα άπτονται άλλων επιστημών), ιστορικού ενδιαφέροντος: Πως γίνεται απ΄ τη μία να υπερασπίζεσαι την εθνική ανεξαρτησία με το έπος του ’40, κι απ΄ την άλλη να είσαι τιμητής μιας αμερικανόδουλης χούντας;

Σημείο Ένατο: Πάντως εγώ δεν θα γινόμουν με τίποτα Έλληνας υπήκοος. Τα 1.465 ευρώ που απαιτούνται δεν τα βλέπω ούτε στον ύπνο μου, οι σχέσεις μου με την Ασφάλεια της γειτονιάς μου δεν είναι τόσο αρμονικές όσο με την Δέλτα της γειτονιάς μου, ενώ δυστυχώς δεν γνωρίζω πότε κτίστηκαν τα Μετέωρα. Τζίφος η δουλειά. Τουρκόσπορος θα παραμείνω για όλη μου την ζωή.

Σημείο Δέκατο: Σάλος έχει προκληθεί στην ελληνική κοινωνία μετά την αποκάλυψη του κ. Μπαλάσκα – Τραγιάσκα, ότι υπάρχουν άνθρωποι που επηρεάζονται ψυχοπαθολογικά όταν αντικρίζουν ζαρντινιέρες και λοιπές κηποτεχνικές κατασκευές. Το θέμα έχει φτάσει μέχρι τους τηλεοπτικούς εισαγγελείς ενώ ψυχολόγοι και ψυχίατροι αναλύουν καθημερινά την οιδιπόδεια σχέση μεταξύ νεαρών μαλλιάδων και μινωικών ταύρων, καθώς και την ταυτοποίηση των αναρχικών ως μυστών των Ταυροκαθαρψίων. Η εκκλησία απ΄ την πλευρά της ισχυρίζεται ότι αυτοί που ευθύνονται για την αποκρουστική και βίαιη συμπεριφορά των νεαρών φοιτητών είναι οι δαίμονες της κοπριάς. Μάλιστα, μεγάλη διαμάχη ξέσπασε μεταξύ του πατέρα Maxim και του κ. Μπαλάσκα – Τραγιάσκα στην εκπομπή της Άννας Ντούζας με αποτέλεσμα να έρθουν στα χέρια. Ο αστυνομικός τον χτύπησε με την εξάρτηση της στολής του κι ο παπάς τον αφόρισε στο όνομα της Τριταίας Παρουσίας.

Σημείο Ενδέκατο: Έκκληση: Θέλω να βγάλω νέα ταυτότητα. Όποιος αναγνώστης γνωρίζει αστυνομικό τμήμα που να μην είναι διακοσμημένο με ζαρντινιέρες, παρακαλείτε να επικοινωνήσει μαζί μου. Όχι τίποτε άλλο. Φοβάμαι μην παρεκτραπώ κι αρχίσω να παίρνω σβάρνα τους μπάτσους…


Σημείο Δωδέκατο: Απαράδεκτοι αυτοί οι συνδικαλιστές του ΟΤΕ. Δεν είναι δυνατόν να εισβάλλεις σαν καμικάζι στον ιερό χώρο που εδράζεται η βαθιά ριζωμένη (και νυχτωμένη) δημοκρατία μας και να διακόπτεις την συνεδρίαση αναρτώντας πανό, διαμαρτυρόμενος για το δημοκρατικότατο ξεπούλημα μιας κερδοφόρας εταιρείας δημοσίου. Ο κύριος Γεωργιάδης και οι λοιποί φανφαρόνοι δεξιοποπολάροι της μαντινάδας, δικαίως βγήκαν έξω απ’ τα ρούχα τους. Ξέρεις πως είναι να ετοιμάζεις επί δύο μερόνυχτα την εμφάνισή σου στο Κοινοβούλιο, και κάποιοι άμουσοι, ανίδεοι εργατοπατέρες να σου χαλάνε την μόστρα και ν’ αποσπούν την προσοχή του ακροατήριου απ΄ τον πύρινο λόγο που εκφωνείς; Λες και σ’ εκείνο το μικρό θεατράκι της Οδού Κεφαλληνίας, ο Λευτέρης Βογιατζής διακόπτεται απ΄ το μασούλημα των γνωστών και μη εξαιρετέων τεχνο-εξολοθρευτών πασατέμπων.

Σημείο Δέκατο Τρίτο: Το να εξαπατάς και να κοροϊδεύεις τον λαό, δεν είναι ασέβεια προς τη δημοκρατία; Το να βιάζεσαι να κουκουλώσεις σκάνδαλα ολκής, δεν είναι ασέβεια προς τη δημοκρατία; Το να ψηφίζεις ότι θέλεις, όποτε θέλεις, κι όπως θέλεις, με το χιλιοξεσκισμένο και καραμελίστικο πρόσχημα του «είμαστε μια νομίμως εκλεγμένη κυβέρνηση», δεν είναι ασέβεια προς, και διαστρέβλωση της δημοκρατίας; Καλά να πάθουμε όμως. Έχουμε την κυβέρνηση που μας αξίζει. Ολοκληρωτικά. Και μια αντιπολίτευση που επιβεβαιώνει το σοφό «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα».
Ο σπουδαίος διανοητής Τόμας Πέην είχε πει κάποτε πως μεγαλύτερο πολιτικό έγκλημα δεν υπάρχει απ' το να εκχωρείς πλεόνασμα εξουσίας στην ίδια κυβέρνηση απ’ την οποία έχεις δεινοπαθήσει. Προς γνώσιν και συμμόρφωσιν…

Σημείο Δέκατο Τέταρτο: Γιατί τα βράδια ονειρεύομαι Sans Culottes (αβράκωτους) και Enrages (οργισμένους) να εισβάλουν στη Βουλή και να τα κάνουν λαμπόγυαλο; Πού πρέπει να πάω να κοιταχτώ; Στην οικογενειακή σύμβουλο του Alter ή στον ρομαντικό γαλίφη σεξολόγο του Alpha;

Σημείο Δέκατο Πέμπτο: Στην μητρόπολη της Γλυφάδας (αν έχω ακόμη σώας τας ακοάς μου), θεσπίστηκαν νέα μέτρα όσον αφορά τις κοσμικές εκδηλώσεις (γάμοι, βαπτίσια, κηδείες κ.τ.λ.) των απολωλότων αμνών: Καταργούνται τα πολύχρωμα μπαλονάκια και ο υπερβολικός στολισμός, «αποβάλλονται» αυτοί που είναι ντυμένοι προκλητικά και αυτοί που θορυβοποιούν, ενώ αν η νύφη αργήσει πάνω απ’ το θεσμοθετημένο ακαδημαϊκό τέταρτο, πάπαλα ο γάμος. Κάθομαι λοιπόν και σκέφτομαι πως η πιο ραδιούργα και πολυμήχανη φάρα διαχρονικά, είναι το παπαδαριό. Στην αρχή σου επιβάλλουν–εμμέσως πλην σαφώς- τον θρησκευτικό γάμο ως πιστοποιητικό κοινωνικού και χριστιανικού φρονήματος. Έπειτα τους τα ακουμπάς-εμμέσως πλην σαφώς- για να σε «προσέξουν καλύτερα», να δώσει τα τραγουδιστικά του ρέστα ο ψάλτης, να μην βαρεθεί και σιχτιρίζει ο διάκος, να μην τα λέει από μέσα του λες και μασάει φιστικιά ο παπάς. Και στο τέλος, σου λένε πως σου κάνουνε και χάρη και θα πρέπει να εναρμονιστείς με τα θέσφατα του ιερού αυτού χώρου που, επαναλαμβάνω, σου κάνει την χάρη και σε ανέχεται!

Σημείο Δέκατο Έκτο: Με την νέα εγκύκλιο του Byron, ο εκάστοτε θιγμένος έμπορας και μπατσάκος έχει το νομικό δικαίωμα να σε μηνύσει, αν αποδειχτεί ότι εσύ, αλήτη διαδηλωτή, προσβάλλεις τα οικονομικά συμφέροντα του πρώτου, και την σωματική ακεραιότητα του δεύτερου. Οι συνομιλητές τους (του Βύρωνα και της εγκυκλίου του δηλαδή) μέχρι στιγμής, είναι σύλλογοι εμπόρων και το ΛΑΟΣ ΧΑΟΣ.

Σημείο Δέκατο Έβδομο: Η μετάφραση της εγκυκλίου: Ο κάθε καταστηματάρχης που δεν κάνει τον επιθυμητό ημερήσιο τζίρο, δύναται να μηνύει τον εκάστοτε διαδηλωσάκια κι έτσι να εξασφαλίζει τον άρτον ημών τον επιούσιον. Ταυτόχρονα, ο κάθε μπατσούλης, εκτός των άλλων, εκτός απ΄ το ξύλο, τη βία, την ψευδεπίπλαστη απόδοση κατηγοριών (ενοχοποιείσαι ακόμα και γι’ αυτόν που κατούρησε στο πηγάδι), βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να ξεμπερδεύει με την πάρτη σου κατηγορώντας σε για απροκάλυπτη επίθεση, πάντοτε με την συνδρομή και την μαρτυρία των υπολοίπων χοίρων-συναδέλφων του. Τα πράγματα σοβαρεύουν επικίνδυνα. Τέτοια ποινικοποίηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών, ούτε σε κρατίδιο ασιατοδεσποτικής ρυζομπανανίας. Κύριε Πολύδειρα, η κυβέρνηση στην οποία ανήκετε, κι εσείς ο ίδιος προσωπικά, επιδεικνύεται το πραγματικό, φασιστοχουντικό προσωπείο σας. Εκτίθεστε. Θα γκρεμοτσακιστείτε.

Σημείο Δέκατο Όγδοο: Βρε σεις, ο Χριστόδουλος δεν σας φαίνετε κομματάκι ξανανιωμένος; Είδατε τελικά τί κάνει στους δούλους του Κυρίου το σπα και το μασάζ; Μέχρι και πάπες γουσταρίζεις να συναντήσεις...

Σημείο Δέκατο Ένατο: Η κυρία Γιαννάκου, τον τελευταίο καιρό, αισθάνεται μοναξιές. Ζει το δικό της «Φθινόπωρο του Πατριάρχη». Μην στενοχωριέσαι όμως Μαριετούλα μου. Η Θάτσερ αναζητεί συντροφιά για το απογευματινό της τσάι! Τί λες; Δεν στέλνεις το βιογραφικό σου να ‘χεις να λες τον πόνο σου;

Σημείο Εικοστό (και τελευταίο): Μέρες που είναι, θέλω να ευχαριστήσω όλους τους ήρωες των «Σημείων των Καιρών» που με βοηθάνε να εκτονώνω τις κακίες και τα κόμπλεξ μου. Το φιλί μου λοιπόν, και τους εύχομαι να συνεχίσουν ακάθεκτοι, στον δρόμο που χάραξαν με τα έργα τους, τη βλακεία τους, την ηδυπάθεια και τον εξουσιασμό τους.

ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ, Ο ΓΚΟΓΙΑ, ΚΑΙ ΟΙ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ (4)

Σημείο Πρώτο: Της φυλακής τα σίδερα είναι για τους λεβέντες Πακιστανούς, και δη, για τους προέδρους των μειονοτικών τους κοινοτήτων. Ο Τζαβέντ Ασλάμ, μέχρι πρότινος πρόεδρος των Πακιστανών μεταναστών στην Ελλάδα, την μια μέρα μάχεται ενάντια στο παράνομο της απαγωγής και κράτησης των συμπατριωτών του απ΄ τα μπουμπούκια των μυστικών υπηρεσιών, και την άλλη φυλακίζεται κατηγορούμενος απ΄ την ίδια του τη χώρα (που ζητάει και την έκδοσή του) για παράνομη διακίνηση συμπολιτών του, ή αλλιώς, καπιταλιστί, για δουλεμπόριο δύστυχων, απατρίδων εισαγόμενων κρεάτων προς χρήση και κατανάλωση απ΄ το ελληνικό νοικοκυριό. Ανεξάρτητα απ΄ την τηλεοπτική ετυμηγορία, αυτό που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής είναι η ύποπτη προθυμία για συνεργασία και η αβίαστη ενστέρνιση απ΄ την πλευρά της κυβέρνησης των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο κύριος Ασλάμ. Ποιόν Οτσαλάν μου λέτε τώρα; Τόση καλοθελοσύνη ούτε οι γνήσιοι καλοθελητές επί Ιησού όταν παρέδιδαν τον δάσκαλό τους στην ιερατική εβραϊκή πλέμπα! Revenge, Revenge! Σου λέει, μας ξεμπρόστιασες παλιοπουσταρά, πάρε να ‘χεις τώρα! Δεν ήθελες τα δυτικού τύπου βασανιστήρια, άντε τώρα να βγάλεις άκρη με τους βάρβαρους και σαδιστές Πακιστανούς!

Σημείο Δεύτερο: Σύμφωνα με την έρευνα που διεξήχθη απ΄ την ειδική σε θέματα διαφθοράς Μη Κυβερνητική Οργάνωση Transparency International (Διεθνή Διαφάνεια), η Ελλαδίτσα, για το 2006, κατέχει την προτελευταία θέση στην Ε.Ε. με βαθμό αξιολόγησης 4,4 σε μια κλίμακα με άριστα το 10. Την τελευταία θέση κατέχει επάξια η Πολωνία (αχ ρε Λεχ Βαλέσα, μεταρρυθμιστή, με τα κεφάλαια της CIA και του Βατικανού!). Επισυνάπτω και τον εθνικό θρίαμβο της 54ης θέσης παγκοσμίως σε σύνολο 163 χωρών. Τελευταία και καταϊδρωμένη η Αϊτή, ενώ κάτω απ΄ τη βάση έγραψαν όλες οι χώρες της Αφρικής. Άντε, και εις κατώτερα! Ή, αν δεν παρέκει, εις στο διάολο...

Σημείο Τρίτο: Εκεί, εκεί, στην Δ’ Εθνική, παρέα με τα καθεστώτα ορυκτοκακαομπανανιών της Μιανμάρ, της Μπουτσουάνα και του Τσαντ...

Σημείο Τέταρτο: Περισσότερα από 28.000 στρέμματα που ανήκουν σε μοναστήρια της εκκλησίας παραχωρούνται για τουριστικές, υπερπολυτελείς επενδύσεις με φορείς υλοποίησης βρετανικές εταιρίες. Με την αλλαγή του νόμου ‘Περί Ιαματικού Τουρισμού’ – γιατί δεν προχωράμε μπροστά, μεταρρυθμιστικά κι ευρωπαϊκά, και δε θεσπίζουμε νόμο περί λασπόλουτρων και χρόνιας ποδάγρας;- παρέχεται η δυνατότητα μακροχρόνιας μίσθωσης για τουριστικούς σκοπούς ακινήτων της εκκλησίας. Η μία επένδυση θα πραγματοποιηθεί στο Λασίθι και η άλλη στην Μαγνησία. Ξενοδοχεία λουξ, γήπεδα γκολφ, τένις, ποδοσφαίρου, μπάσκετ, θέατρα, κινηματογράφοι, εστιατόρια, σπα. Χλίδα! Για τον ιερό αυτό σκοπό, έχει συσταθεί μάλιστα κι ένα κοινωφελές και ταπεινό ίδρυμα με την θεάρεστη ονομασία ‘Παναγιά η Ακρωτηριανή’. Μάλλον Ακρωτηριασμένη θα έπρεπε να την ονομάσουν, μ’ αυτά που βλέπει απ΄ τους πνευματικούς – businessmen τραγοπαπαδούληδες...

Σημείο Πέμπτο: Ο μητροπολίτης Δημητριάδος (κάτι μου θυμίζει αυτό το όνομα), κ. Ιγνάτιος-την ευλογία σας, δήλωσε ότι τα έσοδα (αυτά τα ψίχουλα δηλαδή) θα διατεθούν για τη δημιουργία ιδρύματος χρόνιων πασχόντων. Ναι. Σύμφωνοι. Αυτά. Τ’ άλλα όμως πάτερ-την ευλογία σας τι θα τα κάνετε; Γιατί μην περιμένετε να πιστέψω, λίγο νιονιό όντως έχων, ότι μ’ ένα ίδρυμα της καλής ή της κακιάς ώρας θα ισοζυγήσετε τα κέρδη σας! Είπαμε, δεν είμαστε και τόσο ηλίθιοι!

Σημείο Έκτο: Οι οικολογικές οργανώσεις αντιτίθενται στα σχέδια της εκκλησίας κάνοντας λόγο για αφαίμαξη του φυσικού πλούτου και των περιβαλλοντικών προδιαγραφών της περιοχής τους. Ψιλά πράγματα για τους επί τρεις (τουλάχιστον) αιώνες οικοπεδοφάγους και ληστρικούς καταπατητές υπέρ πάντων των αγίων.

Σημείο Έβδομο: Κι άλλη μια είδηση απ΄ τον εκκλησιαστικό χώρο: ο Χριστόδουλος αναχωρεί για ελβετικό σπα συνοδεία δύο διακόνων. Ο αυτοκράτορας και οι δύο οδαλίσκες, να τραγουδάνε καστράτο δίπλα στην αγιοσύνη του και να συνηθίζουν κι αυτοί σιγά-σιγά στην τρυφηλότητα και στην ηδονή. Ποιος πληρώνει; Πάλι κάποιο πλούσιο σγούδι απ΄ την ευλογημένη, δεξιά του Κυρίου ημών δεηθώμεν...

Σημείο Όγδοο: Για πες μας λίγο αρχιεπίσκοπε! Τι έλεγες ακριβώς για τα αμαρτήματα της σάρκας και για αυτούς που παραδίδονται στην ικανοποίηση των σαρκικών τους ηδονών; Ποιοι είναι οι ενάρετοι που ακολουθούν τον δρόμο του πνεύματος και ποιοι οι αμαρτωλοί;

Σημείο Ένατο: Ο Robert Gates, νεοεκλεγείς υπουργός αμύνης των Η.Π.Α., έτρεξε αμέσως για να φάει το σοκολατάκι του Μπους. Η πραλίνα φουντουκιού ως γέμιση περιείχε και δηλώσεις: «Αναλαμβάνω με ύψιστη τιμή το υπουργιλίκι γιατί η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο». Falconry. Κυνήγι με νεοσυντηρικά και θρησκόληπτα γεράκια.

Σημείο Δέκατο: Η Μαριέτα Γιαννάκου συνεχίζει το ρεσιτάλ αδιαλλαξίας και εμμονοληψίας. Αν δεν γίνουν μεταρρυθμίσεις, δεν έχει κοκό και ρευστό. Εντάξει καλέ μανδάμ! Μην μας ραπίζεις κιόλας!
Τζάμπα μάγκισσες...

Σημείο Ενδέκατο: Γκάλοπ: Ψηφίστε τώρα για το τι θα μπορούσε να ήταν η Κουτσίκου, αν δεν ήταν υπουργός παιδείας στη Ρίο Άβε:
Α) υπουργός στην κυβέρνηση Μπους, Β) υποψήφια για το χρίσμα της προέδρου του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, Γ) Θεοκόμματος, ή Δ) μπούμαν στο θρυλικό φίξιον «Ρόδα, Τσάντα και Κοπάνα»

Σημείο Δωδέκατο: Δεν μου λέτε κ. Ιγνάτιε- την ευλογία σας, το ίδρυμα που θα χτίσετε θα διαθέτει και σπα; Αν ναι, να μου το πείτε εγκαίρως, μπας και γλιτώσω και την ταλαιπωρία της Ελβετίας...

Σημείο Δέκατο Τρίτο: Ο πρωθυπουργός της γης της επαγγελίας, ο Ολμέρτ, απέδωσε σε τεχνικό λάθος του πυροβολικού τη βάρβαρη δολοφονία αμάχων στην Μπέιτ Χανούν. Οι στρατιώτες λέει, ήθελαν να πλήξουν έναν πορτοκαλεώνα απ΄ τον οποίο εκτοξεύονταν παλαιστινιακές ρουκέτες! Δεν πειράζει, κ. πρωθυπουργέ. Εξάλλου, υπάρχουν κι άλλες, χιλιαπλάσιες πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια. Εκεί να δεις σφαγή...

Σημείο Δέκατο Τέταρτο: Πάντως, εάν το Ισραήλ επιδίωκε ποτέ να ενσωματωθεί στην Ε.Ε., θα κοιμόταν σχετικά ήσυχο. Κανείς δεν θα το κατηγορούσε για εθνοκάθαρση των Παλαιστίνιων και τα λοιπά και τα λοιπά. Κι αν γινόταν κάτι τέτοιο, θα έσκαγε τότες μύτη η μαμά Αμερική και θα τράβαγε τα αυτάκια των Ευρωπαίων. Κι όλα μέλι-γάλα, απ΄ τη γαϊδάρα του Νώε που δεν χωρούσε στην κιβωτό και της έριξε μια κλωτσιά και την πέταξε απ’ έξω (μια παρενθετική μεταφορά της ίδρυσης του Ισραηλινού κράτους, χορηγούμενη απ΄ την βολική και πολλαπλής χρήσεως μυθολογική πανδαισία της εκκλησίας). Εγώ την Τουρκία λυπάμαι που έμπλεξε άσχημα με τα γαλλάκια και τους λοιπούς, που ενώ μας κάνουν μαθήματα δημοκρατικού πολιτισμού, στις ιδιωτικές τους στιγμές, αντί να σκουπίζουν τους κώλους τους όταν αφοδεύουν, παρφουμάρουνται κι ανεβάζουν τα βρακιά τους λες και δεν τρέχει τίποτα . Ακούνε οι ντόπιοι στρατάρχες Αρμενία κι αφού τους γυρίσουν τ’ άντερα ανάποδα, αναπολούν εκείνα τα ωραία τα χρόνια, τότε που τους κυνηγούσε ο Τζένγκις Χαν κι έσφαζε τα αμνοερίφιά τους.

Σημείο Δέκατο Πέμπτο: Τόσο καιρό για να μας πείτε ρε κακομοίρηδες ότι μάλλον ξέρετε αλλά θα δείτε στο μέλλον αν θα τιμωρήσετε Έρικσον και Σία; Σε σας, τους αδέκαστους μπάρες της ΑΔΑΕ, μιλάω! Τι θα πω εγώ τώρα στη θεία μου την Κικίτσα που όταν μιλάει στο τηλέφωνο με τον γκόμενό της τον Αναστάση-πρώην ναυτικό κι εξαιρετικό γαμίκουλα ακόμα και στα 60 του, παρόλη την χοληστερίνη και τον κωλικό εντέρου εξαιτίας του οποίου όταν πηδάει πέρδεται κιόλας- παραπονιέται ότι ακούει στα αμερικάνικα παραγγελιές για χάμπουργκερ;

Σημείο Δέκατο Έκτο: Διπλασιάζονται οι μισθοί των δικαστικών, κάτι θα πάρουν και οι αστυνομικοί, φταίω εγώ μετά αν ξυπνάνε τα αναρχοΜΠακουνικά μου ένστικτα και τρελαίνομαι τη νύχτα από κρατικο-εξουσιαστικούς εφιάλτες με R.E.M. σύμμεικτο από μπάτσους, δικαστές, κρατική καταπίεση και κοινωνία λευκών κελιών;

Σημείο Δέκατο Έβδομο: 300.000 συμβασιούχοι τον πούλο. Έτσι απλά. Κι όχι μόνο τον πούλο, αλλά στον φορούσαν που στον φορούσαν τόσο καιρό, μπορεί και να μην σε πληρώσουν στο τέλος. Κάτι λέει μπορεί να γίνει για τους περίπου 33 χιλιάδες απ΄ αυτούς, αλλά οψόμεθα. Ρε ‘σεις, μπας κι αυτοί που ενδέχεται να μονιμοποιηθούν δεν είναι τελικά συμβασιούχοι, αλλά hidden Βορειοηπειρώτες, 30.000 αριθμηστί, τους οποίους προαλείφονται οι νεοδημοκράτες για μελλοντικούς ψηφοφόρους; Εξάλλου, τι συμβασιούχος τι Βορειοηπειρώτης. Ούνα φάτσα ούνα ράτσα. Όμηροι και οι δύο του κράτους και της εργοδοσίας.

Σημείο Δέκατο Όγδοο: Η κυβέρνηση μπορεί να συνεχίζει να κλαίγεται επισήμως κι ανεπισήμως για αυτόν τον δύστυχο τον προϋπολογισμό που δεν αντέχει αυξήσεις κι επιδόματα κι όταν ζορίζεται κλονίζεται το νευρικό του σύστημα με επωδούς γόων κι οδυρμών, αλλά η κατσίκα δεν μασάει ταραμά. Ούτε και κουτόχορτο. Αν ο κύριος Αλογοκάλτσας αποφάσιζε να αναστείλει για ένα χρόνο την μείωση του φορολογικού συντελεστή για τις επιχειρήσεις (στερώντας τα φορολογικά έσοδα του κράτους κατά 400.000.000 ευρώ), θα μπορούσε να αυξήσει τις αποδοχές όλων των εκπαιδευτικών κατά 150 ευρώ τον μήνα. Αντ’ αυτού, τους δίνει παραπάνω ημερήσιο χαρτζιλίκι 1,5 με δύο ευρώ. Καλέ μπαμπά, θα μου κολλήσεις κι άλλο ένα ευρώ να συμπληρώσω για τσιγάρα;

Σημείο Δέκατο Ένατο: Στην Αμερική, στη γη του Ελ Ντοράντο, 18.000 άνθρωποι πεθαίνουν ετησίως μιας και δεν μπορούν να καλύψουν τα υπέρογκα έξοδα νοσηλείας και θεραπείας τους. Το ποσοστό των έγχρωμων πολιτών ξεπερνάει κατά 37% αυτό των λευκών ενώ παράλληλα, 50.000.000 άνθρωποι παραμένουν ακόμα ανασφάλιστοι κι άλλοι τόσοι έχουν ελλιπή και περιορισμένη πρόσβαση στο σύστημα υγείας. Από την άλλη μεριά, οι φαρμακοβιομηχανίες και οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες αισχροκερδούν, επιλέγοντας συνειδητά να ασφαλίζουν άτομα που στερούνται μόνιμης εργασίας και δεν κινδυνεύουν (σύμφωνα με ενδελεχείς έρευνες «αγορών» και ασθενειών) να προσβληθούν από σοβαρές-κι επομένως πολυέξοδες- ασθένειες. Οι τιμές των φαρμάκων και των παροχών υγειονομικών υπηρεσιών έχουν εκτιναχτεί στα ύψη ενώ κάθε φορά που πάει το Κογκρέσο ν’ ανοίξει το θέμα, «πάνε» άφθονα και τα δολάρια απ΄ τους διάφορους «λομπίστες» κι όλα μια χαρά. Κάτι τέτοια βλέπουν και οι Ευρωπαίοι κι οραματίζονται ένα εξοντωτικό και βάρβαρο ασφαλιστικό σύστημα, μια κοινωνία χωρίς δασκάλους, φτωχοδιάβολους μισθωτούς, μετανάστες και ευπαθείς ομάδες. Ζήτω η Άρεια φυλή από ασφαλισμένους μπουρζουάδες, με τακτικές αιμοκαθάρσεις και πανάκριβες θεραπείες ανίατων ασθενειών!. Ζήτω η μαθουσαλική φυλή των μεγαλοαστών!
Κάτι τέτοια βλέπουμε κι εμείς, και μας πιάνει σύγκρυο. Κι αν-χτύπα ξύλο-αρρωστήσουμε, ζήτω εμείς, οι ιδανικοί αυτόχειρες!
Καλύτερα μια κι έξω…

Σημείο Εικοστό: Η Μαριέτα στην Ουγγαρία, τιμώντας τους ηρωικούς αγωνιστές της δημοκρατίας το ’56, σκυλεύοντας εκ μέρους της δημοκρατικής Ελλάδας λίγο απ΄ το φάντασμα των εγκλημάτων ενός υποτιθέμενου κομμουνισμού, δίνοντας ένα ακόμη άλλοθι σ’ όλη εκείνη τη νέο-συντηρητική πλέμπα για να εκτελεί πληρωμένα συμβόλαια εξολόθρευσης λαών και πολιτισμών. Ο Γιωργάκης στη Χιλή, μπας κι εκεί, κάνοντας ορειβασία στα Μάτσου Πίτσου (ή οπουδήποτε αλλού), έρθει φάτσα κάρτα με το τοτεμικό κι αταβιστικό πνεύμα του πανθορώντος Αλιέντε. Η Αλέκα με τους συντρόφους στην Πορτογαλία, σε μια ενδιαφέρουσα, σολιψιστική κι αυνανιστική, συνάντηση υπό την κατάμαυρη σκιά του πολύχρονου φασιστικού καθεστώτος στην Ιβιρική Χερσόνησο. Κι ο Κωστάκης, μονίμως lost in space, ως γνήσιος τεμπέλης και ράθυμος bon viveur. Όταν με το καλό γυρίσουν, τους προσκαλώ σε μια ημερίδα με θέμα: «Πολιτικός Διακτινισμός, Μαύρες Τρύπες της Ιστορίας και η Αναζήτηση της Χαμένης, Προσδιοριστικής Ταυτότητας.».

Σημείο Εικοστό Πρώτο: ο Νομάρχης της Μποταφούγκο. Συνολικά, αυτή την φορά.

Σημείο Εικοστό Δεύτερο: Πλήθος οι καταγγελίες για εργατικές κινητοποιήσεις στην Κίνα που πνίγονται στο αίμα από τις δυνάμεις καταστολής του "εγχώριου κομμουνισμού". Οι εξεγερθέντες αγρότες, κάτοικοι της πόλης Σουντέ, απέκλεισαν για ώρες κομματικούς αξιωματούχους και ξένους επιχειρηματίες μέσα σε μια νεόκτιστη αποθήκη. Όπως καταγγέλλουν οι άνθρωποι, το συγκεκριμένο κτίσμα οικοδομήθηκε σε έκταση που μέχρι πρότινος άνηκε στους τοπικούς αγροτικούς συνεταιρισμούς και περιήλθε παράνομα στα χέρια των τοπικών αρχών. Δέκα άτομα συνελήφθησαν.

Σημείο Εικοστό Τρίτο: Όπως «καταγγέλλει» το υπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας της Κίνας, το 2005 «σημειώθηκαν 87.000 περιστατικά διασάλευσης της δημόσιας τάξης, παρακώλυσης δικαιοσύνης και συγκεντρώσεις οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την πρόκληση αναταραχής». Ώρα μου είναι τώρα στα γεράματα, να πιστέψω σε μετενσαρκώσεις και σε καρμικούς Παπαδόπουλους...

Σημείο Εικοστό Τέταρτο: Πόσους νεκρούς στην Οάχακα χρειάζεται η αμερικανόδουλη εξουσία της χώρας του Μεξικού για να συνειδητοποιήσει τελικά ότι κατά τη διάρκεια μιας μελλοντικής σιέστας της θα ξεράσει με τη βία όλες τις τορτίγιες και τα δολάρια που έτρωγε αφήνοντας τον λαό της να φυτοζωεί; Ελπίζουμε το συντομότερο δυνατόν. Όχι για το πρώτο σκέλος. Για το δεύτερο.


Σημείο Εικοστό Πέμπτο: Το ζευγάρι των συμβασιούχων οδοκαθαριστών του Δήμου Αρτέμιδος, με τα τέσσερα παιδιά κι ένα ήδη στην κοιλιά της μάνας του, είναι δύο άνθρωποι σαν όλους τους άλλους συμβασιούχους – όμηρους της κυβερνητικής αναλγησίας και κοροϊδίας. Το ζευγάρι αυτό, που ζει με τα 200 ευρώ της «φιλάνθρωπης» εκκλησίας και μ’ έναν τενεκέ λάδι (λες κι επιβιώνει με δελτία σε κατοχικό συσσίτιο), είναι δύο άνθρωποι που εσείς, Κ. Κεδίκογλου και Κ. Σανίδα, πετάτε στον δρόμο μαζί με χιλιάδες άλλους, εξαιτίας των απαξιωτικών εγκυκλίων που στέλνετε στους υπόλοιπους δικαστικούς για φειδωλή δικαίωση των αιτημάτων τους. Το ζευγάρι αυτό που δεν έχει τι ν’ απαντήσει στα παιδιά του όταν απορούν για το φαεινέστατον, πως γίνεται δηλαδή να δουλεύεις αλλά να μην παίρνεις δραχμή, σας παρακολουθεί έκπληκτο, μαζί με χιλιάδες άλλους, να συστήνετε μισθοδικεία κι ερωτοδικεία μεταξύ σας, να προεδρεύετε οι ίδιοι, να ερμηνεύετε το σύνταγμα κατά βούλησιν και κατά κοιλίαν, ν’ αποφασίζετε και να διατάζετε τον διπλασιασμό των μισθών σας ενώ οι υπόλοιποι εργαζόμενοι θα συνεχίσουν να τρώνε σκατά. Το ζευγάρι αυτό όμως, όπως και χιλιάδες άλλοι, όταν κάποια στιγμή θα φτάσει στο χείλος του γκρεμού, ή θα πέσει, ή θα ρίξει άλλους στην άβυσσο. Γι’ αυτό, αγαπητοί μου δικαστές, να εύχεστε να συμβεί το πρώτο. Γιατί αλλιώς, τα Επαναστατοδικεία των καταπιεσμένων και πεινασμένων ορδών όπου γης (χαίρε σύντροφε Ραφαηλίδη!) θα σας καταδικάσουν.

Σημείο Εικοστό Έκτο (και τελευταίο): Η κορυφαία στιγμή εκφοράς εξουσιαστικού λόγου: Θρυλείται ότι ο περιβόητος Καλιγούλας, κατά την διάρκεια ενός από τα πολλά πλουσιοπάροχα γεύματα που παρέθετε στους συνδαιτυμόνες του, ξέσπασε ξαφνικά σε άκρατα γέλια. Όταν τον ρώτησαν τι έπαθε, απάντησε: «Γελάω γιατί ξέρω ότι μόνο μ’ ένα νεύμα, μπορώ να κόψω τα κεφάλια σας».
Ο Γκόγια διδάχτηκε απ΄ την επιβολή και την άσκηση των πιο φρικτών εξουσιαστικών μορφών. Είτε των ιστορικοκοινωνικών- Η 3η Μαΐου του 1808: Η Εκτέλεση των Υπερασπιστών της Μαδρίτης (1814) , είτε των ατομικών- Η Προσκύνηση του Άγιου Ισιδώρου(1820-1821). Και κατήγγειλε.

Ουαί σε σας Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές. Ουαί σε σας κύριοι υπουργοί, κύριοι δικαστές, κύριοι επιχειρηματίες, κύριοι ημών των δυνάμεων, κύριοι γενικώς κι αορίστως υποκριτές. Τρέμετε την στιγμή που το ποτάμι της οργής θα ξεχειλίσει. Και θα σας πνίξει.

ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΚΑΙ Ο ΚΗΠΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΓΕΙΩΝ ΑΠΟΛΑΥΣΕΩΝ ΤΟΥ ΜΠΟΣ (3)

ΟΙ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΚΟΛΑΣΗ

Σημείο Πρώτο: Και είπε ο Θεός στον αγαπημένο του Υιό: «Θα σε κυνηγήσουν, θα σε βρίσουν, θα σε εκδιώξουν, θα κινδυνέψει η ζωή σου και το αλαβάστρινο του ρόδινου προσώπου σου. Θα είσαι ξένος ανάμεσα σε αδερφούς, θα σε απαρνηθεί η οικογένειά σου, οι φίλοι του Καζαντζίδη, και η ένωση ζαχαροπλαστών της Μποταφούγκο. Θα σε τραυματίσουν την ώρα που θα δοξάζεσαι με την συγκλονιστική σου εμφάνιση σε ποδοσφαιρικό αγώνα. Θα σε χλευάσει η δημοσιογραφική πλέμπα της Ρίο Άβε. Θα βάλουν μια αθλήτρια του τραμπολίνο για να διεκδικήσει τη νομαρχία, τη δικιά σου νομαρχία, αυτή που σου ανήκει ελέω μοναρχίας (και βλακείας επίσης). Αλλά εσύ, αφού υποστείς τα πάνδεινα, αφού αντέξεις το ανάντεχο, θα κατορθώσεις να σταθείς στα πόδια σου και να συντρίψεις τα στίφη των κολασμένων δαιμόνων με τη βοήθεια της Παναγιάς και του αλησμόνητου Πόντου.».
Δυστυχώς, ο ψεύτης κι ο κλέφτης, θα χαίρονται για μια τετραετία ακόμα…

Σημείο Δεύτερο: Ο νομάρχης της Μποταφούγκο δήλωσε σε συμπαθών τοπικό κανάλι ότι κοινωνικά ανήκει στην Αριστερά και πολιτικά στη Δεξιά. Εγώ, όταν βαριέμαι το πρωί στη δουλειά, είμαι με τον Συνασπισμό, το μεσημέρι χαριεντίζομαι με την Τατιάνα και την πασοκική κουλτούρα της, το απόγευμα τα ξύνω γενικώς, το βράδυ γουστάρω Κανέλη, και τα μεσάνυχτα δεν βλέπω την τύφλα μου. Τι λέτε; Πληρώ τα κοινωνικοπολιτικά κριτήρια για να γίνω τοπάρχης Άνω Μαγουλίτσας;

Σημείο Τρίτο: Η Βέφα Αλεξιάδα Κομνηνού πραγματοποίησε την παρθενική της εμφάνιση στην πασαρέλα σε κοσμική εκδήλωση του Λάκη Καπαμά. Τι παρίστανε ακριβώς ή ποιο νούμερο εκτελούσε, δε γνωρίζω να σας το πω.

Σημείο Τέταρτο: Εγώ πάντως νόμιζα ότι κάποια είδη είναι προς εξαφάνιση…

Σημείο Πέμπτο: Το πήρα απόφαση και είναι οριστικό: Θα πάω στην Αμερική, στο Πορτ Φολκ. Εκεί λέει, είναι και γαμώ τις φάσεις. Μάχιμα αμερικανάκια εκπαιδεύονται σε πολεμικές ασκήσεις προσομοίωσης (καλύτερα κι από video game δηλαδή), ελικόπτερα πετάνε πάνω απ΄ το κεφάλι σου, τανκ περιφέρονται σε απόσταση αναπνοής, καταπράσινα, καλαίσθητα λιβάδια επιδαψιλεύουν την όρασή σου με αξέχαστες στιγμές ηρεμίας. Και το σημαντικότερο; Ζητάνε κόσμο για να υποδύεται ισλαμιστές τρομοκράτες και Ιρακινούς πολίτες στις εικονικές μάχες. Το μεροκάματο; 220 δολάρια την μέρα!!! Έφυγα τρέχοντας…

Σημείο Έκτο: Θρύλος forever! Ειδικά φέτος, είναι απόλαυση να παρακολουθείς τον Ολυμπιακό να ξεδιπλώνει όλη την ποδοσφαιρική του μαγεία στο γήπεδο! Ώρες-ώρες οι παίκτες του μου θυμίζουν πενηντάχρονους ξυλοκόπους που μόλις πρόσφατα παράτησαν τα τσεκούρια για τα μάτια του ηλεκτρικού πριονιού-γητευτή δέντρων, Χουκσβάρνα. Η αποτυχία όμως έγκειται στο γεγονός ότι δεν κατέχουν ακόμη πως να το χειριστούν. Ο Καφές μέχρι να βράσει χύνεται, ο Ιερώνυμος κουβαλάει τις σακούλες για τον εμετό, ο Ρίμπο κατεβαίνει νομαρχιακός σύμβουλος στο δημοτικό διαμέρισμα της Μποταφούγκο, ο Τζόρτζεβιτς πρωταγωνιστεί σ’ εμφυλιοπολεμική ταινία στα περίχωρα του Βελιγραδίου, και οι υπόλοιποι (πλην ελάχιστων περιπτώσεων) ανανεώνουν την κάρτα εργασίας τους στις προπονήσεις ως νεροκουβαλητές κι έμβια δοκάρια. Κάβλα! Ολυμπιακός – Γαργαλιάνοι Κορυτσάς 1-3!!!!

Σημείο Έβδομο: Να κι ένα τραγουδάκι που σκέφτηκα για να αποχαιρετήσω τα πάτρια εδάφη, φεύγοντας για τη ξενιτιά: ‘Ιρακινάκι θα ντυθώ δε βαστάω άλλο να πεινώ, στην Αμέρικα θα ταξιδέψω μ’ ελικόπτερα και τανκ θα παίξω, θα τρώω θα γελάω κι αν γουστάρω θα πολεμάω, τα λεφτά είναι καλά, ελάτε όλοι βρε παιδιά!’

Σημείο Όγδοο: Αλλάζουμε θέμα, με μια είδηση απ’ τον κόσμο της show biz: Ο Βασίλειος Κωτέτσος πήγε σε κομμωτήριο να κάνει ντεκαπάζ κι έκαψε τα μαλλιά του. Το απόλυτο δράμα! Είναι αυτό που λέει ο λαός: Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα, τον τρων και οι κότες-κομμωτές.

Σημείο Ένατο: Πολύ μ’ αρέσει ο Αλέξης Τσίπας και Φιλότιμος ως άλλος δαφνοστεφανωμένος κι ευειδής Φαέθων στο πυρρίχιο άρμα του 10 κι εξήντα%. Ακόμα δε βύζαξε το γάλα της νεοελληνικής ιλαροπολιτικής και θέλει λέει να ενώσει την Αριστερά-ξύπνα Μπολιβάρ να καμαρώσεις τα μπάσταρδά σου-. Ενωμένη Αριστερά, Ενωμένα Εμιράτα, Βραχάτι, Κιάτο το ίδιο συνδικάτο! Απομένει να δούμε τις αντιδράσεις του ΝεοΣαρτροΜπετίτ Καίσαρα. Θα κρατήσει τον θρόνο του ή θ’ αρχίσει να του τον ροκανίζει σταδιακά ο επίδοξος Ηλιογάβαλος του ΞΥΡΙΣΑ;

Σημείο Δέκατο: Αλήθεια, ο Μπαλάσκας-Τραγιάσκας τι κάνει; Πού το έχετε κρύψει αυτό το παιδί; Γιατί μου στερήσατε την ημερήσια ψυχαγωγία μου;

Σημείο Ενδέκατο: Σε τηλεοπτική εκπομπή για τον β’ γύρο των εκλογών της τοπικής αυτοδιοίκησης, το Βλαστάρι της Ελευθεροτυπίας- όπου μας συμφέρει-, αντιμετώπισε με δριμύτητα και ειρωνεία την κριτική που άσκησε βουλευτής του ΚΚΕ στα δύο μεγάλα κόμματα για τους χειρισμούς τους στο θέμα της Παιδείας. Τι το τόσο εξωπραγματικό είπε ο άνθρωπος; Ότι και επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, η παιδεία είχε τα ίδια χάλια. Κι ότι οι απεργοί εκπαιδευτικοί, οι καταληψίες μαθητές, και οι φοιτητές είχαν την ίδια αυταρχική αντιμετώπιση. Τι αντέταξε χλευαστικά το Βλαστάρι; Ότι καλό θα ήταν να μιλήσουμε και για το τι έγινε κατά τη διάρκεια των Περσικών Πολέμων.! Αυτά. Αλλά δεν πειράζει. Κάποιοι που τα ζήσαμε από πρώτο χέρι, θυμόμαστε και γνωρίζουμε. Κάποιοι άλλοι, ξέρουν απλώς να εξασκούν άψογα το αντιπολιτευτικό τους παιχνίδι…

Σημείο Ενδέκατο: Κι ύστερα μας φταίνε οι φίλοι μας οι Κνίτες που μας αποκαλούν Πασόκους επειδή διαβάζουμε Ελευθεροτυπία-όπου μας συμφέρει-. Μ’ αυτά που βλέπουν οι άνθρωποι, δεν είναι να τους πνίξει το κρίμας και το άδικο;

Σημείο Δωδέκατο: Ο Χριστόδουλος ήταν λάβρος όσον αφορά τον γάμο ανάμεσα σε ομόφυλους. Κι εδώ που τα λέμε, είχε και κάποιο δίκιο. Σκεφτείτε μόνο τι έχει να γίνει αν αρχίσουν να παντρεύονται μεταξύ τους οι «ροζ» παπάδες κι εκτός απ΄ τη δικιά τους συνένωση, συνενωθούν και οι εκκλησίες τους! Ξέρετε πόσα μαγαζιά θα κηρύξουν πτώχευση;

Σημείο Δέκατο Τρίτο: Ο Εθνάρχης Jr. δέχτηκε επιτέλους τους δασκάλους. Ζήτω! Άξιος! Απ΄ την μεριά μας, ενθουσιασμένοι απ΄ τη γενναία αυτή χειρονομία, προσφέρουμε σαν δώρο δύο μπουκαλάκια οινόπνευμα, ευγενική χορηγία του μπακάλικου που διατηρεί ο θείος μας ο Μήτσος στις Κουκουβάουνες. Γιατί, όσες οι χειραψίες με την μικροαστική πλέμπα, τόσες και οι πιθανές εστίες μόλυνσης των παιδιών απ΄ τα τρυφερά χάδια ενός ευτυχισμένου χαζομπαμπά. Και ποιος ακούει τη γιατρό χωρίς σύνορα μετά…

Σημείο Δέκατο Τέταρτο: Δεν είμαι καλά σήμερα. Καθόλου καλά. Ακόμα δεν μπορώ να χωνέψω την κατατρόπωση της ελληνικής ομάδας επιβίωσης απ΄ τους- φωτιά στους άπιστους- Τουρκαλάδες. Στο εθνικό sport της ρέκλας μας, στο ψάρεμα, κατορθώσαμε να πιάσουμε μονάχα πέντε ψάρια, έναντι 26 που έπιασαν οι Οσμάνοι. Ντροπή κι αίσχος! Με τι μούτρα θα γυρίσουν οι Εφιάλτες στα πάτρια εδάφη; Κι αυτός ο Θεός της Ελλάδος, δεν ελέησε ο άκαρδος να κάνει πάλι κανένα θαύμα και να πολλαπλασιαστούν ως εκ θαύματος οι τσιπούρες και οι παλαμίδες;

Σημείο Δέκατο Πέμπτο: Υπάρχει πρόταση από μια μερίδα της εκπαιδευτικής κοινότητας να κατεβούν όσοι βεβαίως το επιθυμούν στην παρέλαση με πανό και μαύρες σημαίες. Δεν σοβαρευόμαστε λιγάκι, λέω εγώ! Μέγιστο ολίσθημα και αμαρτία διαπραγμένη αναίσχυντα ενώπιον της γαλανόλευκης και του σταυρού! Σκέφτεστε λιγάκι τον αποτροπιασμό που θα νιώσει σύσσωμη η υψηλή κοινωνία της Αθήνας και της Μποταφούγκο (ναι, αυτή που τσαλαπατιέται και σκυλοβρίζεται για να κοτσάρει την μούρη της φάτσα κάρτα στις κάμερες); Σκέφτεστε λιγάκι τις στομαχικές διαταραχές που θα προκληθούν στα αδυνατισμένα σολαριούχα σώματα των κυράδων (όχι της Αβινιόν) αλλά της γούνας από βιζόν; Πώς περιμένετε να νιώσουν οι εθνικοπατερούλες αντικρίζοντας το μαύρο χρώμα της αναρχίας και της σήψης κάτω απ΄ τον γαλάζιο ουρανό; Έτσι θα τιμηθεί η ανδροπρέπεια, η πειθαρχία και ο κληρονομικός ηρωισμός των προγόνων μας; Ευτυχώς που υπήρχαν και κάποιοι εκπρόσωποι του συντονιστικού των μαθητών (κνιτάκια προφανώς) που έβαλαν τα πράγματα στη θέση τους αντιπροτείνοντας τον διαμοιρασμό κονκάρδων και αυτοκόλλητων. Σκέφτονται οι άνθρωποι λογικά και λένε: Τόσο υλικό στοκ στην αποθήκη. Αν δεν το χρησιμοποιήσουμε και τώρα, θα μας ξεμπροστιάσει ο Εισαγγελάτος κατηγορώντας μας για σπασμένους πλαστικούς κορμούς σημαιών, αραχνιασμένα αυτοκόλλητα και σκουριασμένες καρφίτσες.

Σημείο Δέκατο Έκτο: Δεν μου λέτε; Εκείνα κει τα γαρούφαλλα που είχε μοιράσει λίγα χρόνια πριν το ΚΚΕ στους μπάτσους, μπας και ήταν τελικά βουτηγμένα από κοιμητήρια;

Σημείο Δέκατο Έβδομο: Ο Byron μοίρασε ιδιόχειρες μπροσούρες-μανιφέστα (επηρεασμένος σαφώς απ΄ τα κινήματα του Bauhaus και του Fluxus) σε θεατρική ομάδα αστυνομικών. Εκτός των άλλων, ξεστόμισε και το κορυφαίο: ‘Είμαι το Mirage (γαλλιστί: αντικατροπτισμός, οπτασία) της ψυχής σας!’. Αυτά είναι. Το καλλιτεχνικό όραμα των αστυνομικών να συμπυκνώνεται στον Λιγόδωρα, αυτή την σύγχρονη, συλφυδική περσόνα της ελληνικής κουλτούρας. Έχουμε ξεφύγει από καιρό, μου φαίνεται…

Σημείο Δέκατο Όγδοο: Οι μπάτσοι στην Τουρκία ξυλοκοπούν αλύπητα τους διαδηλωτές που διαμαρτύρονται για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης των πολιτικών κρατουμένων. Οι εγχώριοι μπατσούληδες, αυνανούληδες και κωλοβαρούληδες, τηλεφωνούν στα σχολεία και ζητάνε ονόματα απεργών. Φοράμε και στολή στους ηλίθιους για να γιγαντώνουμε τη βλακεία που τους δέρνει. Αλλά τι περιμένεις σε μια κοινωνία με αταβιστικά, σημειολογικά και ιστορικά κατάλοιπα; Κάποτε, οι μισοί χαφιέδιζαν και οι άλλοι μισοί χαφιεδίζονταν. Οι πρώτοι ασφαλώς, ήταν άξια τέκνα και υπηρέτες της δημοκρατίας. Οι δεύτεροι, ΕΑΜοβούλγαροι προδότες.

Σημείο Δέκατο Ένατο: Ο Οδυσσέας Κυριακόπουλος μετά τη θητεία του ως πρόεδρας του ΣΕΒ, ευαισθητοποιήθηκε, μεταμέλησε, κι ανέλαβε πρόεδρας της Λυρικής Σκηνής με σκοπό την πλήρη εξυγίανσή της. Είδατε σιγά-σιγά που υλοποιείται το προεκλογικό πρόγραμμα του Νικηταρά Κακλαρούμελη περί χορηγιών και ιδιωτικών πρωτοβουλιών; Και που είστε ακόμα. Σε λίγο καιρό, ο Κόκκαλης θα διοργανώνει ποιητικές βραδιές υπό το φως των κεριών, η Vodaphone θα σπονσοράρει τα κουστούμια που θα ενδύονται οι ηθοποιοί του Εθνικού Θεάτρου, κι ο Κοντομηνάς θα χρηματοδοτεί τα πειραματικά θέατρα δρόμου.

Σημείο Εικοστό: Να που τελικά αποκτήσαμε κι αυτόκλητους κοινωνικούς Ράμπο. Με φρασεολογία-ξεπατικωσιά χούντας, ο εν λόγω κύριος κατακεραυνώνει τους απεργούς δασκάλους επειδή με τις ενέργειές τους διαταράσσουν τη δημοσία τάξη κι ανάβουν φωτιές στις άλλες κοινωνικές ομάδες που ενδεχομένως να ζηλέψουν και αρχίσουν να ζητάνε κι αυτές καραμελίτσες. Έτσι όπως πάει, τον κόβω εγώ, θα νοικιάσει κανένα τανκ και θα εισβάλλει στα σχολεία…

Σημείο Εικοστό Πρώτο (και τελευταίο): Αφιερωμένο εξαιρετικά σε αυτούς που θα μου κάνουν παρέα σε μια επίγεια ή μεταθανάτια (για τους πιστούς χριστιανούς) κόλαση: Ο Ιερώνυμος Μπος, ο σπουδαιότερος ηθικολόγος ζωγράφος της Ευρώπης, δούλεψε δέκα χρόνια το σημαντικότερο έργο του, το τρίπτυχο «Ο Κήπος των Επίγειων Απολαύσεων». Το τελευταίο μέρος του έργου αυτού, είναι αφιερωμένο στην τιμωρία που επιφυλάσσει η ηθική, φυσική, θρησκευτική (κι ότι άλλο νομίζετε, μιας και η αναγωγή αυτή δεν εξυπηρετεί τίποτε άλλο από μια συμβολική μετάθεση του μένους και της οργής μας ενάντια στην αμετροέπεια, τη χλιδή, τη φιλαυτία, την πλεονεξία, την αλαζονεία και τα υπόλοιπα «θανάσιμα αμαρτήματα» που εκπορεύονται απ΄ την κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας και την εναγώνια ονείρωξη της μικροαστίας.) τάξη του κόσμου σ’ αυτούς που εκπίπτουν σε ασυγχώρητες αμαρτίες.

Κυρίες και κύριοι, εσείς που νομίζετε ότι ο κόσμος είναι ένα απέραντο οικόπεδο που το αγοράζετε μισοτιμής, σας πληροφορούμε με λύπη ότι οι μέρες της αφθονίας σας είναι μετρημένες.

Οι υπόλοιποι (και μέσα σ’ αυτούς κι εγώ), φτύνοντας λέξεις, προσπαθώντας να κοιτάξουμε μέσα απ΄ τα μάτια της μικρής Νίνας, βολτάροντας με τα ταίρια μας στην αχλή της φθινοπωρινής ώχρας και κολυμπώντας στο γλαυκοπράσινο της θάλασσας, μαθαίνοντας απ΄ τα παιδιά στην Πενσυλβάνια που ξύρισαν τα κεφάλια τους για να συμπαρασταθούν στον καρκινοπαθή συμμαθητή τους, καταγγέλλοντας την αδιαφορία του κράτους και της εργοδοσίας για τα 20.000 εργατικά ατυχήματα στη χώρα μας μέσα σ’ ένα χρόνο, βρίσκοντας καταφύγιο στην ατάκα του φοιτητή «αυτοί που μας κλέβουν τα βιβλία, μας κατηγορούν ότι είμαστε αδιάβαστοι», συνεχίζοντας να σκαρώνουμε πλάκες, να πετυχαίνουμε και να τα σκατώνουμε, θα προχωράμε. Είτε με ακρωτηριασμένα μέλη, πληρώνοντας τα λάθη και τις αδυναμίες μας, είτε ακούγοντας την ηχώ του άλλου, του διπλανού μας, κάθε φορά που θα προφέρουμε ΕΓΩ…

ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΥΤΙ ΤΟΥ ΒΑΝ ΓΚΟΓΚ (2)

Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΣ

Σημείο Πρώτο: Ο νομάρχης της Μποταφούγκο, ο Γιάννης Αγιάννης του Αμαζονίου, κοιτάζεται με ηδυπάθεια στον καθρέφτη του αυτοκινήτου καθώς χτενίζει την αλεξανδρινή του κώμη με μια τσαρτσάρα περιπτέρου. Σήμερα είναι νευριασμένος. Έχει χάσει απ΄ το πρωί δύο τρίχες ενώ η πιτυρίδα πέφτει στους ώμους του σαν το πρώτο, δειλό χιόνι του χειμώνα. Σκέφτεται: « Μετά τον αγώνα, θα επισκεφτώ τον φίλο μου τον γιατρό να με πει αν τα μαλλιά μου διατρέχουν κάποιο κίνδυνο απ΄ την γαλακτόζη». Κοιτάει μπροστά. Προσπαθεί να χαλαρώσει. Αν ήταν ήρωας του Τσάντλερ, θα άναβε τσιγάρο και θα σχολίαζε με κυνισμό το πρωινό περιστατικό, του στυλ, «ευτυχώς δεν λερώθηκαν τα καστόρινα παπούτσια μου» ή «τελικά, δεν τραγούδησα και τόσο άσχημα». Αντ’ αυτού όμως, συνεχίζει να χτενίζεται νευρικά κι ακανόνιστα. Ένας συνεργάτης του προσπαθεί να του ανεβάσει τη διάθεση:
-Μη μασάς ρε νομάρχα μου! Εσύ είσαι και ο πρώτος μάγκας!
-Μα δεν είδες τον αλήτη; Δεν είδες τί πήγε να με κάνει; Τον ηλίθιο, τον πουλημένο, το γιουσουφάκι της Σάο Πάολο!
-Μην ανησυχείς νομάρχα μου ! Τώρα που θα ξαναβγείς, θα μαζέψουμε όλα αυτά τα αποβράσματα, τους αλητήριους και τους συκοφάντες, και θα τους στείλουμε κλοτσηδόν στην Τασκένδη!
-Λες έ;
-Μα τι σε λέω τόση ώρα; Με σένα αρχηγό, θα τους τσακίσουμε όλους!
- Δηλαδή ρε συ Κούλη, ο νομάρχης είναι και ο πρώτος μάγκας και καραμπουζουκλής;
- Είναι, είναι! Άντρας με τα όλα του!
- Αλήθεια με λες ρε συ Κούλη;
-Έχω πει ποτέ μου ψέμματα;
- Να σε φιλήσω ρε καρντάση! Να με ζήσεις!
Ο νομάρχης ένιωθε πιο χαλαρός τώρα. Έκρυψε την τσαρτσάρα στην κωλότσεπη και ξάπλωσε αναπαυτικά στο κάθισμα του. Ναι, ήταν κι ο πρώτος. Δε χωρούσε πλέον καμιά αμφιβολία. Αν ήταν ήρωας του Τσάντλερ, θα έκανε ακριβώς το ίδιο.
- Και πώς τον είπαμε ρε συ Κούλη αυτόν τον ανιψιό σου;

Σημείο Δεύτερο: Ενημερώθηκα προσφάτως από πολύ καλό φίλο ότι στην τηλεοπτική επιβίωση του Ελληνικού πολιτισμού, παίχτρια της ομάδας των φουστανελάδων(που παρεμπιπτόντως, αποτελεί την εθνική φορεσιά και των Αλβανών), όταν ερωτήθηκε αν έχει πρόβλημα με τα παιδιά(εννοώντας την αντίπαλη ομάδα των Τουρκομάνων), απήντησε ότι δεν έχει πρόβλημα με τα παιδιά αλλά με τον λαό. Συνεπώς, τρία τινά ισχύουν: Α) τινό: Ο λαός για τον οποίο γίνεται λόγος είναι οι Τούρκοι. Πασιφανέστατο. Β) τινό: Τα παιδιά, σύμφωνα με τα λεγόμενα της παίχτριας, δεν είναι λαός. Γ) τινό: Επομένως, τα παιδιά δεν είναι Τούρκοι!!!!(εδώ μπαίνουν χειροκροτήματα αμερικάνικου κοινού). Πείτε μας λοιπόν αλήτες! Ποιοι είναι αυτοί που παριστάνουν τους Τούρκους; Πόσα τσέπωσαν για να συμμετέχουν στο παιχνίδι; Γιατί άραγε δεν στείλατε αληθινούς απογόνους του Οσμάν; Μήπως φοβηθήκατε την επικείμενη πανωλεθρία τους; Ε;


Σημείο Τρίτο: Κοιτάζοντας την λίστα με τους καλλιτέχνες που στηρίζουν τον κ. Τσίπα, έμεινα έκπληκτος με τα ονόματα που διάβασα. Λες κι όλη η πνευματική ζωή του τόπου μαζεύτηκε στο λιμάνι του Πειραιά, αποφασισμένη να μετοικήσει στις Συρακούσες της τέχνης. Θα μου πείτε, τόσα χρόνια παλεύοντας με το φάντασμα του Σάρτρ, κάτι θα έμαθε για την απειροελάχιστη διαφορά μεταξύ είναι και μηδενός ο νυν υποψήφιος δήμαρχος. Και οι καλλιτέχνες της Σιταροσπαστικής Αριστεράς επίσης.


Σημείο Τέταρτο: Πάντως, προς αποφυγήν των οποιοδήποτε εθνολογικών παρεξηγήσεων με τον γειτονικό λαό, προτείνουμε την εφαρμογή των «ιδεαλιστικών» διατυπώσεων του Αριστοκλή(κατά κόσμο Πλάτωνα) στην περίφημη Πολιτεία του. Έτσι, μπορούμε να εξορίσουμε όλο τον λαό(που είναι ενήλικες, όπως μάθαμε παραπάνω) και να κρατήσουμε μονάχα τα παιδιά, διαπαιδαγωγώντας τα σύμφωνα με τα δικά μας ιδεώδη. Μόνο έτσι θα μπορούμε να μιλάμε σε βάθος χρόνου για την εγκαθίδρυση της Ελληνικής Ολιγαρχίας της Τουρκίας απ΄ την Ελληνική Δημοκρατία. Τέλειο…


Σημείο Πέμπτο: Φήμες λένε ότι ο Κων/νος Μαρκουλής(κόβουμε την κατάληξη –άκης για να καταδείξουμε την ελληνική μας καταγωγή) θα παρουσιάσει την άνοιξη το νέο reality του Mega «Οι Παράνομοι» στη θέση του Μικρούτσικου. Αλβανοί, Πακιστανοί, Κινέζοι κι Έλληνες θα είναι οι τέσσερις ομάδες που θα διεκδικήσουν το έπαθλο. Οι τρεις ομάδες που θα χάσουν, θα εγκαταλείψουν δια παντός την πόλη της Αθήνας. Η βραδιά του τελικού, θα διεξαχθεί στη φωταγωγημένη αρένα της Ομόνοιας.

Σημείο Έκτο: Ο Λόρδος Βύρων επεξεργάζεται την χρήση χημικών από πιπερόριζα. Δικαιολογεί μάλιστα την απόφαση του ισχυριζόμενος ότι το συγκεκριμένο προϊόν ανήκει στην τροφική αλυσίδα, οπότε δεν είναι επικίνδυνο(άρα, οι ουσίες που χρησιμοποιούσαν ως σήμερα ήταν). Ρε συ Μικρόδωρε, δεν βάζετε, λέω εγώ, μέσα στα χημικά σας καμιά φουντίτσα, να κάνετε και καλύτερα την δουλειά σας; Ο Καραγκιόζης φούρναρης, ο Καραγκιόζης κρεοπώλης, ο Καραγκιόζης μπάτσος…

Σημείο Έβδομο: Ο ΚακλαΡούμελης λέει, διοργάνωσε το προεκλογικό του δείπνο με την ανιδιοτελή χορηγία φαρμακευτικών εταιρειών. Έπειτα, πάλι λέει, συνέβαλε τα μέγιστα για να κερδίσει το μετόχι του στην Νεοδημοκρατική Αυτοκρατορία κάποιος απ΄ αυτούς που ανήκουν στους κάποιους απ΄ τους άλλους που τα έσκασαν. Ερώτηση: Ξέρετε κανέναν τσοπάνη, να κατεβαίνει στην Αθήνα, να πουλάει 10 γίδια και μαντρί μισοτιμής, και να κατεβαίνει για δήμαρχος;

Σημείο Όγδοο: Ενοχλείται ο Byron(τάδε έφη Ζαραβούρτσα) όταν ακούει το σύνθημα «ζει, ζει, ο Τεμπονέρας ζει!». Αμάν πια! Εκεί που πάει να θεραπευτεί το παρακρατικό έλκος της Ν.Δ., θέλετε σώνει και καλά να το ανοίξετε πάλι;

Σημείο Ένατο: Ψτττ…! Θέλετε να του την σπάσουμε τελείως; Πάμε: Πέτρουλας, σχέδιο Περικλής, βία και νοθεία, Λαμπράκης, ΕΚΟΦ, ΚΑΡΦΙΤΣΑ, Κένταυροι, Rangers…


Σημείο Δέκατο: Ο νομάρχης της Μποταφούγκο προσπαθεί να κρατηθεί απ΄ το καπό για να μην καταρρεύσει. Ο καπνός της φωτιάς έχει προσδώσει στην ροδαλή επιδερμίδα του μια φαιά χροιά, ωσάν άλλος Τσακ Νόρις λίγο πριν την εισβολή σε καταυλισμό άμαχων Βιετναμέζων. Καθώς χάνει τις αισθήσεις του, βυθίζεται σ’ ενύπνιο εφιάλτη από στριγκιές κραυγές κι αλλόκοτες φιγούρες, ζωγραφισμένες απ΄ τον Γκόγια στους τοίχους της οδύνης. Ο Υδρουλάκης, μαθηματικοί τύποι, η πανοραμική άποψη της Σάο Πάολο, η φωτισμένη Μεσόπολη, κουμπάροι και μπατζανάκηδες, Σοβιετικοί χειριστές μηχανημάτων κι ο Ιαβέρης, στροβιλίζονται μέσα σε δυσοίωνα, δαιμονικά σύννεφα σαν τα στοιχειά της νύχτας των μαγισσών στο «Φάουστ». Κραυγάζει: – Όχι, δεν έκλεψα εγώ το καρβέλι! Όχι, δεν ήμουν εγώ! Ο νομάρχης είναι τίμιος! Να προσέχετε πως μιλάτε για τον νομάρχη!. Μια άτεγκτη και βλοσυρή φωνή, σχίζει στα δύο τον ουρανό: - Σήκω, πάρε την αφεντομουτσούνα σου και περιπάτει! Ο λαός σου σε χρειάζεται!. Κι έπειτα, σιωπή. Μόνο η δριμύτητα της βροχής που πέφτει διακόπτει την καθομολόγηση του ενσαρκωμένου λόγου. Ο νομάρχης σηκώνεται, τινάζει από πάνω του τις λάσπες κρυφοκοιτώντας δεξιά-αριστερά και ξεκινάει για το σπίτι του. Μια ώρα αργότερα, λίγο πριν φορέσει την κίτρινη νιτσεράδα και σπαράξει ως άλλη Άννα Μανιάνι μαζί με τον λαό του, χαμογελάει ηδύπαθα, χτενίζοντας τη φρεσκολουσμένη κώμη του. Κι ασφαλώς, αν ήταν ήρωας του Τσάντλερ, θα μας είχε χαιρετήσει(μεταφορικά φυσικά, για να μην παρεξηγηθούμε κιόλας) από καιρό…


Σημείο Ενδέκατο(και τελευταίο): Στις 23-12-1888, ο Βαν Γκογκ λογομάχησε για πολλοστή φορά με τον επιστήθιο φίλο του Γκωγκέν και τον απείλησε μ’ ένα ξυράφι. Ο Βαν Γκογκ, επέμενε να ζωγραφίζει το θαύμα της πραγματικότητας, ενώ ο Γκωγκέν, είχε στρέψει το ενδιαφέρον του στην απεικόνιση των γεννημάτων της φαντασίας του. Ο Βαν Γκογκ επιζητούσε την τελειότητα μέσα απ΄ την τέχνη και την αληθινή, ολόψυχη φιλία. Ο Γκωγκέν περιφρονούσε τον συντηρητισμό του φίλου του και φοβόταν να του δοθεί ολοκληρωτικά. Ο Βαν Γκογκ πίστευε ότι μόνο μέσα απ΄ την άρρηκτη κι αδιάσπαστη σχέση σκέψης και πράξης, η ζωή μπορεί να γίνει αληθοφανής κι υποφερτή. Η τελειότητα γι' αυτόν ήταν ο θρίαμβος μιας τραυματικής αλήθειας ειπωμένης σε πραγματικό, σπαρακτικό χρόνο. Ο Γκωγκέν, υποτίμησε τις προθέσεις του. Το ίδιο βράδυ, ο Γκωγκέν, κοιμήθηκε σ’ ένα πανδοχείο. Το ίδιο βράδυ, Ο Βαν Γκογκ, έκοψε ένα μέρος του αυτιού του και το έδωσε σε μια πόρνη.

Σημείο Πάνω στο Σημείο: Αυτές οι πόρνες τελικά έχουν σώσει την ανθρωπότητα: Ασπασία, Μαγδαληνή, Μάτα Χάρι, και προσφάτως, οι ανώνυμες πόρνες της χώρας μας που υποδαυλίζουν και συνδράμουν την ευφυή καλλιτεχνία του Αλογοσκούφη.