Το αυθεντικό χειρόγραφο του Πάνου Κάππα

Όσο να ρίξει ένα χέσιμο στην τουαλέτα του μπαρ, ο ήλιος είχε κρυφτεί.

Μα πόση ώρα ήταν κλεισμένος εκεί μέσα;
Εκατσε λίγο αβόλα στο σκαμπό, τον ενοχλούσαν οι αιμορροΐδες του.
Τα ηχεία είχαν πρόβλημα, στην είσοδο και την έξοδο, αφρούρητες οι πύλες, τα μπάσα μπαίναν, βγαίναν κατά το δοκούν, κατά το δούναι, κατά το λαβείν, κατά τον γαλάζιον Δούναβην.
Δεν υπάρχει πιο ασφαλές μπαρ για να πιεις το ποτό σου στις μέρες μας από ένα μπαρ γεμάτο ασφαλίτες. Κάθε καλός αναρχικός, κάθε καλό κομμούνι, το ήξερε αυτό. Ανάρχες, κομμούνια και λίτες, λίγο πριν το κλείσιμο, στρίβανε όλοι μαζί τσιγάρα σαν καραβιού φουγάρα και αγκαλιασμένοι μεθυσμεδούσαν παραφωσμένα Τσαλιγοπούλου "Και καθε μερα, καθε νυχτα, μας σημαδευει μες τα ματια η ζωη...".
Το μπαρ ήταν για ασφαλίτες μόνο και για κομμούνια και ανάρχες, πώς βρέθηκαν εκεί αυτοί οι δαπίτες;

****

Απόσπασμα από το αυθεντικό χειρόγραφο του Πάνου Κάππα σε λογαριασμό της βόνταφον, μιλάτε σας ακούμε, σας καταγράφουμε:
Σκάνε μύτη στο δικό μου μπαρ δέκα χάιφάιβ με ένα γκομενάκι σε φάση γάμος, γιακάδες σηκωμένοι, μονορούφι αδειάζω το ποτήρι, απασφαλίζω το κλανοβόλο, μύρισε το ζυθοποτείο μας μέντα και κολώνια δαπιτών, σύννεφο οι κλανιοβολισμοί αλλά ερχόνταν λεφούσι κι άλλοι, οπλισμένοι με άρωμα χιλιομέτρων και μέλλον λαμπρό γραβάτας καθιστής που πίνει ακριβό κρασί, διότι έχει τη γνώση έχει και το γούστο, τι μόνον η Μπήλιω θα το 'χει; πίνει στο δικό μπαρ κι ανάβει πούρο, γραβάτα καθιστή, βάζω το πιο βρομερό μου κρεμμυδορέψιμο με τσίλι στον κρόταφό του και τον αποβρομώ.

Ω ναι, ευρώ σφαγή των μισθωτών, τα γέλια μας χαλούσαν τις βραδιές και περνάγαμε ωραία με εκείνη την ασφαλιτοπαρέα, με τον βλογιοκομμένο γκριζομακρυμάλλη με την καραφλίτσα εμπρός και κάτι ποντίκια να, αρούρια σκέτα, στα μπράτσα του, πλάτη τραπέζιο, τον είχα δει πλειστάκις στις πορείες, στα μπλοκ της εξωκοινοβουλευτικής, μια φορά μάλιστα μού 'χε πει "γεια σου συνάδελφε", κι ήθελα μετά να ανοίξει η γης να με καταπιεί.

Σιμίτ στα τουρκικά είναι το κουλούρι (αν θυμάμαι καλά)

Τώρα τελευταία τρώω πολλά κουλούρια. Φοβούμαι πως έτσι γιγαντώνεται ο προϋπάρχων μηδενισμός μου. Ολα τα βαριέμαι, όλα μου μυρίζουν, όλα μου βρωμάνε, όλα μου φαίνονται στερημένα νοήματος. Συμπτωματικά, περίπου πριν από καμια βδομάδα (στις 15/09), αυτό το μπλογκ έκλεισε τα τέσσερά του χρόνια. Κι επειδή με την αλλαγή απ' τη ανοιχτόχρωμη στη σκούρα ταμπλέτα πολλές απ' τις παλαιότερες αναρτήσεις έχουν γίνει δυσανάγνωστες, έχω ξεκινήσει μια τιτάνια αλλά ευχάριστη προσπάθεια να τις αποκαταστήσω όλες σιγά σιγά. Αναπόφευκτα λοιπόν διαβάζω παλιές αναρτήσεις. Κάποιες μου φαίνονται αισχρές (όχι απαραίτητα των άλλων). Αλλες απολαυστικότατες (όχι απαραίτητα δικές μου επίσης). Τι άλλο κάνω; Τίποτε. Και το τουίτερ το βαρέθηκα. Νομίζω πως στα δύο χρόνια απάνω είχα αρχίσει να βαριέμαι το μπλόγκιν. Τώρα, μετά από δύο χρόνια τουίτερ, έχω αρχίσει να το βαριέμαι και αυτό. Χρειάζομαι καινούργια κόλπα, δεν ξέρω ποια θα είναι αυτά. Μέχρι να τα βρω, κάνω τις εκπομπούλες μου στον postradio και πού και πού προσπαθώ να ενισχύω τη συλλογική προσπάθεια που γίνεται στο Frappelections (1, 2).
Κι εννοείται ότι διαβάζω. Ακόμη βέβαια δεν έχω καταφέρει να ξεδιαλύνω το μυστήριο που χρόνια με τριβελίζει: Γιατί με αρέσει αυτό που με αρέσει; Ας πούμε, τώρα τελευταία έχω την ευκαιρία να επιλέξω και να διαβάσω βιβλία που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα διάβαζα, διαβάζω πολλούς έλληνες συγγραφείς (ξέρετε, ο ιδιότυπος ρατσισμός που έγραφα πριν από κάνα μήνα). Κάπως έτσι έπεσε στα χέρια μου "Η επινόηση της πραγματικότητας" του Βαγγέλη Ραπτόπουλου, ένα βιβλίο που μιλάει για μια Ελλάδα που έχει τελειώσει πια, εντούτοις είναι τόσο μα τόσο πρόσφατη: την Ελλάδα της αφθονίας και του εκσυγχρονισμού, της χρηματιστηριακής τρέλα των τελών των 90s, της αφθονίας, του ιλουστρασιόν λάιφστάιλ και της σημιτικής πασοκικής κουλτούρας. Το βιβλίο έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά για να μη με αρέσει. Αλλά μέχρι στιγμής με αρέσει. Και δεν ξέρω πώς να το δικαιολογήσω. Ισως με αρέσει γιατί εξηγεί τη λύσσα που τρέφω εναντίον του ΠΑΣΟΚ. Ίσως επειδή μου δίνει επιχειρήματα που δικαιολογούν τη λύσσα μου εναντίον του ΠΑΣΟΚ.
Ίσως φταίνε αυτά τα λόγια απ' το επίμετρο του Αλέξη Ζήρα: Η ελληνική πραγματικότητα είναι πλήρως αναγνωρίσιμη. Πρώτ' απ' όλα η αγριότητα του ελληνικού εκσυγχρονισμού, στο βάθος η αποφορά της ανδρεοπαπανδρεϊκής βαρβατίλας, και βαθύτερα η ψευδόμορφη ανακατανομή των τζακιών, η ανισόρροπη άνοδος του χοντροκομμένου αθηναϊκού lifestyle και η ταχύτατη κυριαρχία των έντυπω και των ηλεκτρονικών μίντια.
Ή κι αυτές οι αράδες του ίδιου του συγγραφέα: οι ψευτοσοσιαλιστές και οι αριστεροί συνοδοιπόροι τους, οι Μαντάμ Σουσούδες του τέως ΚΚΕ εσωτερικού, αυτή η τρομερή μάστιγα της μεταχουντικής Ελλάδας. Αυτοί οι δήθεν καλλιεργημένοι μικροαστοί αποτελούσαν τη φυσική ηγεσία, τα μεσαία στελέχη, τους διανοούμενους που έλειπαν απ' το ανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ. Και είχαν σπεύσει να καλύψουν το κενό αναλαμβάνοντας θέσεις εξουσίας...

Το κωμικοτραγικό είναι ότι απ' τα σκατά που οι πασόκοι δημιούργησαν έχουν έρθει να μας σώσουν οι... πασόκοι!



Άκου σε παρακαλώ το τραγουδάκι, είναι το τελευταίο τραγούδι του δίσκου που άκουγα όσο έγραφα αυτό το ανόητο ποστ. Είναι απ' το εξαιρετικό άλμπουμ How I Long to Feel That Summer in My Heart των Gorky's Zygotic Mynci.

ΑΝΤΙΟ ΕΛΛΑΔΑ

Ασφαλώς θα έχετε πληροφορηθεί τη δημιουργία ενός νέου reallity από τον Alpha, ενός καινούριου παιχνιδιού που χαρίζει μια νότα αισιοδοξίας σ' αυτά που συμβαίνουν κάθε μέρα στην όμορφη χώρα μας.

το reallity εχει τιτλο ΑΝΤΙΟ ΕΛΛΑΔΑ
ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΕΔΩ

...Αναζητάς μια νέα ζωή, στο εξωτερικό, μια νέα ευκαιρία σε μια ξένη χώρα; Είσαι έτοιμος να ξεκινήσεις μια νέα ζωή στο εξωτερικό; Έχεις πάρει ήδη την απόφαση να μετακομίσεις στη χώρα των ονείρων σου; Ψάχνεις για μια νέα δουλειά, νέους φίλους και συναδέλφους, την μεγάλη περιπέτεια σε ένα νέο περιβάλλον; Είσαι έτοιμος για μια νέα πρόκληση μακριά από το σπίτι σου; Συμπληρώστε όλα τα παρακάτω πεδία για να δηλώσετε συμμετοχή στη νέα εκπομπή "ΑΝΤΙΟ ΕΛΛΑΔΑ".


Φυσικά, η ανίκητη ομάδα των ρεπόρτερ του μπλογκ δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη.
Στα γραφεία του Αlpha εστάλη ήδη η πρώτη συμμετοχή-αίτηση εκδήλωσης ενδιαφέροντος αποχώρησης από τη γλυκιά πατρίδα.

Απαντώντας τεκμηριωμένα στο ερωτηματολόγιο που έπρεπε να απαντήσει ο δαιμόνιος ρεπόρτερ της ισχυρής ομάδας του Πανσέπτου μπλογκ, άδραξε την ευκαιρία κι ελπίζει, βάσει της ανάλυσης προσωπικότητας που θα γίνει από ειδικούς ψυχολόγους να είναι ένας από αυτούς που θα επιλεγεί.

*Πότε θέλετε να φύγετε:
Αύριο

* Ποια χώρα είναι ο προορισμός σας:
Ιαπωνία

*Ποιός είναι ο λόγος που θέλετε να φύγετε; Ποιες από τις επιθυμίες σας ελπίζετε πως θα εκπληρωθούν στο εξωτερικό:
Δεν μας πληρώνουνε τα μισθά μας.

*Πώς θα προετοιμαστείτε:
Λέω να μάθω κάνα καράτε

*Ποια είναι τα σχέδια σας για την πρώτη ημέρα στο εξωτερικό:
Ελπίζω να αναπτύξω επιτυχημένα το σύστημα δικαιόχρησης (franchise) και να φτιάξω αλυσίδα καταστημάτων σούσι από πατσά.

*Έχετε ήδη μια νέα προσφορά εργασίας στο εξωτερικό:
Βοηθός ναρκαλιευτή στο Αφγανιστάν , την απέρριψα ήδη due to stop the war reasons

*Πώς θα χρηματοδοτήσετε το ταξίδι:
Θα εξαργυρώσω μερικά ομόλογα του ελληνικού δημοσίου με ρήτρα ECU, ήταν, είναι και θα είναι μια σίγουρη επένδυση. Επισης στην τελικη μπορει να χαλασω μερικες λιρες που μου δωσανε στον γαμο μου, ο χρυσος ειναι πολυ καλη επενδυση με ειχε πει ο θειος τακης που με τις εδωσε.

*Έχετε φίλους ή συγγενείς στον προορισμό σας:
Επειδή γνωρίζω τον κύριο Ζαμπούνη... Σε μια τηλεφωνική επικοινωνία που είχα μαζί του αφησε να εννοηθεί ότι μπορώ να ελπίζω στη βοήθεια της ιαπωνικής αυτροκρατικής οικογένειας. Προσβλεπω στην μεγαλοσυνη της Α.Μ Τσέγκου Νο Μίγια Ακιχίτο και της εξοχοτατης συζυγου του Μιτσίκο Σόντα

*Βλέπετε την μετανάστευση ως πρόκληση:
Πιστεύω ναι. Πάντα πίστευα στις δυνατότητές μου. Ελπίζω ότι θα γυρισω καλύτερος και σαν προσωπικότητα και σαν σκηνική παρουσία.,

*Αφήνετε την Ελλάδα για καλό:
Θα πάρω μαζί μια ελληνική σημαία και τη μυρωδιά του πατσά.

*Αισθάνεστε καλά αφήνοντας τη χώρα σας:
Όχι. Θα μου λείψουν οι φορτηγατζήδες που κλείνουν τους δρόμους, ο Βουλγαράκης, ο Πολύδωρας, ο Αριστοτέλης Παυλίδης, η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ (με όλο το επιτελείο της), τα μπουζούκια, ο γιατρός καθηγητής πανεπιστημίου που αγόρασε κρεμμύδια για 2,200.000 για να εισπράξει κάποιος επιστροφή ΦΠΑ, η περαίωση και η αμνηστία ακόμα και για πλαστά και εικονικά τιμολόγια (μάλλον τη γλίτωσε ο γιατρός), οι λοβοτομημένοι που χειροκρότησαν τον Καραμανλη στη ΔΕΘ, ο Γκόντζασούφι, ο Γκόντζος, ο καφές 5 ευρώ.

Αντίο Ελλάδα
ή μαλλον εδω κολλάει ένα παλιό γηπεδικό:
Αντιο μπορελλι με πουτσα παπουτσελη