Αρχές, σκοποί και στόχοι του ΣΑΠΔΕΘΑΨΗΣΥΑΠΡΟΝΑΠΤΑΝΤΨΗ

Το κείμενο που ακολουθεί είναι τόσο βλακώδες και επιπόλαιο που μόνο ως δείγμα κάκιστου χιούμορ μπορεί ν' αντιμετωπιστεί - με την υποσημείωση ότι ως ένα σημείο καταγράφει πράγματα που πραγματικά συμβαίνουν αυτή τη στιγμή γύρω μας.

Θέλω να ιδρύσω έναν σύλλογο, ξέρω τις αρχές, τους σκοπούς και τους στόχους του, αλλά δεν είμαι σίγουρος για το όνομά του: να τον πω «Σύλλογο Φίλων του ΣΥΡΙΖΑ», δηλαδή ΣΦΙΣΥ; ή μήπως ακόμη πιο αναλυτικοπεριγραφικά «Σύλλογο Ατόμων Που Δεν Θα Ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ Αλλά Προσπαθούν Να Πείσουν Τους Άλλους Να Τον Ψηφίσουν», δηλαδή, στάσου... είναι και περίπλοκο...

ΣΑΠΔΕΘΑΨΗΣΥΑΠΡΟΝΑΠΤΑΝΤΨΗ.

Είμαστε αρκετοί, ξέρεις. Ολοι εμείς που θα ιδρύσουμε τον ΣΑΠΔΕΘΑΨΗΣΥΑΠΡΟΝΑΠΤΑΝΤΨΗ. Αριστεροί, αριστερίζοντες, συριζοστηρικτές αλλά και συριζόπληκτοι, συριζοπικραμένοι και συριζοαγανακτισμένοι, συριζοανάρχες και συριζοπασόκοι, συριζομαλάκες και συριζοκαταπληκτικοί, συριζοευρωπαϊστές και συριζοδραχμολάγνοι. Ολοι αποφασισμένοι για ένα πράγμα, τα εξής δύο: να γίνει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά χωρίς να τον ψηφίσουμε αυτή τη φορά. Και για να τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας, ένα πράγμα μας μένει: ο προσηλυτισμός. Οσο πιο δεξιόστροφο του ακροατήριο, τόσο καλύτερα. Οπου σταθώ κι όπου βρεθώ προπαγανδίζω την αναγκαιότητα της κυβέρνησης της Αριστεράς, σε όλους τους απογοητευμένους και πληγέντες από τη μνημονιακή λαίλαπα των τελευταίων ετών. Και δεν λέω ψέματα. Πραγματικά το πιστεύω ότι πρέπει να βγει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να τον ψηφίσω.

Ξέρω τι θα μου πεις: Μα πώς περιμένεις να εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ αν εσύ που είσαι κοντά πολιτικά δεν τον ψηφίσεις; Κοίτα να δεις... Εμείς που είμαστε κοντά στον ΣΥΡΙΖΑ πολιτικά και ενδεχομένως στον παρελθόν τον έχουμε στηρίξει, είμαστε πολύ λιγότεροι απ' αυτούς που δεν τον έχουν ψηφίσει ποτέ έως τώρα. Αρα αυτούς πρέπει όλοι εμείς που ανήκουμε στον ΣΑΠΔΕΘΑΨΗΣΥΑΠΡΟΝΑΠΤΑΝΤΨΗ να τους πείσουμε να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ. Για κάθε έναν από μας του ΣΑΠΔΕΘΑΨΗΣΥΑΠΡΟΝΑΠΤΑΝΤΨΗ, που θα ψηφίσουμε κάτι άλλο, αριστερότερα κατά πάσα πιθανότητα του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχουν τουλάχιστον άλλοι τέσσερις πέντε δεξιότερα του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι αν τον ψηφίσουν, αναπληρώνοντας και με το παραπάνω τη δική μας ψήφο, θα χαρίσουν στον ΣΥΡΙΖΑ την πολυπόθητη και αυτή τη στιγμή δύσκολα επιτεύξιμη αυτοδυναμία.

Για να το πω πιο απλά: ζούμε σε μια βαθιά δεξιά χώρα.

Ξύλο ή μπάλα ή και τα δύο

Παλιά, τότε που στη Θεσσαλονίκη, σύμφωνα με τα θρυλούμενα, οι πάνκηδες παίζανε ξύλο στην Προξένου Κορομηλά με τους καρεκλάδες κι οι δυο μαζί με τους μπάτσους. Τότε.

Τότε εμείς τα μικρά παίζαμε ξύλο ή μπάλα με τον διπλανό μας στο σχολείο. Κι οι δυο μαζί με τα γύρω τα θρανία. Κι όλη η τάξη έπαιζε ξύλο με το διπλανό το τμήμα, το Δ1, Ε1, ΣΤ1. Κι αν κάποιοι είχαμε την τύχη ή την ατυχία το επίθετό μας να βρίσκεται στο μέσον του αλφαβήτου, καμιά φορά, ανάλογα με τις αριθμητικές ανάγκες των τμημάτων, τη μια μέρα παίζαμε ξύλο με το Ε1 και την άλλη μέρα με το Ε2, χωρίς αναστολές και ηθικούς φραγμούς.

Καμιά φορά παίζαμε, εμείς του 4ου, ξύλο ή μπάλα ή και τα δύο, με το άλλο σχολείο, το 15ο. Ή κάναμε ακριβώς τα ίδια με την άλλη γειτονιά. Καμιά φορά, σταματούσαμε να παίζουμε ξύλο μεταξύ μας, και παίζαμε ξύλο, εμείς της Κάτω Ηλιούπολης, με αυτούς της Ανω (ή μπάλα ή και τα δυο). Κι όλοι μαζί οι Ηλιουπολίτες με τους Ευοσμίτες. Καμιά φορά λέγαμε ότι όλοι εμείς από τα Δυτικά θα πάμε και θα δείρουμε όλους αυτούς τους φλώρους εκεί στα Ανατολικά. Δεν πήγαμε ποτέ, απ' όσο θυμάμαι. Οι πιο ξεβγαλμένοι από μας, αργότερα, πήγαιναν για καφέ στην Αρετσού και γύρναγαν πίσω σαν την καμαρωτή τσουτσού, χωρίς να έχουν δείρει κανέναν φυσικά, μόνο γκομενάκια είχαν «χτυπήσει» - μεταφορικα ρε, όχι στην κυριολεξία, εξ ου και τα εισαγωγικά. Εννοείται ότι μεγαλώνοντας, είτε στα Δυτικά είτε στα Ανατολικά, πάντα δέρναμε τους Αθηναίους. Και εννοείται πως κάναμε την ανάγκη φιλοτιμία για να δείρουμε όλοι μαζί, Βόρειοι και Νότιοι, Θεσσαλονικείς και Αθηναίοι, τους (βρωμό)Τούρκους.

Δεν θυμάμαι ποτέ να παίξαμε ξύλο φτωχοί εναντίον πλουσίων. 

Η μπάλα δεν μ' ενδιαφέρει πια. 

2014 vol 2

2014-2 by Panos Kappas on Mixcloud