Πρωινός διαλογισμός

Επειδή έτσι αισθάνομαι σήμερα το πρωί και όλες αυτές τις ημέρες...

There's a mass without roofs
There's a prison to fill
There's a countrys soul that reads post no bills
There's a strike and a line of cops outside of tha mill
There's a right to obey
And a right to kill

We 're calm like a bomb....

e-Hλίθιοι

Τρία σκόρπια πράγματα απ' τους "Καθρέφτες" του Εδουάρδο Γκαλεάνο, εκδ. Πάπυρος (το οποίο, σωστά καταλάβατε κάποιοι, διαβάζω ευλαβικά στο χέσιμο, σαν τη Βίβλο)

Ενας αυτόχειρας επανέρχεται στη ζωή. Γύρω απ' το κρεβάτι του, χαμογελούν εκείνοι που του έσωσαν τη ζωή. Ο αναστημένος τους κοιτάζει και λέει: Τι περιμένετε; Να σας ευχαριστήσω; Χρωστούσα εκατό χιλιάδες ρουπίες, και τώρα θα χρωστάω και τέσσερις μέρες νοσοκομείου. Μεγάλη χάρη μου κάνατε, ηλίθιοι.
Ο Τύπος μιλάει καθημερινά για τους τρομοκράτες. Ομως δεν γνωρίζουμε πολλά για όσους αυτοκτονούν. Η αγορά τούς υποχρεώνει να δανείζονται, τα απλήρωτα χρέη τους υποχρεώνουν να πεθάνουν.

***

Κάθε μέρα τα εργατικά ατυχήματα σκοτώνουν χιλιάδες εργάτες. Κάθε λεπτό η αθλιότητα σκοτώνει το λιγότερο δέκα παιδιά. Τα εγκλήματα αυτά δεν εμφανίζονται στις ειδήσεις. Είναι φυσιολογικά φαινόμενα κανιβαλισμού. Οι εγκληματίες κυκλοφορούν ελεύθεροι. Οι φυλακές δεν είναι για όσους εξολοθρεύουν τα πλήθη. Φυλακές είναι οι εργατικές πολυκατοικίες που προορίζονται για τους φτωχούς.

***

Κάναμε ουρά σε κάποιο αεροδρόμιο. Μια μεγάλη ουρά: ο κάθε επιβάτης κρατούσε παραμάσχαλα το μαξιλάρι πάνω στο οποίο είχε κοιμηθεί την προηγούμενη νύχτα. Τα μαξιλάρια περνούσαν μέσα από ένα μηχάνημα που διάβαζε τα όνειρα. Ηταν μια μηχανή που ανίχνευε τα επικίνδυνα, για τη δημόσια τάξη, όνειρα.

Ο αγαπούλας σε ρόλο Μάκαρου παραγοντίζει

Ηξερα έναν τύπο, συγγραφέα και καθηγητή στη μέση εκπαίδευση, άνθρωπο πνευματικό, καλλιεργημένο. Θυμάμαι ότι η σύντροφός του δεν μπορούσε να καταλάβει πώς ένα τέτοιος άνθρωπος, που για να χαλαρώσει διάβαζε Χαϊντέγκερ και Σοπενάουερ, γούσταρε να ακούει Στράτο Διονυσίου και τις Κυριακές τα μεσημέρια να τραβιέται στην Τούμπα για να βλέπει την Μπαουγκάρα.

*** Το Humba είναι τριμηνιαίο περιοδικό για το κοινωνικό και πολιτικό νόημα των σπορ, την εμπειρία του γηπέδου, την οπαδική κουλτούρα και τον κόσμο της κερκίδας και διατίθεται σε κεντρικά βιβλιοπωλεία της Αθήνας (στη Θεσσαλονίκη στο Κεντρί, στην πλ. Ναυαρίνου). Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τ' άρθρα για το ποδόσφαιρο του 2050, για τις "κάρτες οπαδού" στην Ιταλία αλλά και για το ίσως πρώτο στην ιστορία... ντου θεατών σε γήπεδο.