Τα λόγια είναι Περισσά

Μια δήλωση που με εντυπωσίασε, την οποία βρήκα εδώ. Και μια φωτό με διάθεση παιγνιώδη και προβοκατόρικη λεζάντα: "Καλέ ποια είναι αυή η πολυεθνική που στόλισε τις εγκαταστάσεις της με το σφυροδρέπανο;". Αλλά εγω προβοκάτορας δεν είμαι.

«Οπωσδήποτε, φαβορί στις προτιμήσεις ισχυρών κύκλων της άρχουσας τάξης και του κατεστημένου εξακολουθεί να κατέχει το ζεύγος ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ. Πρόκειται για νέες χαμένες ευκαιρίες. Όταν γονείς, συμπεθέροι και κουμπάροι σε τέτοιους γάμους, τέτοιων πολιτικών ζευγαριών, είναι η πλουτοκρατία του τόπου και το κατεστημένο, τότε ο λαός πρέπει διπλά και τριπλά να κουμπώνεται και να τους απορρίπτει όλους τους συλλήβδην. Ένα είναι σίγουρο και καθαρό. Ακριβώς γιατί είναι γνήσιο, έντιμο, ελπιδοφόρο. Η ενίσχυση του ΚΚΕ».

Λένε και καμιά μαλακία, να περάσει η ώρα

«Τα τελευταία στοιχεία για την ανάπτυξη και τη μείωση της ανεργίας αποδεικνύουν τον δυναμισμό που έχουν προσδώσει στην ελληνική οικονομία η οικονομική πολιτική και οι μεταρρυθμίσεις των τελευταίων χρόνων», αναφέρει το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών σε ανακοίνωσή του με αφορμή τα τελευταία στοιχεία από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία για την ανάπτυξη και την ανεργία.

Μήπως η μείωση της ανεργίας, λέω εγώ τώρα, οφείλεται στους οκταμηνίτες, εξαμηνίτες κτλ., συμβασιούχους κάθε λογής; Επίσης είναι τυχαίο ότι η μεγαλύτερη μείωση επισήμως παρατηρείται στην Αττική, όπου έχουν βρεθεί λογής λογής απασχολήσιμοι και αναλώσιμοι εργαζόμενοι στα επιδοτούμενα από την ΕΕ θνησιγενή και ληξιπρόθεσμα αναπτυξιακά προγράμματα και πακέτα στήριξης; Και αλήθεια πώς γίνεται να μειώνεται η ανεργία όταν μόνο στη Β. Ελλάδα έχουν κλείσει τουλάχιστον τρεις μεγάλες βιομηχανίες (ΑΒΕΖ και άλλες δύο που δεν τις θυμάμαι τώρα και βαριέμαι να το γκουγκλίζω, κάντε κάτι και μόνοι σας). Αλλά εντάξει τα παραπάνω τα βγάζουν απ' το μυαλό τους κάτι κομμουνιστές του καναπέ, την ώρα που βαριούνται στη δουλειά.

Τρεις ώρες πριν

-Φεύγω (μουτς), πάω στη δουλειά...
-Ναι, καλέ μου, θα τα πούμε το βράδυ... Και το βιβλίο τι το θες;
-Μαζί μου θα το πάρω.
-Γιατί;
-Γιατί βαριέμαι.

(Και όχι μόνο βαριέμαι μέσα στη γαλέρα, αλλά δεν έχω σταματήσει και να τραβάω κουπί: Τρεις ώρες τώρα ούτε να τ' ανοίξω δεν πρόλαβα... Κάτι τέτοιες ώρες είναι που αναπολώ και αναρωτιέμαι τι απέγινε ο κύριος βαρετός και το υπέροχο blog του, του οποίου τη λιτή σοφία τόσο είχα ζηλέψει τότε που άρχισα να πρωτομπαίνω στα ιστολόγια)