6 Ιουν 2008

Φανταστικοί διάλογοι στα μπουζούκια

- Αχ Γιώργο, ας ήταν όλοι οι δημοσιογράφοι τίμιοι και αξιοπρεπείς σαν κι εσένα...
- Τι σου 'καναν οι συνάδελφοι, Κυριάκο, και πίνεις τσιγάρο στο τσιγάρο;
- Αυτά τα παλιόπαιδα της "Αυγής", Γιώργο μου, με είπανε "εθνικοπαράφρονα".
- Ναι, αλλά την τσέπωσες την αποζημίωση, Κυριάκο, τα τσέπωσες τα 58.000 ευρώ συν τα 4.650 για έξοδα δίκης, μην το ξεχνάς...
- Γιώργο χάσαμε όμως στην Ευρώπη, τους δικαίωσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, Γιωρίκα μου, τους παλιοσυνασπισμένους... Κάτι αηδίες περί ελευθερίας του Τύπου αναφέρει η απόφαση. Και εξήντα χιλιάδες ευρώ πρόστιμο.
- Ε, και πώς κάνεις έτσι βρε αδερφέ; Σάμπως εσύ θα τα πληρώσεις;

Υστερόγραφο λαϊκίστικο: Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να πληρώσουμε εγώ κι εσείς 60.000 ευρώ για την ευθιξία του "πατριώτη" κυρίου Βελόπουλου και την "άστοχη" -to say the least- απόφαση των ελληνικών δικαστηρίων... Προτείνω ο συνέλληνας και πατριώτης κύριος Βελόπουλος να δώσει απ' τα δικά του χρήματα ανακουφίζοντας έτσι τα ταλαίπωρα ελληνικά ταμεία...

O καθεδρικός του Χουάν Πέδρο Ρούλφο Πάραμο

Να δεις πώς το είπε... Ηταν πολύ καλό αυτό που είπε χτες ο χαμένος συμπλογκερίτης Νικολάκης Διάσελος, απ' τα καλύτερα που έχει πει, να φανταστείς το θυμάμαι ακόμη, εγώ που συνήθως δεν δίνω σημασία σε αυτά που λέει... Για το βιβλίο του Χουάν Ρούλφο, το "Πέδρο Πάραμο", κάπως έτσι: "Αντί να φυτεύει τον τρόμο στην ψυχή του ήρωά του, κάνει τον ήρωα ατρόμητο, και τον αναγνώστη να χέζεται απ' το φόβο".



Η σκιά της ανέβαινε μέχρι το ταβάνι, τεράστια, ξεδιπλωμένη. Και τα δοκάρια στο ταβάνι την κάναν κομμάτια, τη διάλυαν.
- Νιώθω λυπημένος, είπε.
Τότε αυτή έφυγε. Εσβησε τη φλόγα του κεριού. Εκλεισε την πόρτα και τότε ήρθαν οι λυγμοί που ακούγονταν ανάκατοι με τον ήχο της βροχής.
Το ρολόι της εκκλησίας χτυπούσε τις ώρες, τη μια μετά την άλλη, λες και μαραινόταν ο χρόνος.


Πέντε και σήμερα

Σκύλος αραχτός ανάμεσα στα τραπέζια της "Ναυτιλιακής", πίσω απ' τη Ροτόντα.
Θα μπορούσε να είναι η απεικόνιση του λαϊφσταϊλίστικου "χαλλλαρά", που ντεμέκ ισχύει στη Θεσσαλονίκη.
Θα μπορούσε να είναι μια αποκλειστική παπαράτσι φωτογραφία του φίλου μου του Σκύλου της Βάλια Κάλντα.
Θα μπορούσε να είναι πόστερ της θεσσαλονικιώτικης δισκογραφικής Lazy Dog.
Ετσι θα είμαι εγώ κάπου στα μέσα αυτού του μήνα.