27 Φεβ 2014

Δάκρυα

Τα μάτια μου υγρά ένα δάκρυ κύλησε στο τριχωτό μάγουλό μου ακολούθησε κι άλλο ένα κι ύστερα ήρθαν πολλά μαζεμένα δεν μπορούσα να σταματήσω να δακρύζω από το χασμουρητό διαβάζοντας τα κείμενά μου

5 σχόλια:

Σωτη Τριανταφυλλου είπε...

συγνώμη νεαρέ!

υπάρχουν τριγύρω σου τόσα να εξαντλήσεις,ίσως-ίσως και να εξουθενώσεις την κριτική σου διάθεση, και εσύ καταφέρεσαι εις εαυτόν????????????
λυπάμαι που το ομολογώ,
αλλά δε θα δεις καριέρα αγάπη μου!

Πάντα δική σου.
Σώτη

ΠανωςΚ είπε...

Σώτη μου (μού επιτρέπεις το "μου"; είμαι κατά της ιδιοκτησίας βεβαίως, αλλά με σένα μού βγαίνει αβίαστα),
δεν θέλω να κάνω καριέρα, όπως λέει και το σύνθημα στον τοίχο, στην οδό Πολυτεχνείου, κοντά στα δικαστήρια θεσ/νίκης, είναι πολύ χολέρα όποιος κυνηγάει καριέρα.

Να περνάς απ' εδώ Σώτη μου (φαντάζομαι επιτρέπεις το "μου", έτσι;), να τα λέμε συχνότερα.

Σωτη Τριανταφυλλου είπε...

Θυμάμαι σαν τώρα τον παππού.
Ήταν ηλεκτρολόγιος.Τί ζωη!

"Εκείνο το ηλεκτρόνιο στο μέσα σου κενό που φλέγεται για λευτεριά θυσία μη γνωρίσει,κι αν μούσκεψαν τα μάγουλα βρες κάτι σε -ίσι(ή -ήσι)"

Ένα το γνωμικό αγαπημένε.

Όσο για το "μου".Μετά το Φώτη και το Γρηγόρη,χάριν στους οποιους το σώμα και το πνεύμα μου ,απο-"μου"-ποιήθηκαν και ταχθήκαν στη συλλογική ύπαρξη,δεν έχω κανένα πρόβλημα να το χρησιμοποιείς.

υ.γ. Θα'μαι εδώ για σένα Πάνω
σε κάθε σου στραβοπάτημα!

Κατερίνα Σ-Μ. είπε...

Αν δεν επιθυμείς καριέρα συγγραφέα -που κακώς -, μήπως θέλεις να συναντηθείς με την Σώτη στην Kίνηση;

Μπορεί να τους άρπαξε λίγο στο ψήσιμο, αλλά αρχή είναι ακόμα...

ΠανωςΚ είπε...

Σώτη, ευχαριστώ. Θα στραβοπατώ συχνότερα!

Κατερίνα Σ-Μ., ευχαριστώ πολύ για το λινκ! Φοβερό-φοβερό το κείμενο, δεν το είχα διαβάσει.