ΠΑΣΟΚ και ψέμα

Είναι γνωστό το ήθος του Πάγκαλου και η στάση του απέναντι σε όποιους διαφωνούν μαζί του. Συνήθως η κακοήθεια συμβαδίζει και με την ευκολία στο ψέμα, κάτι στο οποίο το ΠΑΣΟΚ έχει μεγάλη ιστορία από την εποχή του Ανδρέα. Αν υπήρχε ιδανική κοινωνία θα έπρεπε να σωφρονίζει όσους επιδίδονται στο ψέμα. Μάλιστα σε περιπτώσεις εξαγγελίας ψεμάτων από μέσα μαζικής ενημέρωσης το αδίκημα στην ιδανική κοινωνία θα έπρεπε να δικάζεται ως κακούργημα λόγω της πολλαπλάσιας ζημιάς που προκαλεί στην κοινωνία και κυρίως στα μυαλά των ανθρώπων του καναπέ.

Ο κύριος Πάγκαλος στο δελτίο του Μέγκα μέσα στα άλλα υπέροχα αναρωτήθηκε "υπάρχει άλλη χώρα στην Ευρώπη, όπου, όποιος νομίζει ότι δικαιούται κάτι ,καταλαμβάνει τα σχετικά γραφεία και τα καθιστά όμηρό του, εάν μου πείτε μία χώρα θα αποσύρω την αντίθεσή μου".
Γλύφοντας τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, ο θηλυκός Γκέμπελς και άριστος γνώστης των ευρωπαϊκών ζητημάτων, Όλγα Τρέμη, σπέυδει να απαντήσει "αν δεν είναι ρητορική ερώτηση κε Πάγκαλε σας απαντάω πως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ" (λεπτό 2:40).

Η συζήτηση αφορούσε φυσικά στις αντιδράσεις των εργαζομένων που κατέλαβαν το υπουργείο οικονομικών, το κλείσιμο της πανεπιστημίου κλπ.
Παραθέτω τις πρόσφατες, όχι τόσο βίαιες, αντιδράσεις από άλλες Ευρωπαικές χώρες απέναντι σε μέτρα των κυβερνήσεων ή των εργοδοτών.
Χθες Παρίσι κατάληψη από εργαζόμενους του Assistance publique-Hôpitaux de Paris ενάντια στο "πάγωμα των προσλήψεων και στην αναδιάρθρωση"
Χθες κατάληψη σχολείου (κοντά στη Λυόν) από καθηγητές με εκπαιδευτικά αιτήματα στο πλαίσιο της σημερινής εκπαιδευτικής απεργίας.
Εδώ κλείσιμο του μεγάρου δικαστηρίων Παρισιού από δικηγόρους δικαστές κόντρα στη μεταρρύθμιση της κυβέρνησης, εδώ απεργία σκουπιδιάρηδων στη Μασσαλία, εδώ κατάληψη και σπάσιμο των γραφείων της πετρελαϊκής Τοτάλ από εργαζόμενους. Αυτά είναι μερικά παραδείγματα από τις δύο τελευταίες μέρες στη Γαλλία. Φυσικά δε χρειάζεται να είσαι γκουρού πολιτικής σκέψης για να καταλάβεις πως όταν κάποιες κοινωνικές ομάδες θίγονται, μειώνεται η νομιμοποίηση της εξουσίας και οι εργαζόμενοι αντιδρούν με μέσα και τρόπους που στη συνείδησή τους είναι νόμιμα. Αν η εξουσία θεωρεί οτί απειλείται, αντιδρά με καταστολή, ενώ, αν επιδιώκει κοινωνική συναίνεση, συνδιαλέγεται. Σε μία άλλη περίπτωση η εξουσία ενεργοποιεί μια άλλη κοινωνική ομάδα εναντίον αυτών που διαμαρτύρονται-παρακωλύουν τη "νομιμότητα". Ο Πάγκαλος με το εύκολο ψέμα και με τη προτροπή λίγο αργότερα (στο 7:15 του βίντεο) στον αγανακτισμένο πολίτη να αντιδράσει εναντίον αυτών που παρακωλύουν τη νομιμότητα, ανήκει στην τελευταία κατηγορία προσπαθώντας να πείσει για το άλογο των κινητοποιήσεων με ένα καθόλου πειστικό επιχείρημα από αυτά που κατά καιρούς έχει χρησιμοποιήσει ο Καρατζαφέρης, ο Ν. Κακλαμάνης και πολλοί άλλοι: "έχετε δει αυτά να συμβαίνουν πουθενά αλλού στην Ευρώπη;". Οι πίθηκοι του καναπέ εκστασιασμένοι λένε ΟΧΙ και ως γνήσιοι Ευρωπαίοι κατανοούν το επιχείρημα του Πάγκαλου ότι πρέπει να μιμηθούμε τις χώρες της ΕΕ και να καταστείλουμε παρόμοιες αντιδράσεις (κλεισίματα δρόμων, καταλήψεις και γιατί όχι απεργίες). Φυσικά ο πίθηκος του καναπέ που ακούει εκείνη την ώρα την Τρέμη και τον Πάγκαλο δεν έχει ενημερωθεί για το τι πραγματικά συμβαίνει στην Ευρώπη από την Ισλανδία έως την Πορτογαλία, γιατί τα ΜΜΕ δεν του δείχνουν ποτέ απεργίες, κινητοποιήσεις, καταλήψεις, σπασίματα τραπεζών (ναι συμβαίνουν και αυτά) κλπ από την Ευρώπη. Του δείχνουν μόνο το κωλοδάχτυλο της Αφροδίτης της Μήλου και το κωλομάγουλο της Τζούλιας.
Και συνεχίζει ο θρασύτατος ψεύτης Πάγκαλος λεπτό 3:22 στο βίντεο: "είναι λαϊκό αίτημα το φορολογικό νομοσχέδιο για να επέλθει εξισορρόπηση των βαρών". Παρά το γεγονός ότι ακόμα και οι δημοσκοπήσεις των φιλοκυβερνητικών εφημερίδων έδειξαν ότι μόνο λαϊκό αίτημα δεν είναι τα νέα μέτρα, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης παπαρολογίζει και οι "έγκυροι" δημοσιογράφοι κάθονται σούζα (και ας είναι οι ίδιοι που στη δική τους δημοσκόπηση βγάζουν ότι ο κόσμος είναι κατα πλειονότητα κατά των μέτρων).
Συνεχίζουμε γιατί σε κάθε δευτερόλεπτο ο Πάγκαλος ξεστομίζει και ένα ψέμα. Λεπτό 7:38: "πόσοι αποδοκίμασαν (από) τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τον ξυλοδαρμό του Παναγόπουλου;" Εδώ πάλι εμπνευσμένος από την πολιτική σκέψη της άκρας δεξιάς, ο Πάγκαλος ζητάει πιστοποιητικά φρονημάτων και δημοκρατικής νομιμότητας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η ίδια ιστορία που έχει γίνει με τους κουκουλοφόρους, το σπάσιμο τραπεζών κλπ κλπ για τα οποία κυρίως ο Καρατζαφέρης αλλά συχνά πυκνά και το κομμάτι του ΠΑΣΟΚ που φλερτάρει με το φασιστικό πολιτικό λόγο (π.χ. Χρυσοχοΐδης, Πάγκαλος) ζητούν "να βγει ο ΣΥΡΙΖΑ να καταδικάσει". Ακόμα και αν βγαίνει πάντα ο ΣΥΡΙΖΑ και καταδικάζει τη βία, το πες-πες και η λάσπη ανθρώπων σαν τον Πάγκαλο μένει. Έτσι και στο δελτίο του Μέγκα, αφού είπε το παραπάνω ψεματάκι του και αφού είπε ότι ξέρει τα ονόματα αυτών που "δείραν" τον Παναγόπουλο έστειλε πάλι τη μπάλα εκτός γηπέδου. Εδώ και εδώ η καταδίκη του περιστατικού με τον Παναγόπουλο από τα πιο επίσημα χείλη του ΣΥΡΙΖΑ (Τσίπρας, Λαφαζάνης και Παπαδημούλης).
Δεν θα συνεχίσω με τα ψέματα και τις ανακρίβειες που ξεστομίζει ο Πάγκαλος σε κάθε δεύτερο της συνέντευξής του στο Μέγκα. θα σταθώ μόνο σε κάτι τελευταίο, που καταδεικνύει τη φασιστική πολιτική του αντίληψη για όσους διαφωνούν με τα μέτρα της κυβέρνησής του. Στην ερώτηση του Τσίμα για το αν θα πρέπει η κυβέρνηση να έρθει σε συνεννόηση με τη μερίδα του ελληνικού λαού που αντιδρά στα μέτρα (λεπτό 0:40 και έπειτα του βίντεο),

ο Πάγκαλος δείχνει την ώριμη πολιτική αντίληψη ένος πολιτικού 30ετίας μιας δημοκρατικής παράταξης. Απαντάει: "Η μερίδα η δικιά σας πόση είναι; Γιατί μια μερίδα εστιατορίου είναι γνωστό είναι 300 γραμμάρια. Η μερίδα ποια είναι; Πέντε είναι μερίδα; Δέκα-είκοσι τραμπούκοι είναι μερίδα; 50 τραμπούκοι είναι μερίδα;".
Κοινώς όσοι αντιδρούν στα μέτρα κατά τον Πάγκαλο είναι τραμπούκοι. Επιπλέον είναι 50-100 άτομα. Όταν ο Τσίμας του υπενθυμίζει (1:09 στο βίντεο) τα δημοσκοπικά ευρήματα (ότι δηλαδή η κοινή γνώμη είναι κατά των μέτρων), ο γνώστης μερίδας εστιατορίου προς στιγμή παύει να μιλάει και αναλαμβάνει να βγάλει το φίδι από την τρύπα ο γνωστός και μη εξαιρετέος Πρετεντέρης. Και η συζήτηση γυρνάει ξανά στο ποια είναι τα όρια της νομιμότητας μιας διαμαρτυρίας. Σε αυτό το θέμα δηλαδή που, όπως είπαμε παραπάνω, ο Πάγκαλος είχε δώσει ρέστα Γκεμπελισμού προηγουμένως λέγοντας ότι αυτά τα πράγματα δε γίνονται πουθενά στην Ευρώπη.
Όπως έχει ειπωθεί ξανά εδώ, ο ψεύτης και ο κλέφτης των πρώτο χρόνο χαίρεται. Όμως, αν ο νοικοκύρης είναι μαλάκας, τότε, ο ψεύτης και ο κλέφτης χαίρεται μια ζωή. Στο χέρι του νοικοκύρη είναι να αφήσει τον καναπέ και να βγει στο δρόμο.

Άποψη της πορείας που έκανε χθες η μερίδα 50-100 τραμπούκων που διαφωνούν με τα μέτρα της κυβέρνησης του κου Πάγκαλου

Υ.Γ. Στο 7:55 ο Πάγκαλος μας λέει ότι η Πορτογαλία δανείστηκε με χαμηλότερο επιτόκιο γιατί έχει χρέος μικρότερο από την Ελλάδα κατά 100% επειδή η Ελλάδα έχει χρεός 130%, ενώ η Πορτογαλία 80%. Πέραν των μαθηματικών του Πάγκαλου που μάλλον δεν είναι πολύ καλά (το 100% του 80 είναι 160%), σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ για το 2009, η Ελλάδα έχει δημόσιο χρέος : 108% και η Πορτογαλία 75%. Ωστόσο στο συνολικό χρεός τα ποσοστά έχουν: Ελλάδα 179%, Πορτογαλία 197% του ΑΕΠ και στο εξωτερικό χρεός, δηλαδή πόσα χρωστάει μια χώρα σε ξένες τράπεζες (αυτές που μας δανείζουν για να ξεπληρώσουμε παλιότερα δάνειά τους): Ελλάδα 89,5% του ΑΕΠ, Πορτογαλία 130% του ΑΕΠ.
Πόσο ψεύτης;

Θα μας δείχνει ο ΣΚΑΪ

Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι ο Καραμανλής ήξερε πολύ καλά τι έκανε. Ήξερε ότι στις αρχές του 10 θα πρέπει να μας βάλει κωλοδάκτυλο χοντρό. Αλλά είχε πίσω του το Δεκέμβρη και δε μπορούσε να ρισκάρει. Ίσως να του είχαν ζητήσει μέτρα από πιο πριν οι Ευρωπαίοι και αυτός να τους τρόμαζε με σκιάχτρο τον Δεκέμβρη και το φόβο μήπως τα επεισόδια επεκταθούν και στο δικό τους χωριό. Επίσης οι μεγαλοΠΑΣΟΚΟΙ συνδικαλιστές θα είχαν αυτοπυρποληθεί στη μέση της πλατείας για τα μέτρα της βρώμικης δεξιάς. Τώρα είναι πιο λάου.
Ανεξάρτητα από το ποιος μας φταίει και έχουμε φτάσει μέχρι εδώ, (να πω ότι αυτό το κείμενο του Σαλαδίνου ήταν ότι καλύτερο έχω διαβάσει ΠΑΝΤΟΥ για όσα μας έφεραν σε αυτήν την κατάσταση) το βιοτικό μας επίπεδο θα πέσει 15 με 20% λένε. Μόνο μια ερώτηση με ταλανίζει εδώ και χρόνια. Μα καλά, σκεφτόμουνα όσο έβλεπα ρεμούλες και σπέκουλες με τα ευρωπαϊκά λεφτά από εδώ και από εκεί, τόσο πολύ μαλάκες τους έχουμε πιάσει αυτούς τους Ευρωπαίους; Τι διάολο; Μάλιστα θυμάμαι όταν συζητούσαμε με κάτι παιδιά για μια κομπίνα που σχεδίαζε να κάνει ένας από αυτούς με λεφτά επιχορηγήσεων. Ξέρετε τα γνωστά, κάνει εικονική επιχείρηση με 0 εργαζόμενους και τέτοια και παίρνει επιχορήγηση. Όταν του λέγαμε ότι τα λεφτά αυτά είναι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι θα του πιάσουν το κώλο γελούσε τρανταχτά και μας έλεγε απερίφραστα ότι θα του κλάσουν μια μάντρα.
Και του την έκλασαν.
Τες πα για να γυρίσω σε αυτό που έλεγα. Οι σημερινοί τριαντάρηδες είναι για μένα μια καταραμένη γενιά. Χωρίς ιδιαίτερους αγώνες και με το εμβόλιο του να γίνουμε δημόσιοι υπάλληλοι. Βλέπεις μεγαλώσαμε με το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα που οποιοσδήποτε μπορούσε με τα κατάλληλα κονέξια να πάρει μια θέση τεχνικού στον ΟΤΕ ή στη ΔΕΗ ή οπουδήποτε. «Να σε βάλει ο πατέρας στου σε κανά ΟΤΕ» έλεγε η γιαγιά μου τότε. Κάτσε. Ακόμα μου το λέει. Η γιαγιά μου φυσικά, βλέποντας ότι ο κάθε τυχάρπαστος γινόταν δημόσιος υπάλληλος πίστευε ότι ήταν κάτι εύκολο. Μόνο που ο δικός μου πατέρας είχε επιλέξει να είναι κουμουνιστής.
Η συνεχής έννοια των γονιών μας ήταν να μη περάσουμε ότι αυτοί. Για θυμηθείτε κάποιοι από εσάς γεννημένους στα τέλη του 70. Πόσες ιστορίες έχετε ακούσει από τους γονείς σας για το πόσο φτωχικά ήταν τα παιδικά τους χρόνια; Πόσες ιστορίες έχετε ακούσει από τους δικούς τους γονείς για το πόση πείνα υπήρχε στην δική τους εποχή; «Γι’ αυτό επιμένω και στα λέω, για να μη περάσεις ότι και εγώ» μας έλεγαν. Και να που φτάσαμε μέχρις εδώ. Αναρωτιέμαι τι έχουν να μας που όλοι αυτοί που έκαναν αγώνες τη δεκαετία του 70 και του 80 και τελικά κατάφεραν να κάνουν τα παιδιά τους να επιστρέφουν πίσω σε αυτές τις δεκαετίες. Είχε τελικά ο αγώνας του αντίκτυπο; Πέτυχαν;
Αμφιβάλλω. Πολύ.
Αυτό που θυμάμαι σε όλες τις ιστορίες που μου έλεγαν όταν ήμουν μικρός, ή μάλλον άκουγα όταν ήμουν μικρός, είναι ότι σε όλες υπήρχε ένας τουλάχιστο που ήταν η κορυφή του χωριού γιατί είχε γη. Που σημαίνει ότι είχε λεφτά εκείνη την εποχή. Επίσης σε όλες τις ιστορίες υπάρχουν θέματα από κάθε σπίτι ξεχωριστά. Δηλαδή κάθε ιστορία είχε να κάνει με ένα σπίτι, μια οικογένεια. Δεν ήταν ιστορίες του χωριού. Δε θυμάμαι γιορτές, μαζέματα και κοινές διαδρομές. Πράγμα που σημαίνει ότι ο κόσμος απομονώθηκε στη κακομοιριά του. Το πρόβλημα λοιπόν για μένα δεν είναι μόνο ότι θα γυρίσουμε σε μια τέτοια εποχή. Έτσι σκατά που τα κάνανε θα γυρίσουμε. Το πρόβλημα για εμένα είναι ότι θα γυρίσουμε στα δεδομένα αυτής της εποχής αλλά με ένα σωρό από πάνω. Με δάνειο για σπίτι, δάνειο για αμάξι, δυο ή τρεις τουλάχιστο πιστωτικές κάρτες και κάνα καταναλωτικό.
Μη βιαστείτε οι περισσότεροι να πείτε καλά να πάθουν όσοι είναι σε αυτήν την κατάσταση και ας πρόσεχαν. Φανταστείτε μια οικογένεια με 2 παιδιά στα φροντιστήρια και ένα δάνειο που πήραν για το σπίτι πριν δεκαπέντε χρόνια. Ένα δάνειο για το αυτοκίνητο που χρειάστηκε να αλλάξουν πριν από πέντε χρόνια και ίσα ίσα τώρα το ξεπληρώνουν για να τους πουν ότι θα πρέπει να πάρουν άλλο τώρα γιατί θα χρεωθούν με τα καινούργια τέλη κυκλοφορίας ένα σκασμό λεφτά. (άλλη μια μαλακία της σημερινής κυβέρνησης που μέσα στα πολλά ξεχάσαμε). Νομίζω ότι καταλάβατε τι θέλω να πω.
Θα φτάσουμε σε σημείο να κοιτάμε πόσες σακούλες κρατάει γυρνώντας από το Σούπερ Μάρκετ η γειτόνισσα. Να μιλάμε με εκείνο το ζηλόφθονο ύφος για όποιον κλέβει λεφτά και δεν τον πιάνουν. Γιατί δε θα ζηλεύουμε τα λεφτά του αλλά το ότι κλέβει και εμείς δε μπορούμε. Προσθέστε ένα μείγμα από μετανάστες και ανεργία και έχετε ένα εκρηκτικό κοκτέηλ.
Θα γίνουμε πιο κακοί από ότι σήμερα. Θα γίνουμε ζώα.
Αυτό που με εκνευρίζει πολύ περισσότερο από όλα είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ οι νέοι άνθρωποι έχουν αφεθεί απ’ έξω. Φωνάζουν όλοι για τα επιδόματα που κόπηκαν και λένε για τα λεφτά τους. Κουβέντα για τους νέους που είναι τα παιδιά τους τα ίδια. Με τι συνθήκες μπαίνουν αυτά σε αυτή την κωλοαγορά εργασίας; Δείχνουν και ξαναδείχνουν ρεπορτάζ για τις συντάξεις. Βεβαίως και δε το συζητάμε ότι το να δουλεύεις μια ζωή και μετά να σου λένε πάρ’ τα τρια μου είναι απαράδεκτο. Ποιος όμως ρώτησε τους νέους ανθρώπους αν θα καταφέρουν ποτέ να πάρουν σύνταξη. Δουλεύουν οι νέοι άνθρωποι με ένσημα;
Ποιο από τα κανάλια ασχολήθηκε με τους νέους; Κανένα. Απολύτως. Έδειξε μόνο ένα ρεπορτάζ ο Αντ1 που είχε νέους που έλεγαν χαμογελαστοί στην κάμερα ότι καλά έκανε η κυβέρνηση και πήρε τα μέτρα.
Θα τρελαθούμε δηλαδή.
Διαβάζω στις εφημερίδες αφιερώματα σχετικά με το πόσο από το εισόδημα τους χάνουν τα νοικοκυριά μετά τα νέα μέτρα. Και διαβάζω τα παραδείγματα: Εργαζόμενος μισθωτός με μισθό 8.500€ (!) και οικία που πιάνει 500.000. Δημόσιοι υπάλληλοι γονείς με 2 παιδιά με μισθό ο καθένας τους 2.000. Τα ίδια κάνει και η τηλεόραση. Η μόνη αναφορά που κάνουν στους νέους είναι στην κατηγορία των 700 ευρώ που ζουν με τους γονείς τους!
Τους ειδοποιώ λοιπόν ότι υπάρχουν και οικογένειες τεσσάρων ή τριών ατόμων που πρόσφατα ξεκίνησαν την πορεία τους. Όπως η δική μου και αυτή του Μετεωρίτη (καιρό έχουμε να τα πούμε βρε!). Με γονείς που οι μισθοί τους δε ξεπερνούν τις 2.000-2.500 € ΜΑΖΙ. Τι θα κάνουν αυτοί αν σπάσει κανένας διάολος το ποδάρι και ο ένας χάσει τη δουλειά του; Με τα νέα δεδομένα δεν είναι απίθανό κάτι τέτοιο να γίνει. Γιατί δεν αναφέρεστε καθόλου σε αυτούς;
Σας ξαναλέω. Θα γίνουμε ζώα. Και θα φάμε ο ένας τον άλλο.
Και επειδή δε το έχω κάνει ακόμα σας παραθέτω και μια φωτογραφία του μικρού Πάμπλο (από τον Γκαρσία)

Είναι τη στιγμή που ο μικρός Θεός Θώρ επεξεργάζεται το "προϊόν"
ΥΓ Ρε Σαλαδίνε....ρε λες να γίνει ρε;ΡΕ ΛΕΣ;;;;;Πφφφφφ ας περιμένουμε να δουμε τι θα γίνει με τον Παπαναστασιακό ε;Ε ρε θα σκάσουμε...

Φρόνιμο φρόνημα λέμε

Ελληνική Αστυνομία 2-0.