Αναζητώντας μια μικρή βοήθεια

Προυστ δεν έχω διαβάσει αλλά κάθε φορά που συνειρμικά στοχάζομαι για τους συνειρμούς συνειρμικά καταλήγω στον Προυστ και στο "Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο" (λινκ-έκπληξη!), η δομή του οποίου βασίζεται εν πολλοίς στους συνειρμούς, ή κάπως έτσι, αν θυμάμαι καλά κανά δυο μισόλογα ανθρώπων που την βρίσκανε να διαβάζουν το "Αναζητώντας το χαμένο χρόνο" και δεν το θεωρούσαν χαμένο χρόνο.
Εκεί λοιπόν που διάβαζα Καμιλέρι (στο λινκ, σχόλιο περί της αλαφρότητός του συγγραφέα, παρόμοιο σχόλιο έκανα κι εγώ προ ημερών, ότι πρόκειται περί ανάλφρου και ανέμελου αναγνώσματος, αλλά αντί να με δημοσιεύσουνε στα "Νέα", έλαβα την απάντηση "αυτός δεν είναι συγγραφέας, είναι σερβιέτα"), τον «Σκύλο από Τερακότα», γραπώθηκα από μιαν αναφορά στον συγγραφέα Ντίρενματ (τον οποίο, ουσιαστικά, μέχρι και τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν γνωρίζω, αλλά σκοπεύω να μάθω) και σε μια εξαιρετική σκηνή ενός βιβλίου του (το οποίο γυρίστηκε και σε ταινία, αλλά δυστυχώς ούτε ο συγγραφεύς ούτε ο μεταφραστής μπαίνουν στον κόπο να μας ενημερώσουν περί ποίου βιβλίου ή ποίας ταινίας πρόκειται): ένας αστυνόμος επέμενε να περιμένει ένα δολοφόνο που θα περνούσε από ένα συγκεκριμένο μέρος, μόνο που ο δολοφόνος δεν πέρασε ποτέ, ο αστυνόμος λοιπόν απέμεινε να περιμένει καθώς περνούσαν οι μέρες, οι μήνες και τα χρόνια.
Γοητευμένος από τη σκηνή αυτή, γκουγκλίζω (το οποίο προτιμώ ως ευηχέστερον του χεβιμεταλικού "γκουγκλάρω") και βρίσκω πολλά ενδιαφέροντα πράγματα πλην αυτού που έψαχνα. Αρκετές ταινίες έχουν γυριστεί βασισμένες στα βιβλία του Ντίρενματ, με γνωστότερη όλων μάλλον το Pledge (2001) με πρωταγωνιστή τον Τζακ Νίκολσον, ριμέικ από τον Σον Πεν παλιότερης ταινίας. Κάθε φορά που κάποιος αναφέρει αυτήν την ταινία νιώθω άσχημα: πριν από χρόνια, είχαμε βάλει να τη δούμε στο βίντεο, κι έβγαλε μια φίλη από το τσεπάκι έναν μπάφο –για να απολαύσουμε καλύτερα την θέαση της ταινίας, υποτίθεται- και τολμώ να πω ότι η -κατά γενική ομολογία όλων πλην εμού- πολύ καλή ταινία μου φάνηκε κάκιστη, γελοία και πάνω απ’ όλα ακατανόητη.
Μετά μού εξήγησαν ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας έκανα ανόητα σχόλια και ότι γενικώς την είχα ακούσει άσχημα. 

Ηθικόν δίδαγμαν: εάν είσθε ενοχικός/ενοχικιά τύπος/τύπισσα, κάλλια εστί η αποφυγή πασών των καταχρήσεων.

ΥΓ Παρακαλώ, αν κανείς γνωρίζει σε ποιο βιβλίο του Ντίρενματ υπάρχει η σκηνή που αναφέρει ο Καμιλέρι στο βιβλίο του, αφήστε κάνα σχόλιο. Ειδάλλως, παρακαλώ, αποφύγετε τα περιττά σχόλια για την κατάντια της νοητικής μου κατάστασης. Ευχαριστώ.

O άνθρωπος που έπεσε κυριολεκτικά από τα σύννεφα

Στο βιβλίο του Ολιβερ Σαξ «Ο άνθρωπος που μπέρδεψε τη γυναίκα του με ένα καπέλο», ο αδαής για τις νευρολογικές διαταραχές αναγνώστης αρχικά ενδεχομένως απορεί, τιλερεπουστημουλογεί, ενδεχομένως γελά κιόλας με κάποιες από τις περιπτώσεις που παραθέτει, προτού τις αναλύσει, ο νευρολόγος κος Σαξ.
Πέρα απ’ την αστεία πτυχή αυτών των ιστοριών, που στην πραγματικότητα είναι τραγικές, καθότι πρόκειται για πολύ στενάχωρες πραγματικές ιστορίες ασθενών του Σαξ, και την επιστημονική, που για να είμαι ειλικρινής δεν την πολυπιάνω γιατί δεν την κατέχω τη νευρολογία -οι δύσκολες λέξεις, βλέπεις, με ζαλίζουν- άξαφνα σήμερα όρθωσε το ανάστημά της και η πολιτική πτυχή: διέγνωσα ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ουχί, καταπώς λέει, του συγκυβερνώντος κόμματος, κος Αντώνης Σαμαράς, πάσχει από ημισωματοαγνωσία. Δηλαδή, δεν αναγνωρίζει τα μέλη όχι του σώματος αλλά του κόμματός του.

Στάσου να σου εξηγήσω. Στο κεφαλαιο «Ο άνθρωπος που έπεσε από το κρεβάτι» ο Ολιβερ Σαξ αφηγείται την ιστορία ενός ανθρώπου ο οποίος ξύπνησε μια μέρα και συνειδητοποίησε ότι είχε πέσει θύμα μιας κακόγουστης φάρσας: κάποιος του είχε βάλει στο κρεβάτι ένα ξένο αριστερό πόδι! Ολοτσάτιστος πέταξε με δύναμη το ξένο πόδι μακριά, για να διαπιστώσει με έκπληξη και τρόμο ότι το υπόλοιπό του σώμα ακολούθησε το ξένο αριστερό πόδι στο πάτωμα. Όμως ούτε αυτό στάθηκε αρκετό για να αναγνωρίσει το ίδιο του το πόδι. Επέμενε ότι δεν είναι δικό του και ότι κάποιος του το κόλλησε στο σώμα! Όταν όμως ο δρ Σαξ τον ρώτησε την πολύ απλή, σχεδόν αυτονόητη ερώτηση «καλά, ας δεχτώ ότι αυτό το πόδι δεν είναι δικό σου - το δικό σου αριστερό πόδι πού είναι;» ο ασθενής χλόμιασε, ηρέμησε, αλλά δεν κατάφερε να απαντήσει.

Οπότε, ας ρωτήσουμε κι εμείς τον κύριο Σαμαρά: Ας δεχτώ ότι δεν συγκυβερνάς αυτή τη στιγμή. Αυτοί οι Αβραμόπουλος, Βαρτζόπουλος, Αρβανιτόπουλος και δεν ξέρω ποιος άλλος πούλος, ποιανού δεξιά πόδια, συγγνώμη… δεξιά παιδιά είναι; Διότι αν ο Σαμαράς απαρνηθεί τα παιδιά του και τα πετάξει μακριά, μαζί τους θα πέσει απ’ το κρεβάτι όπου κοιμάται μακάριο πολιτικό ύπνο. Ή από το σύννεφο στο οποίο πετά.

Εσταξε στόμφο το κείμενο και πλημμυρίσαμε βλακεία.  

ΣΟ, τη σφουγγαρίστρα και γρήγορα!

Μπερδεγούεϊ

Θα σκάσω.
Δηλαδή:

- Πρωθυπουργός μας είναι ένας άνθρωπος που έχει κύρος στην ΕΕ. Μάλιστα. Ένας άνθρωπος που συμμετείχε στην ομάδα Σιμήτη για την είσοδο μας στην ΟΝΕ. Είσοδος που για τον Σαρκοζί έγινε με παραποιημένα στοιχεία.
Μπερδεύτηκα.
Όταν συναντηθούν τι θα πουν μεταξύ τους;

- Γιατί έχω την εντύπωση ότι ο Παπαδήμος επιλέχθηκε τελικά από τα κανάλια;

- Αν τώρα χρειάζεται τεχνοκράτης επειδή έχουμε οικονομική κρίση, γιατί δε κάναν πρωθυπουργό τόσα χρόνια έναν Ακαδημαϊκό να φτιάξει την Παιδεία και μετά έναν Γιατρό να φτιάξει τα Νοσοκομεία κλπ; Ναι ξέρω δεν είναι ίδιο, λαϊκίζω.

- Ο Καρατζαφέρης παρεξηγήθηκε. Μάλιστα. Τον άφησαν μόνο του λέει και αποφάσιζαν μεταξύ τους. Και σηκώθηκε και έφυγε γιατί είναι άντρας ρε ο Καρατζαφέρης. Δε τα σηκώνει αυτά. Ένας συνάδελφος στη δουλειά είπε σήμερα: "Κοίτα, δεν τον πάω αλλά εδώ έχει δίκιο ρε φίλος". Αυτό είπε και ένιωσε την οργή μου. Αν ο Καρατζαφέρης παρεξηγείται να κάτσει σπίτι του. Ας άνοιγε την πόρτα με μια κλωτσιά και με φωνές δυνατές να τους έλεγε: "Καλά ρε μαλάκες εγώ τι είμαι να πούμε, ο μαλακάκος; Πάει καιρός από τότε που κατούρησα στο πηγάδι".
Έτσι.
Να έριχνε ένα χέσιμο.
Αν ΤΟΤΕ παρατηρουσε αδιαφορία κλπ να έβγαινε στους δημοσιογράφους και να έκλαιγε: "Κυριά κυρία δε με αφήνουν να παίξω με την μπάλα". Τέτοια κάναμε στο δημοτικό όχι στην πολιτική. Δεν παίζεις με την τύχη ενός λαού έτσι εύκολα.
Για να λυθεί η παρεξήγηση, πάρε δυο υπουργεία.
Δε θέλω να σκεφτώ τι θα γίνει αν ξαναπαρεξηγηθεί ο Καρατζαφέρης.

- Η αριστερά που είναι;

- Εκλογές πότε θα γίνουν;Χρέος αυτής της κυβέρνησης είναι να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές ή να εκτελέσει την συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου; Πότε θα θεωρηθεί ότι έχει εκτελέσει η συμφωνία;

- Εκτός του ότι είναι ικανοποιημένες οι αγορές και ο πρόεδρος του ΣΕΒ τι άλλαξε; Ναι είναι νωρίς, στο γενικότερο κλίμα λέω.

- Ο Σαμαράς είναι Παπανδρέου τελικά;

- Η 6η δόση τι έγινε; Ήρθε; Αυτή ντε που άμα συνεχίσετε να αντιδράτε κινδυνεύει. Αυτή.

- Τώρα δηλαδή έχουμε σοβαρό πρωθυπουργό και θα έρθουν οι ξένοι να επενδύσουν; Εγώ ξέρω ότι όλοι οι ξένοι που ήρθαν να επενδύσουν προτιμούσαν οι κυβερνήσεις να μην είναι σοβαρές. Μια χαρά τους καθόταν.

- Οι Ιταλοί είναι τεμπέληδες; Έχουν μεγάλο κράτος; Είναι αντιπαραγωγικοί; Οι Γάλλοι;

Μπερδεύτηκα.