Πού ήσουν τόσα χρόνια εσύ που αναρωτιέσαι πού ήταν οι αγανακτισμένοι;

Βγήκε ο κος υπουργός, ο σούπερ επιτυχημένος τέως της Οικονομίας, νυν Μπιρμπίλης στη θέση της Μπιρμπίλη, διότι είναι άνευ περιβαλλοντικών ευαισθησιών και άρον άρον και στα γρήγορα θα αποχαρακτηρίσει δασικές εκτάσεις και θα δώσει το πράσινο το φως για να βγάλουν στη Χαλκιδική χρυσό, κι ας λένε ό,τι θένε αυτοί οι γραφικοί που κατοικούν εκεί πέρα, ο Παπακωνσταντίνου ντε, κι έκαμε δηλώσεις απ' τα ρηχά της καρδιάς του αναρωτώμενος μεταξύ άλλων "Πού ήταν όμως, όλοι αυτοί οι Αγανακτισμένοι τα περασμένα χρόνια; Γιατί δεν αντέδρασαν τότε, στις πολιτικές που μας έφεραν στη σημερινή κατάσταση;".
Παρατήρηση πρώτη: το θράσος των πασόκων έχει ξεπεράσει κάθε όριο, κάθε προηγούμενο. Κι ερωτώ αναλόγως: Πού ήταν το ΠΑΣΟΚ τα περασμένα χρόνια; Γιατί δεν αντέδρασε τότε στις πολιτικές που μας έφεραν στη σημερινή κατάσταση; Εύλογη η απάντηση: Το ΠΑΣΟΚ ήταν τα περισσότερα χρόνια της μεταπολίτευσης στην εξουσία, ασκώντας και εφαρμόζοντας επακριβώς αυτές τις πολιτικές που μας έφεραν στη σημερινή κατάσταση.
Παρατήρηση δεύτερη: Τόσο καιρό λέμε πως τα παπαγαλάκια παίρνουν γραμμή απ' τα στελέχη, υπουργούς και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Τώρα έκπληκτος διαπιστώνω ότι συμβαίνει και το αντίθετο: τα παπαγαλάκια δίνουν γραμμή στα στελέχη, υπουργούς και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Διότι το ευφυέστατο (not) ερώτημα "πού ήταν οι αγανακτισμένοι τόσα χρόνια;" δεν το θέτει πρώτος ο κος Παπακωνσταντίνου στα "Νέα". Είναι τουλάχιστον άλλες δύο φορές που τους τελευταίους μήνες κάποιο πολύχρωμο πουλί έχει αναρωτηθεί το ίδιο πράγμα, μία στις 28 του Μάη και μία στις 3 του Ιούνη. Υπόθετω ότι όλο και θα μου διαφεύγει παρόμοια ερώτηση έτερου εξωτικού πολύχρωμου πουλιού, από τα οποία γέμισε ο τόπος. Ζούγκλα γίναμε καλή μου, ζούγκλά.

Για κοινωαφελείς εργαζόμενους ψάχνετε;

Οταν ακούω τη φράση κοινωφελής - κοινωνική εργασία, το μυαλό μου πάει σε καταδικασμένους αμερικανούς ροκ σταρ που τους πιάσανε με λίγη κόκα στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου και τους καταδικάζουν σε έξι μήνες κοινωφελούς - κοινωνικής εργασίας, όπου παίρνουν σβάρνα τα σχολεία και κάνουν διαλέξεις ότι παιδιά φτου φτου φτου μην παίρνετε ναρκωτικά, τα ναρκωτικά είναι κακά. Σε κάποιες πιο βαριές περιπτώσεις, βλέπε Λίντσεϊ Λόχαν, νομίζω, μη σου πω ότι καταδικάζεσαι να κάνεις κοινωφελή εργασία στον τομέα καθαριότητας.

Ομως εδώ, το ΠΑΣΟΚ μας, το ΠΑΣΟΚ όλων των Ελλήνων, εισάγει μία ακόμη καινοτομία, έναν ακόμη νεολογισμό: μετά την εργασιακή εφεδρεία, έχουμε και την κοινωφελή εργασία, ένα θαυμάσιο θεσμό που κατέβασε το υπέροχο κάτω απ' την κουρούπα μυαλό της Λούκας της Κατσέλη, όσο ήταν ακόμη υπουργίνα, το οποίο θα παίρνει τους άνεργους που παλιότερα η ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ δημιουργήσαν και θα τους βοηθάει βάζοντάς τους να βοηθήσουν την κοινωνία. Κάτι σαν Ατενίστας δηλαδή, άλλωστε περίπου τις ίδιες δουλειές θα κάνουν, θα ξεκολλάνε τσίχλες από τα πεζοδρόμια, αλλά υπό την αιγίδα του κράτους. Και για να δείτε τι καλοί που είναι οι πασόκοι, όχι μόνο θα σου δίνουν, άνεργε, τη δυνατότητα προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο, αλλά θα σε πληρώνουν κιόλας, αμ πώς!

Οπως αναφέρει η σχετική ιστοσελίδα του υπουργείου, προβλέπεται "καταβολή επιδόματος κοινωνικής εργασίας με αποδοχές που μπορούν να φθάσουν και τα 625€ / μηνιαίως, ενώ ταυτόχρονα θα παρέχεται πλήρης ασφαλιστική κάλυψη". Το πιάνεις το υπονούμενο ε; Μπορεί, στην καλύτερη των περιπτώσεων, οι αποδοχές να φτάσουν τα 625 ευρώ το μήνα. Αλλά θα σου κολλάμε κι ένσημα βρε. Αλλά μόνο για πέντε μήνες. Διότι μόνο τόσο θα προσφέρεις την κοινωφελή σου εργασία. Μετά ξανά άνεργος. Αλλά θα 'χεις γίνει καλύτερος άνθρωπος προσφέροντας (ουσιαστικά αφιλοκερδώς) στον κοινωνικό ιστό, κάνοντας αυτά που κανονικά θα έπρεπε να κάνει το κράτος με μονιμους υπαλλήλους. Αλλά εμείς, ως κυβέρνηση, για το συγκεκριμένο πεντάμηνο θα εμφανίσουμε μειωμένους τους δείκτες της καλπάζουσας ανεργίας.

Κοιτώντας τις σχετικές ανακοινώσεις, βλέπεις ότι μεγάλο μέρος της κοινωφελούς εργασίας θα γίνει στους ΟΤΑ. Βέβαια, στους ΟΤΑ υπήρχαν οι συμβασιούχοι, οι οποίοι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αλλά δεν τους μονιμοποιούσαμε, αλλά βρίσκανε αυτοί κάτι παραθυράκια και μονιμοποιούνταν με δικαστικές αποφάσεις, τα αρχιδάκια. Οπότε διώχνουμε τους συμβασιούχους, γίνονται χάος οι ΟΤΑ και ξαναδημιουργούμε συμβασιούχους, μόνο που τώρα τους λέμε κοινωφελώς εργαζόμενους οι οποίοι θα απασχολούνται σε αυτούς τους τομείς:

• έργα συντήρησης ή μικρά κατασκευαστικά έργα δημοσίων ή/και αθλητικών υποδομών,
• έργα αποκατάστασης οικοσυστημάτων και προστασίας, διαχείρισης και ανάδειξης της βιοποικιλότητας,
• ανάδειξη πολιτιστικής κληρονομιάς,
• αποκατάσταση και βελτίωση αστικού και περιαστικού περιβάλλοντος,
• αποκατάσταση Χώρων Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Αποβλήτων,
• περιβαλλοντική εκπαίδευση,
• διαχείριση και προστασία υδάτινων πόρων και δασών,
• δημιουργική απασχόληση παιδιών,
• προσωπικές κοινωνικές υπηρεσίες όπως κατ’ οίκον φροντίδα ηλικιωμένων, ΑμεΑ, παιδική φροντίδα,
• κοινωνικές δράσεις όπως κοινωνικά παντοπωλεία, διάθεση χρησιμοποιημένου ρουχισμού,
• οδική ασφάλεια μαθητών,
• σίτιση σε ολοήμερα σχολεία φτωχών/υποβαθμισμένων περιοχών,
• έκτακτες ανάγκες πολιτικής προστασίας.

Κοινώς, κοιτώντας την από πάνω λίστα, για οποιονδήποτε τομέα ευθύνης είτε του κράτους είτε των ΟΤΑ, στον οποίο έχουν κοπεί οι επιδοτήσεις και αδυνατεί να τελεστεί το σχετικό έργο, θα έρθουν οι καταδικασθέντες σε κοινωφελή εργασία, συγγνώμη, οι άνεργοι ήθελα να πω, για να προσφέρουν, για να καθαρίσουν. Αλλά μόνο για πέντε μήνες. Διότι καλή η προσφορά αλλά δεν είναι και για χόρταση.

Και στην τελική, μόλις αρθεί η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων ο θαυμάσιος και εξαιρετικός για τη διάπλαση τους χαρακτήρος θεσμός θα εξαπλωθεί. Η χώρα θα μετατραπεί σε έναν παράδεισο ανιδιοτελούς προσφοράς στο συνάνθρωπο, στην πατρίδα, στο κράτος, διότι άλλωστε η επιθυμία για κέρδος συνιστά μέγιστο αμάρτημα. 625 ευρώ, εν Χριστώ αδερφοί, για όλους. Σοβιετικού τύπου κράτος η Ελλάδα, λέγανε τα νεοφιλελεύθερα παπαγαλάκια. Ενώ το να αμειβόμαστε όλοι με μισθούς πείνας -ίσοι στη φτώχεια μας- δεν συνιστά ολοκληρωτισμό;

Ειναι λίαν εκπαιδευτικός και διαπαιδαγωγικός αυτός ο θεσμός. Περιπου σαν τον εθελοντισμό της Γιάννας, αλλά καλύτερος, γιατί παίρνεις και λίγα φράγκα να αγοράσεις κάνα κρουασάν. Μαθαίνει ο σύγχρονος άνθρωπος έτσι στην έννοια της προσφοράς. Ηδη ο κος Μπουτάρης προσπάθησε να διαπαιδαγωγήσει τους νέους όταν παιδάκια από μια κατασκήνωση συμβολικά καθάρισαν την πλατεία Αριστοτέλους και πήραν τα μπράβο από τον κυρ Γιάννη. Μόνο που μετά ένας ιδιώτης, που 'χει αναλάβει την καθαριότητα στη Γιαννιτσών, το πήρε λίγο λάθος το μήνυμα κι έβαλε εναν ανήλικο να μαζεύει σκουπίδια.

Δεν πειράζει, ένα απλό λαθάκι στο σύστημα.

O υποκειμενικός αντικειμενικός σκοπός*

* Αντικειμενικός σκοπός ή συντομότερα ΑΝΣΚ στη στρατιωτική ορολογία είναι το πραγματικό επιδιωκόμενο αποτέλεσμα μιας στρατιωτικής επιχείρησης οποιουδήποτε μεγέθους

Πολιτικά – κινηματικά, δεν νομίζω πως έχω ζήσει πολλές ιστορικές στιγμές. Ως χρονικά πρώτη τέτοια στιγμή, στη δική μου ζωή, ορίζω τον πρώτο διαγωνισμό ΑΣΕΠ, μετά τη μεταρρύθμιση Αρσένη, τις διαμαρτυρίες και το ξύλο έξω από τα εξεταστικά κέντρα, που η σοσιαλιστική κυβέρνηση Σημίτη, στην οποία ο σημερινός πρωθυπουργός ήταν υπουργός, μας μοίρασε απλόχερα. Τότε ακόμη δεν είχα πάει στρατό, για να ξέρω τι είναι ο ΑΝΣΚ, αλλά ούτως ή άλλως δεν ήθελε πολύ νιονιό για να καταλάβω ότι το εγχείρημά μας (η ματαίωση – ακύρωση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ) είχε αποτύχει. Ωστόσο πολλοί συναγωνιστές εκείνης της εποχής δεν συμμερίζονταν την άποψή μου: θέλοντας να εκμεταλλευτούν κινηματικά και πολιτικά τη δυναμική που θεωρούσαν ότι είχε αναπτυχθεί τότε, έκαναν λόγο για ακύρωση του διαγωνισμού στα μάτια της κοινωνίας και δικαίωση των διαδηλωτών και πάλι στα μάτια της κοινωνίας που παρακολούθησε τις αστυνομικές βιαιότητες εναντίον μας.
Φυσικά, έκτοτε ο διαγωνισμός έγινε και ξανάγινε, και μάλιστα ουκ ολίγοι εκ των διαδηλωτών έξω από τα εξεταστικά κέντρα του πρώτου διαγωνισμού συμμετείχαν στους επόμενους ΑΣΕΠ (και πολύ καλά έκαναν, ενδεχομένως κι εγώ το ίδιο να είχα κάνει αν δεν είχα τυχαία βρει άλλη επαγγελματική κατεύθυνση). Ο ΑΝΣΚ λοιπόν είχε αποτύχει. Θα μου πεις, τι σημαίνει αυτό; Να σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε; Όχι, απλώς θεμιτό είναι να καταλαβαίνουμε ότι μετά από μια ήττα συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε μπας και σταματήσουν να χειροτερεύουν τα πράγματα, όχι γιατί κερδίσαμε ή γιατί μπορούμε εντέλει να πετύχουμε τον ΑΝΣΚ στον οποίο έχουμε ήδη αποτύχει.
Και φτάνουμε στο σήμερα, στις πλατείες, στους αγανακτισμένους και στο μεσοπρόθεσμο. Ερώτηση: γιατί τα κάναμε όλα αυτά; ποιος ήταν ο ΑΝΣΚ; Λογικά, ο ΑΝΣΚ είναι να μην ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο. Πίστευε κανείς, στην αρχή αυτού του τρελού Ιούνη, ότι υπήρχε περίπτωση να μην περάσει το μεσοπρόθεσμο; Ας πούμε, ότι ναι, κάποιοι πιστεύανε ότι θα τα καταφέρουμε να μην υπερψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο. Πώς; Με μαζικές διαδηλώσεις και απεργίες, μια πιθανή απάντηση. Με περικύκλωση της Βουλής, μια άλλη απάντηση. Σωστά. Αλλά, έστω ότι περικυκλώνεις τη Βουλή και διαδηλώνεις ειρηνικά. Και μουτζώνεις. Και λες ουστ! Πρακτικά πώς ακριβώς αυτό αποτρέπει τους πασόκους από το να περάσουν το μεσοπρόθεσμο; Δεν τους αποτρέπει; Πολύ σωστά. Αρα τι κάνεις; Μπράβο και πάλι, κάνεις ντου στη Βουλή. Μα, θα υπάρχουν ΜΑΤ. Σωστά. Και πολλή κρατική βία. Σωστά. Σε αυτή τη βία απαντάς με βία για χάρη του ΑΝΣΚ. Δεν είσαι μπαχαλάκιας. Δεν είσαι προβοκάτορας: είσαι εξεγερμένος. Πρέπει πάση θυσία να περάσεις τον κλοιό των ΜΑΤ και να μπουκάρεις στη Βουλή, να διακόψεις τη συνεδρίαση. Αλλά όχι μόνος σου. Με πολλούς. Οσοι περισσότεροι τόσο καλύτερα.
Ο ΑΝΣΚ αυτού του Ιούνη απέτυχε για πολλούς λόγους. Ενδεχομένως γιατί δεν υπήρχε ο χρόνος να ανδρωθούν κινηματικά οι «Αγανακτισμένοι», στις συνελεύσεις των οποίων πολλές φορές οι συζητήσεις ξεκινούσαν από τον Αδάμ και την Εύα της πολιτικής παιδείας (δηλ. «τι είναι σωματείο; τι είναι κόμμα; τι είναι πρωτοβουλία; πώς διαδηλώνω; πώς προφυλάσσομαι από την αστυνομική βία» κ.ά.). Ενδεχομένως γιατί εντέλει, παρά την κρίση, τις μέρες των απεργιών, τα καφενεία και τα μπαράκια παρέμεναν γεμάτα νέους. Ισως γιατί ακόμη δεν έχουμε καταφέρει να πείσουμε τον κόσμο να κάνει ντου. Ισως γιατί έχουμε άδικο. Ισως γιατί πέταξε μια πεταλούδα στο Πεκίνο ή επειδή ένας πίθηκας στη ζούγκλα έξυσε τα αρχίδια του. Δεν ξέρω. Ξέρω, όμως, σίγουρα, ότι και τον επόμενο ΑΝΣΚ εγώ θα τον παλέψω έτσι όπως ξέρω. Κι ας χάσω. Κι ας συνεχίσω να μετρώ, καθώς περνούν τα χρόνια, χαμένους ΑΝΣΚ.

ΥΓ. Το ανωτέρω γράφτηκε εν βρασμώ, κι ίσως αυτό να αιτιολογεί γιατί ενδεχομένως γράφω ανοησίες. Και προς θεού, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση ψόγο προς τους ηρωικούς διαδηλωτές της πλ. Συντάγματος.