Βέρμπαλ Κιντ

Κατάλαβε ότι κάτι στη ζωή του δεν πήγαινε καλά μια μέρα με πολλή ζέστη που βγήκε έξω με σκοπό να αγοράσει ένα δίσκο βινυλίου, κάνα βιβλίο, δυο-τρία σταμπωτά μπλουζάκια, αντ' αυτών επέστρεψε σπίτι με μια σακούλα του Χόντου γεμάτη αφροντούς και σαμπουάν για λιπαρά μαλλιά που αυτοκτονούν πηδώντας στο κενό, εκτός από κάποιες τρίχες τυχερές που πέφτουν στην πλάτη και ριζώνουν εκεί λαθρομετανάστες στην κορμάρα του. Σαν σε (κάθε του) όνειρο ζώστηκε καπνό, χαρτάκια, φιλτράκια, αναπτήρα, έσκαψε όπλο, κράνος, εξάρτυση κι αναψε όρυγμα για πολυβολείο χρησιμοποιώντας τα βιβλία του, πρωτα τα διαβασμένα, μετά τ' αδιάβαστα, κάλυψη απόκρυψη ανάμεσα στον Ηλίθιο και τον Πανηλίθιο, ανοίξανε οι ουρανοί και βγήκαν δυο αγγέλοι, σόρι λάθος, ανοίξανε οι περσίδες του ερκοντίσιον και ξεχύθηκαν οπλισμένες ουχί σαν αστακοί αλλά σαν καραβίδες, λιτότητα γαρ, οι λέξεις: Ατελέσφορη εργασιοφειλόμενη απελπιζάλη, βλεφαροκλεισμός, αργοχειρία, δακτυλεκτροπή, οθονοσκοπία, ταβανοθεραπεία, κεφαλοκνησμός, ορχεοιδημα, χρονοφονία, θερινωθρότητα, αυτομεγαλοϊδεατισμός, μικρελαχιστοποίηση μετασυμπαντικής υπερσημαντικότητας.

YΓ. Εχω την εντύπωση πως τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις μουσικές μου επιλογές επαναλαμβάνομαι φριχτά, αλλά δεν πειράζει: επανάληψη μήτηρ πάσης παθήσεως.