Πάλι ανατρίχιασα. Δεν ξέρω αν οφείλεται στο άρτι αφιχθέν απ’ τις διακοπές του ερκοντίσιον, στους γερανούς του λιμανιού απέναντι, με τους οποίους έχω ένα μεταβιομηχανικό κόλλημα, ή αν οφείλεται στη διαπίστωση ότι αυτήν την εβδομάδα αποτελώ τη μετενσάρκωση του Σταχάνωφ ή αν εντέλει ευθύνεται ένα απ’ τα παρακάτω...
| Powered by eSnips.com |
Χτύπησες φλέβα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠροσυπογράφω ακόμα κι εγώ, που επειδή μεγαλώνω δεν ακούω μελό (χειρότερο απ' τα μελό βρίσκω μόνο τη Μαράια Κάρεϋ και τον Μάικλ Μπόλτον!)
Το σχόλιο είναι κυριλεκτικό και να ληφθεί σοβαρά υπόψιν από κάποιους που μπαίνουν στο μπλογκ για να προβοκάρουν τον αγαθό πλην τίμιο γίγαντα Πάνως!
Εμένα πάλι που μου άρεσε το Μάμμα Μία, και άκουσα τους Άααα- μπα , με μεγάλη ευχαρίστησι,(παρά το κλάσιμο και το φτύσιμο που τους είχα ρίξει τοοτε )και είπα αααχ δροσίστηκα, είναι σοβαρό γιατρέ μου;Να το κοιτάξω;
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτον αγαθό πλην τίμιο γίγαντα, Παράλληλε, αρέσει και η Νέλλη Φουρτάδο, δεν ξέρω για σας βέβαια...
ΑπάντησηΔιαγραφήDemetrat, 29 σοβαροί μελετητές της μουσικής υποστηρίζουν ότι οι συνθέσεις των Άμπα είναι εφάμιλλες με αυτες των μεγάλων της κλασικής μουσικής, οπότε να μην το κοιτάξετε...
Πλάκα με κάνεις;
ΑπάντησηΔιαγραφήΠενήντα χρόνια είχα να φάω κόλλημα με τραγούδι και το έπαθα φέτος με το somebody to love της Furtado.
Το έχω στο στικ και το ακούω συνέχεια. Ακόμα δεν το βαρέθηκα.