Σιχτίρι. Κυριακή μεσημεράκι, έχω τα χάλια μου, ένεκα τρομερού εφιάλτη. Για να ηρεμήσω, λέω, θα αράξω να διαβάσω την "Εποχή" και θα βάλω να ακούσω κάνα δισκάκι στο λάπτοπ. Ας δώσω μια ευκαιρία ακόμη, λέω ο μαλάκας, στο Hungry Saw των Tindersticks. Ανοίγω το φάκελο, επιλέγω τα κομμάτια, πατάω enter και στρέφω το βλέμμα προς την εφημερίδα. Ματαια περίμενα να ακούσω κάτι. Η οθόνη του λάπτοπ είχε γίνει μπλε. Ηταν και παραμένει μπλε, ό,τι -από τα όχι και λίγα που ξέρω- κόλπα κι αν χρησιμοποίησα. Οι γαμωτίντερστιξ φταίνε. Σιχτίρι. Κι έχω τριάντα γκίγκα μέσα στο λάπτοπ μουσικής που κατέβασα το τελευταίο τετράμηνο και δεν τα έχω κάνει μπακάπ. Σιχτίρ. Γαμωτίντερστιξ. Θα τους κάνω μήνυση. Ας τους ακούσω για τελευταία φορά πρώτα όμως. Αν και καλύτερα θα ταίριαζε εκ των Let's start again (έκκληση προς το λάπτοπ), Let's Pretend (ότι δεν συνέβη αυτό που συνέβη), Tiny Tears (για το αδικοχαμένο λάπτοπ) και Whiskey and Water (που θα πιω για να ξεχάσω), ας τελειώσω άπαξ και διά παντός τη σχέση μου με αυτά τα υποκείμενα με το τραγούδι με το οποίο ξεκίνησε, μια νύχτα του Δεκέμβρη του '97, μέσα σε ένα ΚΤΕΛ.
Εχω πολλά νεύρα, λέμε.
Σόβγαλε μπλέ οθόνη; Και πούν'το πρόβλημα; Σβήστο (από το κουμπί) και ξανάναψέ το! Πιθανότατα να πάρει μπροστά κανονικά. Καλούα-κακούα, ξαναπέρνα του τα Βίντοουζ από πάνω. Όχι τα «Ζβήστα», τα «Χ.Π.» εννοείται! Το δικό μου το κάνει από το πρώτο δίμηνο...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι για να συνεχίσω στο σκεπτικό σου: "Sometimes it Hurts" όταν ακούς tindersticks my "Sweet, Sweet Man". Όμως τι περιμένεις με τα σβήστα? "No More Affairs" πρέπει να τους πεις και να βάλεις linux....άντε XP.
ΑπάντησηΔιαγραφήP.S. "If You're Looking for a Way Out", όμως στο πρόβλημά σου, μην ανησυχείς. Ότι δεδομένα έχεις στον σκληρό σου, μπορείς να τα ανακτήσεις. Ακόμα κι αν "κάηκε". Βάλτον σε ένα άλλο pc (σαν slave) και κάνε backup.
Αυτά παθαίνεις αμά ακους τέτοια...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣκυλάκο μ' το πρόβλημα είναι λίγο πιο σύνθετο. Εϊναι το λεγόμενο Unmountable boot volume, το οποίο θεωρητικά ξέρω πώς λυνεται.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟπως λέει κι ο ΚώσταςΚ, δεν υπάρχει φόβος για τον σκληρό και τα αρχεία του. Απλως πρέπει να κάνω ρικόβερ από το σιντί των γουίντοουζ, αλλά δεν έχω σιντί των γουίντοουζ, λέμε, και βαριέμαι να ψάχνω.
GT, να απομαγνητιστούν όλα σου τα σιντί των ΤιΠάρτυ σου έυχομαι.
Αυτά παθαίνεις αμά ακούς τέτοια...
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτά παθαίνεις άμα ακούς γενικά...
ΑπάντησηΔιαγραφήαυτοί οι στικς κολλάνε;
ΑπάντησηΔιαγραφήγι αυτό τους λένε (κάτι)στικς?
ΑπάντησηΔιαγραφήΟχι μόνο έχω τον πόνο μου, αλλά τα ακούω κιόλας, απ' ό,τι φαίνεται, απ' όλους.
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα προτιμούσα να "την άκουγα" πάντως.
μαρέ,αστα τα ακούσματα,μη με κόλλσαν τίπτα;
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπα. Μόνον κάτι σορόπια.
ΑπάντησηΔιαγραφήα καλά,
ΑπάντησηΔιαγραφήαμα είναι σορόπια ,η σπεσιαλιτέ μου.
Κάτι παλιοϊούς δεν ημπορώ.
Δεν έχει σχέση με ιό η ζημιά που έπαθα. Ουτε με τους Τίντερστιξ φυσικά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπλώς κάποιον έπρεπε να βρίσω και τους βρήκα πρόχειρους, όπως πρόχειρος είναι κι ο τελευταίος τους δίσκος (για κάτι Διάσελους και Μετεωρίτες τα λέω αυτά, μπας και τσιμπήσουν και γίνει κάνα σκηνικό, κάνας τσαμπουκάς, να ανάψουνε λίγο τα αίματα...).
Παρών...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣιγά, μας ζάλισες με τη φλυαρία σου.
ΑπάντησηΔιαγραφή(πάντως πώς αντιστρέφεται έτσι σε σχέση με την πραγματική ζωή ο διαδικτυακός χαρακτήρας, ε; εγώ φλυαρώ ακατάπαυστα κι εσύ βαριέσαι να κουνήσεις τα δάχτυλά σου στο πληχτρολόγιο).
Κι άσε, μην μπαίνεις στον κόπο: την ξέρω την απάντησή σου: "Ο,τι πεις μπούμπη μου".