Διάλογος περί των σχέσεων με την Υψηλή Πύλη

Προφορική εξέταση του μαθήματος “Ιστορία της Οθωμανικής Κυριαρχίας 1”, προ δεκαετίας, σε κάποιο ελληνικό πανεπιστήμιο.

- Ο επόμενος παρακαλώ…
- Καλημέρα, κύριε καθηγητά.
- Κύριε Παρταρχίδη, πάλι εδώ;
- Μάλιστα κ. Κοψαβέρτα.
- Μα καλά, δεν περάσατε το μάθημά μου την προηγούμενη φορά;
- Όχι κύριε καθηγητά, με κόψατε.
- Σοβαρά; Με πόσο;
- Με τρία κύριε καθηγητά. Με αδικήσατε, κι ήταν και το τελευταίο μου μάθημα.
- Α, μάλιστα το τελευταίο σας μάθημα. Και σας έχω κόψει πολλές φορές κύριε Παρταρχίδη;
- Εξι-εφτά.
- Και είστε στη σχολή…
- Οκτώ χρόνια κύριε Κοψαβέρτα, αιώνιος πια.
- Μάλιστα. Για να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για σας, να σας βοηθήσουμε. Α, να κάτι εύκολο. Περιγράψτε μου συνοπτικά, με τα δικά σας λόγια, τις σχέσεις της Πύλης με το Πατριαρχείο κατά το 15ο αιώνα.
- …
- Ελάτε κύριε Παρταρχίδη, εύκολο είναι.
- Ε…
- Με την ησυχία σας.
- Μμμμ…
- Μην μου αγχώνεστε, λίγα λόγια θέλω μόνο.
- …
- Κύριε Παρταρχίδη μου, βοηθήστε με να σας βοηθήσω.
- Ε, ξέρετε, ο σουλτάνος…
- Ναι, ναι…
- Και το Πατριαρχείο, ε…
- Ελάτε, ελάτε, καλά το πάτε.
- Χμ, τι να σας πω, δεν ξέρω...
- Μία λέξη, σας εκλιπαρώ κύριε Παρταρχίδη μου, μία λέξη μόνο θέλω από σας…
- Μία; Ε… Κουκουνάρι;
- Κουκουνάρι; Κουκουνάρι, αυτό είναι! Συγχαρητήρια κύριε Παρταρχίδη. Πέντε!