Εάν είσαι συντάκτης πολιτιστικού ρεπορτάζ, οφείλεις να γράφεις το έργο του Βέρντι σωστά, ακόμη και αν δεν ξέρεις πώς μπαίνουν τα κωλοδιαλυτικά. Τουτέστιν Αΐντα και ουχί Αίντα. Διότι, εφόσον γράφεις Αίντα, ουδεμία σχέση έχεις με τον πολιτισμό. Αντιθέτως έχεις μια ιδιαίτερη σχέση με τη βαρβαρότητα (και επιπλέον με εκνευρίζεις τόσο πολύ που έχω χρησιμοποιήσει ακατανόμαστες εκφράσεις εναντίον σου, όπως "τον παίρνεις από τα ρουθούνια" και "μη σώσεις και το φχαριστηθείς ποτέ").
Ασε που αν το έργο λεγόταν Αίντα, τότε θα έπρεπε να γράφεται Εντα(μ).
ΥΓ. Δυστυχώς το πρόσωπο στο οποίο απευθύνομαι, πρόσωπο απολύτως υπαρκτό, δεν πρόκειται να διαβάσει ποτέ τα παραπάνω. Ωστόσο εγώ τον πόνο μου τον είπα...
Ασε που αν το έργο λεγόταν Αίντα, τότε θα έπρεπε να γράφεται Εντα(μ).
ΥΓ. Δυστυχώς το πρόσωπο στο οποίο απευθύνομαι, πρόσωπο απολύτως υπαρκτό, δεν πρόκειται να διαβάσει ποτέ τα παραπάνω. Ωστόσο εγώ τον πόνο μου τον είπα...
Όπως λέμε «Άϊντε-Άϊντε»;
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίμαι ο συντάκτης. Και θα σε φτιάξω εγώ καλά...
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίμαι ο συντάκτης. Και θα σε φτιάξω εγώ καλά...
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίμαι ο συντάκτης. Και θα σε φτιάξω εγώ καλά...
ΑπάντησηΔιαγραφήsorry για την μλκα...φταίει το γρήγορο internet της παραμεθωρείου...
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίχα ακούσει με τ' αυτιά μου τη Μενεγάκη στα πρώτα της, που το έλεγε Άϊντα. Αλλά δεν ήταν συντάκτης του πολιτιστικού, η Ελένη ήταν...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο Άϊντα είναι γαμάτο, θυμίζει επιφώνημα του Μπάτη σε ρεμπέτικο
ΑπάντησηΔιαγραφήΣωστά! Άιντα λοιπόν, να ξενοιάξουμε. Αλλωστε η απόσταση από τον Μπάτη στον Βέρντι (ενδεχομένως διαμέσως του Νίκου Βέρτη -καμια σχέση με ρεμπέτικο, το ξέρω) δεν είναι και τόσο μεγάλη: Ρεμπέτικη Οπερέτα, και γαμώ τα υβρίδια.
ΑπάντησηΔιαγραφήΩχ! Την σκορδοπούτσισα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαρακαλώ μη χρησιμοποιείτε το όνομα μου επί ματαίω...Θα ρίξω φωτιά να σας κάψω
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπα, την είδαμε και ανωτέρα δύναμις τώρα, κ. Σκορδοπούτσογλε; Γιατί εγώ νόμιζα πως ήσασταν απλώς... φάντασμα.
ΑπάντησηΔιαγραφή